Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Darmowy
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Język chiński

Indeks Język chiński

Zasięg geograficzny poszczególnych języków chińskich Język chiński (chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.

96 kontakty: Alfabet łaciński, Anhui, Bopomofo, Chaozhou, Chengdu, Chińska Republika Ludowa, Chińskie nazwiska, Dialekt, Dialekt Fuzhou, Dialekt hajnański, Dialekt pekiński, Dyglosja, Dynastia Ming, Dynastia Yuan, Filipiny, Fujian, Gansu, Guangdong, Hajnan, Hanyu pinyin, Hebei, Heilongjiang, Henan, Hokkien, Hongkong, Hubei, Hui, Hunan, Indonezja, Język (mowa), Język średniochiński, Język gan, Język hakka, Język jin, Język minbei, Język minnański, Język ojczysty, Język tajwański, Język urzędowy, Język wu, Język xiang, Język yue, Języki chińsko-tybetańskie, Języki mandaryńskie, Języki min, Jiangsu, Jiangxi, Jilin, Junnan, Kambodża, ..., Kanton (Chiny), Klasyczny język chiński, Korea Północna, Korea Południowa, Kuangsi, Kuejczou, Lekcja (językoznawstwo), Liaoning, Lingua franca, Literatura chińska, Makau, Makrojęzyk, Malezja, Mandaryn, Mandżurowie, Mieczysław Jerzy Künstler, Mongolia Wewnętrzna, Organizacja Narodów Zjednoczonych, Państwo, Pismo chińskie, Republika Chińska, Shaanxi, Shantou, Shanxi, She (mniejszość narodowa), Sinciang, Singapur, Sinologia, Standardowy język kantoński, Standardowy język mandaryński, Syczuan, Szanghaj, Szantung, Tajlandia, Tajwan (wyspa), Teochew, Tradycyjne pismo chińskie, Transkrypcja (językoznawstwo), Transkrypcja języka chińskiego, Uproszczone pismo chińskie, VI wiek, Wade-Giles, Wietnam, X wiek, Xiamen, Zhejiang. Rozwiń indeks (46 jeszcze) »

Alfabet łaciński

kraje, gdzie alfabet łaciński jest używany dodatkowo, obok innego oficjalnego Przykłady liter alfabetu łacińskiego Albrechta Dürera Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych.

Nowy!!: Język chiński i Alfabet łaciński · Zobacz więcej »

Anhui

Anhui – prowincja we wschodnich Chinach w dorzeczu Jangcy i Huang He.

Nowy!!: Język chiński i Anhui · Zobacz więcej »

Bopomofo

Bopomofo, właściwie zhuyin fuhao (chiń. trad. 注音符號, chiń. upr. 注音符号, pinyin: zhùyīn fúhào) czyli „znaki do zapisywania dźwięków” lub zhuyin zimu (chiń. trad. i chiń. upr. 注音字母, pinyin: zhùyīn zìmǔ), czyli „litery opisujące dźwięki” – oparte na piśmie chińskim pismo fonetyczne służące do zapisywania wymowy znaków języka chińskiego, stosowane zwłaszcza do zapisu wymowy tzw.

Nowy!!: Język chiński i Bopomofo · Zobacz więcej »

Chaozhou

Chaozhou (chin.: 潮州; pinyin: Cháozhōu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, w prowincji Guangdong.

Nowy!!: Język chiński i Chaozhou · Zobacz więcej »

Chengdu

Rzeka Jing Jiang Chengdu (chiń.: 成都; pinyin: Chéngdū) – miasto w Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Syczuan.

Nowy!!: Język chiński i Chengdu · Zobacz więcej »

Chińska Republika Ludowa

Pekin Hongkong Szanghaj Chińska Republika Ludowa, ChRL, potocznie Chiny – państwo w Azji Wschodniej, obejmujące historyczne Chiny (bez Tajwanu) oraz Tybet i inne ziemie w Azji Środkowej zamieszkane w sumie przez 56 grup etnicznych.

Nowy!!: Język chiński i Chińska Republika Ludowa · Zobacz więcej »

Chińskie nazwiska

Typowe chińskie nazwisko składa się z.

Nowy!!: Język chiński i Chińskie nazwiska · Zobacz więcej »

Dialekt

Dialekt, narzecze – wieloznaczny termin oznaczający w najszerszym rozumieniu odmianę języka odznaczającą się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi czy gramatycznymi, odróżniającymi ją od innych odmian tego języka.

Nowy!!: Język chiński i Dialekt · Zobacz więcej »

Dialekt Fuzhou

Dialekty Fuzhou Dialekt Fuzhou (福州話 język mindong: Hók-ciŭ-uâ) - standardowa i prestiżowa odmiana języka mingdong używany w okolicach miasta Fuzhou w chińskiej prowincji Fujian.

Nowy!!: Język chiński i Dialekt Fuzhou · Zobacz więcej »

Dialekt hajnański

Kolor zielony - zasięg dialektu hajnańskiego Dialekt hajnański (język chiński:海南話 pinyin hǎi​nán​huà​, również 琼语 qióngyǔ) - odmiana języka minnan używana na chińskiej wyspie Hajnan.

Nowy!!: Język chiński i Dialekt hajnański · Zobacz więcej »

Dialekt pekiński

Dialekt pekiński (chin. upr.: 北京话; chin. trad.: 北京話; pinyin: Běijīnghuà) – dialekt języka chińskiego, należący do tzw.

Nowy!!: Język chiński i Dialekt pekiński · Zobacz więcej »

Dyglosja

Dyglosja (z gr. diglossia – dwujęzyczność) – stan, kiedy wersja literacka danego języka odbiega w takim stopniu od wersji potocznej, że mogą one być uznane za odrębne dialekty lub nawet języki.

Nowy!!: Język chiński i Dyglosja · Zobacz więcej »

Dynastia Ming

Dynastia Ming (1368–1644) (wym.) – dynastia cesarska Chin, panująca po upadku mongolskiej dynastii Yuan.

Nowy!!: Język chiński i Dynastia Ming · Zobacz więcej »

Dynastia Yuan

Państwo Yuan w 1294 Dynastia Yuan (wym.) – mongolska dynastia władająca imperium chińsko-mongolskim w latach 1279 – 1368, a następnie jako dynastia północnych Yuan do 1635 w Mongolii.

Nowy!!: Język chiński i Dynastia Yuan · Zobacz więcej »

Filipiny

Region Filipin Zdjęcie satelitarne Filipin Filipiny, oficjalnie Republika Filipin (fil.: Pilipinas, Republika ng Pilipinas, ang.: Philippines, Republic of the Philippines) – państwo wyspiarskie w południowo-wschodniej Azji, położone na Archipelagu Filipińskim na Oceanie Spokojnym.

Nowy!!: Język chiński i Filipiny · Zobacz więcej »

Fujian

Fujian – prowincja w południowo-wschodnich Chinach nad cieśniną Tajwańską.

Nowy!!: Język chiński i Fujian · Zobacz więcej »

Gansu

Gansu – północno-zachodnia prowincja ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Gansu · Zobacz więcej »

Guangdong

Guangdong – południowo-wschodnia prowincja ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Guangdong · Zobacz więcej »

Hajnan

Hajnan – wyspa chińska na Morzu Południowochińskim.

Nowy!!: Język chiński i Hajnan · Zobacz więcej »

Hanyu pinyin

Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.

Nowy!!: Język chiński i Hanyu pinyin · Zobacz więcej »

Hebei

centrum stolicy prowincji Hebei - Shijiazhuang Hebei – północna prowincja ChRL, położona na północ od Huang He, od wschodu granicząca z Morzem Wschodniochińskim.

Nowy!!: Język chiński i Hebei · Zobacz więcej »

Heilongjiang

Sobór św. Zofii w Harbinie Heilongjiang – północna prowincja ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Heilongjiang · Zobacz więcej »

Henan

Henan – prowincja ChRL w centrum kraju, na południe od Rzeki Żółtej.

Nowy!!: Język chiński i Henan · Zobacz więcej »

Hokkien

Kolorem czarnym zaznaczono zasięg geograficzny dialektu hokkien Hokkien, (chin.: 福建話, pinyin: fújiànhuà, POJ: Hok-kiàn-oē), nazywany również dialektem quanzhou-zhangzhou – odmiana języka minnańskiego, używana w południowej części prowincji Fujian, na Tajwanie, oraz przez wielu Chińczyków w krajach Azji Południowo-Wschodniej.

Nowy!!: Język chiński i Hokkien · Zobacz więcej »

Hongkong

Podział administracyjny Hongkongu Wzgórza Wiktorii Hongkong (chiń. 香港, kantoński jyutping: hoeng1 gong2 wym., ang. Hong Kong, mandaryński pinyin: Xiānggǎng wym.), oficjalnie Specjalny Region Administracyjny Hongkong (ang. Hong Kong Special Administrative Region) – specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej (drugim regionem jest Makau), znajdujący się nad Morzem Południowochińskim, w Delcie Rzeki Perłowej.

Nowy!!: Język chiński i Hongkong · Zobacz więcej »

Hubei

Wieża telewizyjna w Wuhanie Hubei – prowincja Chin, położona w centralnej części kraju.

Nowy!!: Język chiński i Hubei · Zobacz więcej »

Hui

Huiowie podczas modlitwy Hui (xiao’erjing: خُوِذُو / حواري, dungański: Хуэйзў/Huejzw) – jedna z 55 uznanych oficjalnie mniejszości w Chińskiej Republice Ludowej.

Nowy!!: Język chiński i Hui · Zobacz więcej »

Hunan

Hunan – prowincja ChRL położona w środkowym biegu Jangcy, na południe od jeziora Dongting Hu.

Nowy!!: Język chiński i Hunan · Zobacz więcej »

Indonezja

Indonezja, oficjalnie Republika Indonezji – wyspiarskie państwo unitarne położone w Azji Południowo-Wschodniej oraz w Oceanii, którego stolicą jest Dżakarta z 32 mln mieszkańców.

Nowy!!: Język chiński i Indonezja · Zobacz więcej »

Język (mowa)

Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej.

Nowy!!: Język chiński i Język (mowa) · Zobacz więcej »

Język średniochiński

Język średniochiński – termin utworzył sinolog i lingwista, Bernhard Karlgren, na określenie języka chińskiego używanego między VI a X wiekiem.

Nowy!!: Język chiński i Język średniochiński · Zobacz więcej »

Język gan

240px Język gan (chiń. 贛語 pinyin: ganyŭ) – jeden z głównych języków chińskich używanych powszechnie w Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Język gan · Zobacz więcej »

Język hakka

Język hakka (chin. trad.: 客家話, chin. upr.: 客家话, pinyin: Kèjiāhuà; język hakka: Hak-kâ-fa) – jeden z języków chińskich, używany głównie w południowych Chinach, w wielu lokalnych wersjach dialektalnych, w prowincjach Guangdong, Fujian, Jiangxi, Kuangsi, Syczuan, Hunan i regionie autonomicznym Kuejczou, a także na wyspie Hajnan i na Tajwanie.

Nowy!!: Język chiński i Język hakka · Zobacz więcej »

Język jin

Prowincja Shanxi Język jin lub jinyu – jeden z wielu dialektów języka chińskiego, używany w północnej części Chin.

Nowy!!: Język chiński i Język jin · Zobacz więcej »

Język minbei

Język minbei – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) używanych w północnej części prowincji Fujian na południu Chin.

Nowy!!: Język chiński i Język minbei · Zobacz więcej »

Język minnański

Język minnański, minnan lub tajwański – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) wywodzących się z południa chińskiej prowincji Fujian.

Nowy!!: Język chiński i Język minnański · Zobacz więcej »

Język ojczysty

Język ojczysty także język pierwszy, język wyjściowy lub z – pierwszy poznawany i doświadczany przez człowieka język, w którym porozumiewa się z otoczeniem.

Nowy!!: Język chiński i Język ojczysty · Zobacz więcej »

Język tajwański

Publikacje w języku tajwańskim (w różnych systemach pisma) Język tajwański (chin.: 臺灣語, POJ: tâi-oân-oē) – tajwańska odmiana języka minnan (dialekt hokkien), używana jako język ojczysty przez około 70% mieszkańców wyspy, głównie przez członków największej chińskiej grupy etnicznej, zwanej Hoklo lub Hō-ló.

Nowy!!: Język chiński i Język tajwański · Zobacz więcej »

Język urzędowy

Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego.

Nowy!!: Język chiński i Język urzędowy · Zobacz więcej »

Język wu

240px Język wu (wymowa wu: wu nyu) – jeden z głównych języków chińskich używanych powszechnie w Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Język wu · Zobacz więcej »

Język xiang

Prowincja Hunan Język xiang, język hunański - jeden z języków chińskich, używany głównie w prowincji Hunan, a także w części prowincji Guangdong, Syczuan i regionu autonomicznego Guangxi.

Nowy!!: Język chiński i Język xiang · Zobacz więcej »

Język yue

Dialekty yue Yue (chin. trad.: 粵語, chin. upr.: 粤语, kantoński (jyutping): Jyut6jyu5; pinyin: Yuèyǔ) – język lub makrojęzyk (zależnie od klasyfikacji) używany w południowej części Chin, zwłaszcza w prowincji Guangdong.

Nowy!!: Język chiński i Język yue · Zobacz więcej »

Języki chińsko-tybetańskie

Języki chińsko-tybetańskie (sino-tybetańskie) to jedna z hipotetycznych rodzin językowych, do której należą języki używane na terenie Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej.

Nowy!!: Język chiński i Języki chińsko-tybetańskie · Zobacz więcej »

Języki mandaryńskie

Zasięg języków mandaryńskich Języki mandaryńskie – grupa języków, którymi, według sinologów chińskich, mówi 70% populacji etnicznych Chińczyków.

Nowy!!: Język chiński i Języki mandaryńskie · Zobacz więcej »

Języki min

Główne języki min. Języki min (chin.: 閩語, pinyin mǐn yǔ, Pe̍h-ōe-jī: Bân gú) – rodzina języków chińskich używanych przez około 60 milionów osób w prowincji Fujian oraz przez emigrantów z tej prowincji mieszkających w Guangdong (wokół Chaozhou), na wyspie Leizhou, na wyspie Hajnan, na archipelagu Zhoushan oraz na Tajwanie.

Nowy!!: Język chiński i Języki min · Zobacz więcej »

Jiangsu

Mauzoleum Sun Jat-sena w Nankinie Jiangsu - prowincja ChRL położona w środkowej części wschodniego wybrzeża Chin.

Nowy!!: Język chiński i Jiangsu · Zobacz więcej »

Jiangxi

Jiangxi – prowincja ChRL położona w środkowej części kraju, rozciągająca się między Jangcy na północy, a górami na południu.

Nowy!!: Język chiński i Jiangxi · Zobacz więcej »

Jilin

Jilin - północno-wschodnia prowincja ChRL, część regionu Dongbei przy granicy z Rosją.

Nowy!!: Język chiński i Jilin · Zobacz więcej »

Junnan

Junnan (wym.) – górska prowincja w południowo-zachodniej części ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Junnan · Zobacz więcej »

Kambodża

Kambodża, Królestwo Kambodży (khm. ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា, trl. Kâmpǔchéa, Preăhréachéanachâkr Kâmpǔchéa, w latach 1976–1989 Kampucza) – państwo w południowo-wschodniej Azji, na Półwyspie Indochińskim, nad Zatoką Tajlandzką.

Nowy!!: Język chiński i Kambodża · Zobacz więcej »

Kanton (Chiny)

Kanton Kanton – miasto w południowo-wschodnich Chinach, stolica prowincji Guangdong, największa jednostka administracyjna konurbacji o ludności większej niż Polska, położona przy wierzchołku delty Rzeki Perłowej, w XVI-XIX wieku główny chiński port, siedziba najstarszych i największych w kraju targów, w 2010 roku gospodarz letnich Igrzysk Azjatyckich.

Nowy!!: Język chiński i Kanton (Chiny) · Zobacz więcej »

Klasyczny język chiński

Klasyczny poemat chiński Klasyczny język chiński – język używany do początku XX wieku w piśmiennictwie chińskim, a także japońskim, wietnamskim i koreańskim.

Nowy!!: Język chiński i Klasyczny język chiński · Zobacz więcej »

Korea Północna

Korea Północna, pełna nazwa Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna, w skrócie KRLD (kor. 조선민주주의인민공화국, hancha 朝鮮民主主義人民共和國, MCR Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk) – państwo w Azji Wschodniej, powstałe w północnej części Półwyspu Koreańskiego po II wojnie światowej, na terenach zajętych przez Armię Czerwoną.

Nowy!!: Język chiński i Korea Północna · Zobacz więcej »

Korea Południowa

Korea Południowa (kor. 한국, hancha 韓國, trb. Hanguk), właściwie Republika Korei (kor. 대한민국, hancha 大韓民國, trb. Daehan-minguk) – państwo w Azji Wschodniej, południowej części Półwyspu Koreańskiego powstałe po II wojnie światowej na terenach zajętych przez wojska Stanów Zjednoczonych.

Nowy!!: Język chiński i Korea Południowa · Zobacz więcej »

Kuangsi

Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang (Guangxi wym.) – region autonomiczny w południowej części Chin.

Nowy!!: Język chiński i Kuangsi · Zobacz więcej »

Kuejczou

Kuejczou – prowincja w południowych Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Kuejczou · Zobacz więcej »

Lekcja (językoznawstwo)

Lekcja (łac. lectio – czytanie, odczyt) – sposób odczytania na głos znaków pisma.

Nowy!!: Język chiński i Lekcja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Liaoning

Liaoning – północna prowincja ChRL w regionie Dongbei.

Nowy!!: Język chiński i Liaoning · Zobacz więcej »

Lingua franca

Lingua franca (wł. język Franków) – w wąskim ujęciu: język mieszany typu pidżynowego, używany w basenie Morza Śródziemnego, o zredukowanej fleksji i gramatyce, powstały na bazie słownej głównie z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego.

Nowy!!: Język chiński i Lingua franca · Zobacz więcej »

Literatura chińska

Literatura chińska – tradycja literacka licząca ponad 2,5 tys.

Nowy!!: Język chiński i Literatura chińska · Zobacz więcej »

Makau

Makau lub Makao (chin. trad. 澳門, chin. upr. 澳门, kant. jyutping Ou3 mun4 wym., mand. pinyin Àomén wym.), oficjalnie Specjalny Region Administracyjny Makau (port.: Região Administrativa Especial de Macau) – jeden z dwóch specjalnych regionów administracyjnych Chińskiej Republiki Ludowej (drugim regionem jest Hongkong), znajdujący się na wschodnim wybrzeżu Chin.

Nowy!!: Język chiński i Makau · Zobacz więcej »

Makrojęzyk

Makrojęzyk (ang. macrolanguage) – termin stosowany w językoznawstwie.

Nowy!!: Język chiński i Makrojęzyk · Zobacz więcej »

Malezja

Region Malezji Malezja (malajski Malaysia) – państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspie Malajskim i wyspie Borneo; obszar 329 847 km², ludność 28 300 000 (według stanu na 2010 r.), stolica Kuala Lumpur (ok. 1 500 000 mieszkańców), siedziba rządu w Putrajaya.

Nowy!!: Język chiński i Malezja · Zobacz więcej »

Mandaryn

dynastii Qing Mandaryn – urzędnik biurokracji w cesarskich Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Mandaryn · Zobacz więcej »

Mandżurowie

Mandżurskie damy na fotografii z pocz. XX wieku Mandżurowie (mandż. 10px Mandżu) – naród wywodzący się z plemion tungusko-mandżurskich ałtajskiej ligi językowej, zamieszkujących od zamierzchłych czasów północno-wschodnią Mandżurię.

Nowy!!: Język chiński i Mandżurowie · Zobacz więcej »

Mieczysław Jerzy Künstler

Grób Künstlera na wojskowych Powązkach. Mieczysław Jerzy Künstler (ur. 26 marca 1933 w Słupcy, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie) – polski językoznawca, sinolog, znawca języków i kultury chińskiej.

Nowy!!: Język chiński i Mieczysław Jerzy Künstler · Zobacz więcej »

Mongolia Wewnętrzna

Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej (Mongolia Wewnętrzna, mong.: Өвөр Монголын Өөртөө Засах Орон; chiń.: 内蒙古自治区; pinyin: Nèi Měnggǔ Zìzhìqū) – region autonomiczny w północnych Chinach obejmujący południowe ziemie historycznej Mongolii.

Nowy!!: Język chiński i Mongolia Wewnętrzna · Zobacz więcej »

Organizacja Narodów Zjednoczonych

Organizacja Narodów Zjednoczonych, ONZ (ang. United Nations, UN; fr. Organisation des Nations Unies; hiszp. Organización de las Naciones Unidas; ros. Организация Объединённых Наций, Organizacyja Objedinionnych Nacyj; arab. الأمم المتحدة, al-Umam al-Muttahida; chiń. 联合国, Liánhéguó) – uniwersalna (z wyjątkiem narodów niereprezentowanych) organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 października 1945 roku w wyniku wejścia w życie, podpisanej 26 czerwca 1945 w San Francisco, Karty Narodów Zjednoczonych.

Nowy!!: Język chiński i Organizacja Narodów Zjednoczonych · Zobacz więcej »

Państwo

Państwo – forma organizacji społeczeństwa mająca monopol na stanowienie i wykonywanie prawa na określonym terytorium.

Nowy!!: Język chiński i Państwo · Zobacz więcej »

Pismo chińskie

Pismo chińskie (jap. kanji, kor.: hancha, wietn.: hán tự) – sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne), stworzone najwcześniej 8 tys.

Nowy!!: Język chiński i Pismo chińskie · Zobacz więcej »

Republika Chińska

Tajwańska kolej wysokich prędkości Obszar, który Republika Chińska uważa za część swojego terytorium Republika Chińska, Tajwan – państwo nieuznawane przez większość społeczności międzynarodowej, leżące w południowo-wschodniej Azji na wyspie Tajwan (dawniej Formoza) u wybrzeży ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Republika Chińska · Zobacz więcej »

Shaanxi

Shaanxi – prowincja w północno-środkowej części ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Shaanxi · Zobacz więcej »

Shantou

Shantou (chin.: 汕头; pinyin: Shàntóu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, w prowincji Guangdong, port handlowy i rybacki nad Morzem Południowochińskim.

Nowy!!: Język chiński i Shantou · Zobacz więcej »

Shanxi

Shanxi – prowincja w środkowych Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Shanxi · Zobacz więcej »

She (mniejszość narodowa)

Tradycyjny strój grupy She She (chiń. 畲) – jedna z oficjalnie uznawanych 55 mniejszości etnicznych w Chinach.

Nowy!!: Język chiński i She (mniejszość narodowa) · Zobacz więcej »

Sinciang

Sinciang (chiń. Xinjiang, wym.; pełna nazwa: Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur, ujg. شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى, Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni) – region autonomiczny w Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Sinciang · Zobacz więcej »

Singapur

Singapur (Xīnjīapō,, Cingkappūr) – miasto-państwo położone w pobliżu południowego krańca Półwyspu Malajskiego, w południowo-wschodniej Azji.

Nowy!!: Język chiński i Singapur · Zobacz więcej »

Sinologia

Sinologia (a. chinoznawstwo; nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy Chin, Sina) – dziedzina naukowa zajmująca się wszystkim, co dotyczy Chin: językami chińskimi, kulturą, historią, systemami religijnymi i filozoficznymi (jak np. buddyzm, konfucjanizm, czy taoizm), literaturą, a także gospodarką itd.

Nowy!!: Język chiński i Sinologia · Zobacz więcej »

Standardowy język kantoński

Schemat tonów w języku kantońskim Schemat samogłosek w języku kantońskim Dialekty języka kantońskiego (yue) Standardowy język kantoński – jeden z języków chińskich używany na południu Chin, w Hongkongu i Makau, a także przez potomków chińskich emigrantów w Azji Południowo-Wschodniej i innych rejonach świata.

Nowy!!: Język chiński i Standardowy język kantoński · Zobacz więcej »

Standardowy język mandaryński

Tony w standardowym języku mandaryńskim Standardowy język mandaryński (nazywany często językiem mandaryńskim lub standardowym językiem chińskim) – oficjalny standard mówionego języka chińskiego, używany jako język urzędowy w Chińskiej Republice Ludowej, Republice Chińskiej, jednym z czterech oficjalnych języków Singapuru, a także jednym z sześciu oficjalnych języków Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Nowy!!: Język chiński i Standardowy język mandaryński · Zobacz więcej »

Syczuan

Syczuan (Sichuan wym.) – prowincja w środkowo-zachodnich Chinach, ze stolicą w Chengdu.

Nowy!!: Język chiński i Syczuan · Zobacz więcej »

Szanghaj

Szanghaj, Pudong Szanghaj (chiń.: 上海; pinyin: Shànghǎi) – miasto we wschodnich Chinach, przy ujściu rzeki Jangcy, jedno z czterech miast wydzielonych Chińskiej Republiki Ludowej.

Nowy!!: Język chiński i Szanghaj · Zobacz więcej »

Szantung

Szantung – prowincja na wschodnim wybrzeżu Chin.

Nowy!!: Język chiński i Szantung · Zobacz więcej »

Tajlandia

Region Tajlandii Tajlandia (taj. ราชอาณาจักรไทย Prathet Thai), Królestwo Tajlandii (taj. เมืองไทย Muang Thai) – państwo w południowo-wschodniej Azji, graniczące z Laosem i Kambodżą na wschodzie, z Malezją na południu oraz z Mjanmą (Birmą) na zachodzie i północnym zachodzie.

Nowy!!: Język chiński i Tajlandia · Zobacz więcej »

Tajwan (wyspa)

Tajwan, hist.

Nowy!!: Język chiński i Tajwan (wyspa) · Zobacz więcej »

Teochew

Zasięg dialektu teochew Teochew, Tiochiu, Diojiu (潮州話, teoch. Dio5 ziu1 uê7, pinyin Cháozhōuhuà) – dialekt należący do grupy języków minnańskich, używany w regionie Chaoshan we wschodniej części prowincji Guangdong w Chinach.

Nowy!!: Język chiński i Teochew · Zobacz więcej »

Tradycyjne pismo chińskie

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) – odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów.

Nowy!!: Język chiński i Tradycyjne pismo chińskie · Zobacz więcej »

Transkrypcja (językoznawstwo)

Transkrypcja, w skrócie trb. (od słowa transkrybowanie) – w językoznawstwie system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych (inaczej pisownia fonetyczna) lub system fonetycznej konwersji innego pisma.

Nowy!!: Język chiński i Transkrypcja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Transkrypcja języka chińskiego

piśmie phags-pa pochodzenia tybetańskiego. Zhuyin, chiński system transkrypcji języka mandaryńskiego Gazeta z lat 30 XX w. wydrukowana w całości w systemie ''latinxua sin wenz'' w grafii łacińskiej gwoyeu romatzyh języku arabskim, prawa po chińsku w arabskim systemie xiao’erjing Wyraz „Chiny” zapisany w hanyu pinyin, tongyong pinyin oraz tradycyjnymi i uproszczonymi znakami chińskimi Transkrypcja języka chińskiego – różne systemy oddania dźwięków języka chińskiego za pomocą innych alfabetów.

Nowy!!: Język chiński i Transkrypcja języka chińskiego · Zobacz więcej »

Uproszczone pismo chińskie

Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) – odmiana pisma chińskiego.

Nowy!!: Język chiński i Uproszczone pismo chińskie · Zobacz więcej »

VI wiek

V wiek VII wiek 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600.

Nowy!!: Język chiński i VI wiek · Zobacz więcej »

Wade-Giles

Angielska transkrypcja sinologiczna Wade’a i Gilesa – transkrypcja stosowana do zapisu wymowy języka chińskiego za pomocą alfabetu łacińskiego na potrzeby użytkowników języka angielskiego.

Nowy!!: Język chiński i Wade-Giles · Zobacz więcej »

Wietnam

Region Wietnamu Wietnam, Socjalistyczna Republika Wietnamu (wiet. Việt Nam, Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam, chữ nôm: 越南, 共和社會主義越南) − państwo w Azji Południowo-Wschodniej, położone na Półwyspie Indochińskim i graniczące z Chińską Republiką Ludową, Laosem i Kambodżą.

Nowy!!: Język chiński i Wietnam · Zobacz więcej »

X wiek

IX wiek XI wiek 901 902 903 904 905 906 907 908 909 910 911 912 913 914 915 916 917 918 919 920 921 922 923 924 925 926 927 928 929 930 931 932 933 934 935 936 937 938 939 940 941 942 943 944 945 946 947 948 949 950 951 952 953 954 955 956 957 958 959 960 961 962 963 964 965 966 967 968 969 970 971 972 973 974 975 976 977 978 979 980 981 982 983 984 985 986 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000.

Nowy!!: Język chiński i X wiek · Zobacz więcej »

Xiamen

Xiamen (chin. trad.: 廈門; chin. upr.: 厦门; pinyin: Xiàmén; dawniej znane na Zachodzie jako Amoy od wymowy nazwy miasta w dialekcie hokkien) – miasto portowe w południowo-wschodnich Chinach, w prowincji Fujian, nad Cieśniną Tajwańską.

Nowy!!: Język chiński i Xiamen · Zobacz więcej »

Zhejiang

Zhejiang – prowincja na wschodnim wybrzeżu ChRL.

Nowy!!: Język chiński i Zhejiang · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Chin., Chiński, Hanyu, Języki chińskie.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »