Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Pobieranie
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Język akadyjski

Indeks Język akadyjski

Język akadyjski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk), dawniej też zwany „chaldejskim” – język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa języka pochodzi od miasta Akad w środkowej Mezopotamii, stolicy imperium akadyjskiego, założonego około 2350 roku p.n.e. przez Sargona.

56 kontakty: Akad (miasto), Alfabet arabski, Alfabet hebrajski, Anatolia, Asyria, Babilonia, Biernik, Czas (językoznawstwo), Dźwięczność, Dialekt asyryjski, Dialekt babiloński, Dialekt staroakadyjski, Dopełniacz (przypadek), Faryngalizacja, I tysiąclecie p.n.e., Iloczas, Imperium akadyjskie, ISO 639, Język aramejski, Język prasemicki, Język sumeryjski, Język tonalny, Języki afroazjatyckie, Języki semickie, Liczba mnoga, Liczba podwójna, Liczba pojedyncza, Logogram, Mazurzenie, Mezopotamia, Mianownik (przypadek), Osoba (językoznawstwo), Pismo klinowe, Potop, Rdzeń (językoznawstwo), Rodzaj gramatyczny, Sargon Wielki, SOV (Subject Object Verb), Spółgłoska, Spółgłoska języczkowa, Spółgłoska miękkopodniebienna, Spółgłoska nosowa, Spółgłoska półotwarta, Spółgłoska podniebienna, Spółgłoska szczelinowa, Spółgłoska wargowa, Spółgłoska zębowa, Starożytny Egipt, Starożytny Izrael, Strona (językoznawstwo), ..., Subartu, Substrat językowy, Sumer, Sylabariusz, Syria starożytna, VSO. Rozwiń indeks (6 jeszcze) »

Akad (miasto)

okresu Ur III z zaznaczonym przypuszczalnym położeniem Agade Ak(k)ad, Ak(k)ade, Agade (zapisywane w piśmie klinowym A-ga/kà-dèki) – starożytne miasto w Mezopotamii, stolica imperium akadyjskiego za czasów panowania Sargona Wielkiego i jego następców; nierozpoznane archeologicznie.

Nowy!!: Język akadyjski i Akad (miasto) · Zobacz więcej »

Alfabet arabski

Alfabet arabski Alfabet arabski – alfabetyczne pismo używane do zapisu języka arabskiego.

Nowy!!: Język akadyjski i Alfabet arabski · Zobacz więcej »

Alfabet hebrajski

Alfabet hebrajski, nazywany też pismem żydowskim lub pismem kwadratowym – alfabet spółgłoskowy stosowany do zapisu języka hebrajskiego, jidysz, ladino, judeo-arabskiego i innych języków żydowskich, wywodzący się z alfabetu aramejskiego, a pośrednio z fenickiego i egipskich hieroglifów.

Nowy!!: Język akadyjski i Alfabet hebrajski · Zobacz więcej »

Anatolia

data dostępu.

Nowy!!: Język akadyjski i Anatolia · Zobacz więcej »

Asyria

thumb Asyria (akad. māt Aššurki) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.

Nowy!!: Język akadyjski i Asyria · Zobacz więcej »

Babilonia

Babilonia – starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku.

Nowy!!: Język akadyjski i Babilonia · Zobacz więcej »

Biernik

Biernik – czwarty przypadek deklinacji.

Nowy!!: Język akadyjski i Biernik · Zobacz więcej »

Czas (językoznawstwo)

Czas – kategoria językowa określająca w czasie czynność, zjawisko lub stan, o których mowa w zdaniu.

Nowy!!: Język akadyjski i Czas (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Dźwięczność

Dźwięczność (fonacja) to jedna z cech artykulacji głosek związana z pracą więzadeł głosowych.

Nowy!!: Język akadyjski i Dźwięczność · Zobacz więcej »

Dialekt asyryjski

Dialekt asyryjski języka akadyjskiego – odmiana języka akadyjskiego, która wykształciła się na przełomie trzeciego i drugiego tysiąclecia p.n.e. na północnych obszarach Mezopotamii.

Nowy!!: Język akadyjski i Dialekt asyryjski · Zobacz więcej »

Dialekt babiloński

Język/dialekt babiloński – jeden z głównych dialektów języka akadyjskiego, który wykształcił się na początku II tys.

Nowy!!: Język akadyjski i Dialekt babiloński · Zobacz więcej »

Dialekt staroakadyjski

Dialekt staroakadyjski – najstarszy znany dialekt języka akadyjskiego, poświadczony w mezopotamskich źródłach pisanych z 2 połowy III tys.

Nowy!!: Język akadyjski i Dialekt staroakadyjski · Zobacz więcej »

Dopełniacz (przypadek)

Dopełniacz (łac. genetivus) – drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?.

Nowy!!: Język akadyjski i Dopełniacz (przypadek) · Zobacz więcej »

Faryngalizacja

Faryngalizacja (od grec. pharynx – ‘gardło’) to proces koartykulacyjny, polegający na utworzeniu podczas artykulacji dźwięku dodatkowego przewężania pomiędzy korzeniem języka a tylną ścianą gardła.

Nowy!!: Język akadyjski i Faryngalizacja · Zobacz więcej »

I tysiąclecie p.n.e.

II tysiąclecie p.n.e. I tysiąclecie p.n.e. I tysiąclecie n.e.X wiek p.n.e. IX wiek p.n.e. VIII wiek p.n.e. VII wiek p.n.e. VI wiek p.n.e. V wiek p.n.e. IV wiek p.n.e. III wiek p.n.e. II wiek p.n.e. I wiek p.n.e. I tysiąclecie p.n.e. to czas epoki żelaza i powstawania imperiów.

Nowy!!: Język akadyjski i I tysiąclecie p.n.e. · Zobacz więcej »

Iloczas

Iloczas – zjawisko prozodyjne, charakteryzujące się różnicowaniem długości trwania sylab lub głosek.

Nowy!!: Język akadyjski i Iloczas · Zobacz więcej »

Imperium akadyjskie

thumb Imperium akadyjskie – semickie państwo założone przez Sargona Wielkiego, istniejące w latach panowania dynastii akadyjskiej: 2334-2193 p.n.e., na terenie środkowej Mezopotamii, którego stolicą było miasto Akad (Agade).

Nowy!!: Język akadyjski i Imperium akadyjskie · Zobacz więcej »

ISO 639

ISO 639 – zestaw standardów międzynarodowych dotyczących jednoznacznego reprezentowania nazw języków za pomocą krótkich, 2-, 3- lub 4-literowych identyfikatorów.

Nowy!!: Język akadyjski i ISO 639 · Zobacz więcej »

Język aramejski

Język aramejski (aram. ܐܪܡܝܐ – Ārāmājâ, hebr. ארמית – Arāmît) – język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.

Nowy!!: Język akadyjski i Język aramejski · Zobacz więcej »

Język prasemicki

Język prasemicki – rekonstruowany wspólny prajęzyk Semitów, z którego wywodzą się wszystkie współczesne i historyczne języki semickie.

Nowy!!: Język akadyjski i Język prasemicki · Zobacz więcej »

Język sumeryjski

Język sumeryjski (sum. 𒅴𒂠, eme-gi7/gir15, akad. Ŝumeru) – język starożytnego Sumeru, używany w południowej Mezopotamii od co najmniej IV tysiąclecia p.n.e., najstarszy zapisany język.

Nowy!!: Język akadyjski i Język sumeryjski · Zobacz więcej »

Język tonalny

Języki tonalne na świecie Schemat tonów w języku tajskim Schemat tonów w języku kantońskim Schemat tonów w języku wietnamskim (Hanoi) Schemat tonów w języku wietnamskim (dialekt północny) Schemat tonów w standardowym języku mandaryńskim Język tonalny − język, w którym każda sylaba ma przypisany pewien ton, polegający na odpowiedniej modulacji głosu.

Nowy!!: Język akadyjski i Język tonalny · Zobacz więcej »

Języki afroazjatyckie

Mapa ukazująca rozpowszechnienie geograficzne języków afroazjatyckich Języki afroazjatyckie (dawniej zwane rodziną semito-chamicką lub chamito-semicką) – wielka rodzina języków, zajmująca obszary od afrykańskich wybrzeży Atlantyku z językami hausa, arabskim i berberyjskimi na zachodzie po Róg Afryki (języki kuszyckie) i Bliski Wschód z językami hebrajskim i arabskim na wschodzie.

Nowy!!: Język akadyjski i Języki afroazjatyckie · Zobacz więcej »

Języki semickie

Współczesny zasięg języków semickich (kolor jasnopomarańczowy) na tle rodziny afroazjatyckiej Języki semickie – rodzina języków, należąca do języków afroazjatyckich, wywodząca się z języka prasemickiego.

Nowy!!: Język akadyjski i Języki semickie · Zobacz więcej »

Liczba mnoga

Liczba mnoga – forma fleksyjna, tj.

Nowy!!: Język akadyjski i Liczba mnoga · Zobacz więcej »

Liczba podwójna

Liczba podwójna (liczba mnoga podwójna, dualis) – występująca w niektórych językach (w tym we wczesnym języku polskim) kategoria gramatyczna, służąca wyrażaniu podwójności, parzystości.

Nowy!!: Język akadyjski i Liczba podwójna · Zobacz więcej »

Liczba pojedyncza

Liczba pojedyncza (skróty: l.poj., l.p.) – szereg form fleksyjnych, tj.

Nowy!!: Język akadyjski i Liczba pojedyncza · Zobacz więcej »

Logogram

Logogramy Logogram (gr. logos – słowo + gr. gramma – odcisk, znak) – znak lub symbol reprezentujący słowo bądź wyrażenie.

Nowy!!: Język akadyjski i Logogram · Zobacz więcej »

Mazurzenie

Mazurzenie – proces fonetyczny polegający na wymawianiu zamiast spółgłosek dziąsłowych 'cz', 'sz', 'ż','dż' głosek zębowych: 'c', 's', 'z', 'dz'.

Nowy!!: Język akadyjski i Mazurzenie · Zobacz więcej »

Mezopotamia

Mezopotamia (gr.: Mesopotamia – Międzyrzecze, nazwa przejęta z języka perskiego Miyanrudan i aramejskiego Beth-Nahrain) to starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu.

Nowy!!: Język akadyjski i Mezopotamia · Zobacz więcej »

Mianownik (przypadek)

Mianownik (łac. nominativus) – przypadek, w którym rzeczownik występuje w roli podmiotu.

Nowy!!: Język akadyjski i Mianownik (przypadek) · Zobacz więcej »

Osoba (językoznawstwo)

Osoba – kategoria gramatyczna czasownika określająca, jak podmiot zdania ma się do stanu lub czynności określonej przez orzeczenie.

Nowy!!: Język akadyjski i Osoba (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Pismo klinowe

Mapa ważniejszych stanowisk archeologicznych na których znaleziono archiwa z tekstami zapisanymi pismem klinowym Pismo klinowe – jedna z najstarszych na świecie odmian pisma, powstała na Bliskim Wschodzie, stworzona najprawdopodobniej przez Sumerów ok.

Nowy!!: Język akadyjski i Pismo klinowe · Zobacz więcej »

Potop

Gustave Doré, ''Potop'' „Potop świata”. Rycina ze schrobenhausenowskiego warsztatu Carla Poellath tam.

Nowy!!: Język akadyjski i Potop · Zobacz więcej »

Rdzeń (językoznawstwo)

Rdzeń (niekiedy także pierwiastek – por. ang. root) – główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów.

Nowy!!: Język akadyjski i Rdzeń (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Rodzaj gramatyczny

Rodzaj gramatyczny – kategoria gramatyczna, która wyznacza podział rzeczowników na kilka grup.

Nowy!!: Język akadyjski i Rodzaj gramatyczny · Zobacz więcej »

Sargon Wielki

Sargon Wielki, także Sargon Akadyjski (akad. Šarru-kīn, 'prawowity król') – założyciel dynastii akadyjskiej i twórca imperium akadyjskiego, panował w latach 2334-2279 p.n.e. Uważany za twórcę pierwszego w dziejach świata imperium, rozciągającego się od Elamu i dolnej Mezopotamii aż po Morze Śródziemne i Anatolię (zasięg ten jest dyskutowany).

Nowy!!: Język akadyjski i Sargon Wielki · Zobacz więcej »

SOV (Subject Object Verb)

SOV (ang. Subject Object Verb, dosł. podmiot dopełnienie orzeczenie) – skrót oznaczający typ zdania, w którym podmiot występuje przed dopełnieniem, a orzeczenie występuje na końcu oraz typ języka, w którym takie zdania są dominujące.

Nowy!!: Język akadyjski i SOV (Subject Object Verb) · Zobacz więcej »

Spółgłoska

Spółgłoska – dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy (kanał głosowy).

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska · Zobacz więcej »

Spółgłoska języczkowa

Spółgłoska języczkowa lub uwularna to spółgłoska atrykułowana przez uniesienie tylnej części języka tak by zetknął się on z języczkiem.

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska języczkowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska miękkopodniebienna

Spółgłoska miękkopodniebienna lub welarna to spółgłoska, której wymowa polega na zbliżeniu języka do podniebienia miękkiego (łac. velum).

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska miękkopodniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska nosowa

Spółgłoski nosowe (sonanty nosowe) to nosowe spółgłoski zwarto-otwarte, których artykulacyjną cechą jest utworzenie zwarcia w jamie ustnej, jednak w odróżnieniu od spółgłosek zwartych otworzony zostaje równocześnie tor nosowy, tj.

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska nosowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska półotwarta

Spółgłoski półotwarte (półsamogłoski) powstają, gdy dochodzi do zbliżenia narządów mowy, ale nie do powstania szczeliny.

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska półotwarta · Zobacz więcej »

Spółgłoska podniebienna

Spółgłoska podniebienna lub inaczej palatalna to spółgłoska średniojęzykowa wymawiana, gdy środkowa część języka dotyka podniebienia twardego.

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska podniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska szczelinowa

Spółgłoski szczelinowe (spółgłoski trące, frykatywne) powstają, gdy narządy mowy w czasie artykulacji tworzą dostatecznie wąską szczelinę, by powstał szum, tarcie.

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska szczelinowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska wargowa

Termin spółgłoska wargowa odnosi się do sposobu artykulacji spółgłosek polegającego na zbliżeniu warg do siebie (spółgłoska dwuwargowa) lub górnych zębów do dolnej wargi (spółgłoska wargowo-zębowa).

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska wargowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska zębowa

Spółgłoski zębowe (przedniojęzykowo-zębowe) to rodzaj spółgłosek, wyróżniony ze względu na miejsce artykulacji, które znajduje się przy górnych zębach – siekaczach, u ich szczytu, tuż za ich tylną ścianą lub u ich nasady na granicy z dziąsłami.

Nowy!!: Język akadyjski i Spółgłoska zębowa · Zobacz więcej »

Starożytny Egipt

artefaktów egipskich. Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie).

Nowy!!: Język akadyjski i Starożytny Egipt · Zobacz więcej »

Starożytny Izrael

Starożytne państwo żydowskie istniejące z długimi przerwami na Bliskim Wschodzie (tereny dzisiejszego Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii).

Nowy!!: Język akadyjski i Starożytny Izrael · Zobacz więcej »

Strona (językoznawstwo)

Strona – kategoria gramatyczna właściwa czasownikowi, wyrażająca stosunek między czynnością oznaczaną przez ten czasownik a gramatycznym podmiotem i gramatycznym dopełnieniem.

Nowy!!: Język akadyjski i Strona (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Subartu

Subartu, Szubartu, Subir (akad. Subartu, Šubartu; sumer. su.bir4ki) – w źródłach mezopotamskich nazwa obszaru w północnej Mezopotamii, którego granice, przynależność polityczna i skład etniczny zmieniały się wraz z upływem czasu.

Nowy!!: Język akadyjski i Subartu · Zobacz więcej »

Substrat językowy

Substrat językowy („podłoże”) – pierwotne podłoże językowe (lub etniczno-językowe) na określonym obszarze zamieszkanym później przez ludność używającą innego języka.

Nowy!!: Język akadyjski i Substrat językowy · Zobacz więcej »

Sumer

Sumer (Szumer, Sumeria; sum. 𒌦 𒊕 𒈪 𒂵 Ki-en-gir, hebr. שִׁנְעָר Szinear – por. Gen 10:10) – starożytna kraina leżąca w południowej części Mezopotamii (dzisiaj południowy Irak).

Nowy!!: Język akadyjski i Sumer · Zobacz więcej »

Sylabariusz

Część afrykańskiego sylabariusza vai Sylabariusz – system pisma, w którym pojedyncze znaki reprezentują całe sylaby, a nie pojedyncze głoski.

Nowy!!: Język akadyjski i Sylabariusz · Zobacz więcej »

Syria starożytna

Syria starożytna – terytorium, którego granice w okresie od około VII tys.

Nowy!!: Język akadyjski i Syria starożytna · Zobacz więcej »

VSO

VSO (Verb Subject Object) – typ języka, w którym zdanie zaczyna się od orzeczenia, potem następuje podmiot, a na końcu dopełnienie.

Nowy!!: Język akadyjski i VSO · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Język akkadzki, Język chaldejski.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »