Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Zainstaluj
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Język hebrajski

Indeks Język hebrajski

Język hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. ˤiwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich północno-zachodnich, należących do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany przeważnie alfabetem hebrajskim.

100 kontakty: Akademia Języka Hebrajskiego, Alef, Alfabet fenicki, Alfabet hebrajski, Alfabet paleohebrajski, Alternacja (językoznawstwo), Aspekt (językoznawstwo), Żydzi, Czas (językoznawstwo), Dariusz I Wielki, Diaspora (naród), Dyftong, Eliezer ben Jehuda, Faryngalizacja, He (litera), Iloczas, Imiesłów, Inskrypcja Siloe, Izrael, Język (mowa), Język aramejski, Język grecki, Język judeo-arabski, Język nowogrecki, Język urzędowy, Języki afroazjatyckie, Języki analityczne, Języki indoeuropejskie, Języki kananejskie, Języki słowiańskie, Języki semickie, Jidysz, Jod (litera), Judaizm, Kaf, Kalendarz z Gezer, Kanaan, Ketef Hinnom, Koniugacja (językoznawstwo), Księga Aggeusza, Księga Amosa, Księga Daniela, Księga Ezdrasza, Księga Izajasza, Księga Jeremiasza, Księga Koheleta, Księga Liczb, Księga Nehemiasza, Księga Ozeasza, Księga Tobiasza, ..., Ladino (dialekt judeo-hiszpański), Lingua franca, Literatura hebrajska, Masoreci, Mądrość Syracha, Mem, Midrasz, Miszna, Niewola babilońska, Nun (litera), Palestyna (mandat), Pe (litera), Pierwsza Świątynia, Powstanie Bar-Kochby, Rękopisy z Qumran, Samogłoska, Sefardyjczycy, Spółgłoska boczna, Spółgłoska dwuwargowa, Spółgłoska faryngalna, Spółgłoska języczkowa, Spółgłoska krtaniowa, Spółgłoska miękkopodniebienna, Spółgłoska nosowa, Spółgłoska półotwarta, Spółgłoska podniebienna, Spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa, Spółgłoska szczelinowa, Spółgłoska wargowo-zębowa, Spółgłoska zadziąsłowa, Spółgłoska zwarta, Spółgłoska zwarto-szczelinowa, Stela Meszy, SVO (Subject Verb Object), Syjonizm, Sylaba, Talmud, Taw, Teoria źródeł, Tora, Tradycja deuteronomiczno-deuteronomistyczna, Transkrypcja (językoznawstwo), Tyberiada, VSO, Waw (litera), Zdanie, Zohar, 1 Księga Królewska, 1 Księga Kronik, 2 Księga Kronik. Rozwiń indeks (50 jeszcze) »

Akademia Języka Hebrajskiego

Budynek Akademii Języka Hebrajskiego Akademia Języka Hebrajskiego (האקדמיה ללשון העברית, Ha-Akademja la-Laszon ha-Iwrit) – najwyższa izraelska instytucja zajmująca się wiedzą o języku hebrajskim.

Nowy!!: Język hebrajski i Akademia Języka Hebrajskiego · Zobacz więcej »

Alef

Alef fenicki Alef (א) – pierwsza litera alfabetów semickich, między innymi fenickiego, aramejskiego, arabskiego, hebrajskiego i syryjskiego, odpowiadająca liczbie 1.

Nowy!!: Język hebrajski i Alef · Zobacz więcej »

Alfabet fenicki

Tabela przedstawia ewolucję pisma fenickiego w pismo neopunickie Alfabet fenicki – najstarszy zachowany linearny alfabet świata, modyfikacja istniejącego wcześniej alfabetu protokananejskiego.

Nowy!!: Język hebrajski i Alfabet fenicki · Zobacz więcej »

Alfabet hebrajski

Alfabet hebrajski, nazywany też pismem żydowskim lub pismem kwadratowym – alfabet spółgłoskowy stosowany do zapisu języka hebrajskiego, jidysz, ladino, judeo-arabskiego i innych języków żydowskich, wywodzący się z alfabetu aramejskiego, a pośrednio z fenickiego i egipskich hieroglifów.

Nowy!!: Język hebrajski i Alfabet hebrajski · Zobacz więcej »

Alfabet paleohebrajski

Diagram ukazujący pochodzenie i pokrewieństwa paleohebrajskiego Alfabet paleohebrajski określany też jako starohebrajski – odmiana alfabetu fenickiego.

Nowy!!: Język hebrajski i Alfabet paleohebrajski · Zobacz więcej »

Alternacja (językoznawstwo)

Alternacja – w dziedzinie fonetyki oznacza oboczność tematu lub rdzenia wyrazu, czyli wymianę głosek fonetycznie różnych, lecz pokrewnych pod względem etymologicznym (np. stół – stole, dwór – dworze, grób – grobie).

Nowy!!: Język hebrajski i Alternacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Aspekt (językoznawstwo)

Aspekt (postać, forma) – kategoria gramatyczna wyrażająca sposób przedstawienia czynności lub stanu.

Nowy!!: Język hebrajski i Aspekt (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Żydzi

Żydzi (dosł. „chwalcy /Jahwe/” lub „czciciele /Jahwe/” z hebr. Jehudim, יהודים, jid. Jidn, ייִדן, ladino ג׳ודיוס Djudios) – naród semicki zamieszkujący w starożytności Palestynę (określany wtedy jako Hebrajczycy albo Izraelici), posługujący się wówczas językiem hebrajskim, a w średniowieczu i czasach nowożytnych mieszkający w diasporze na całym świecie i posługujący się wieloma różnymi językami.

Nowy!!: Język hebrajski i Żydzi · Zobacz więcej »

Czas (językoznawstwo)

Czas – kategoria językowa określająca w czasie czynność, zjawisko lub stan, o których mowa w zdaniu.

Nowy!!: Język hebrajski i Czas (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Dariusz I Wielki

Dariusz I Wielki (język staroperski: Dārayawuš, per.: داریوش, heb.: דַּרְיָוֵשׁ, język starogrecki) (ok. 550-485 p.n.e.) – władca perski („Król Królów”, szachinszach) z dynastii Achemenidów panujący od 521 do 485 p.n.e., syn Hystaspesa (Wisztaspa).

Nowy!!: Język hebrajski i Dariusz I Wielki · Zobacz więcej »

Diaspora (naród)

Diaspora – słowo pochodzenia greckiego, oznaczające rozproszenie członków danego narodu bądź grupy etnicznej wśród innych narodów lub też wyznawców danej religii wśród wyznawców innej, nadawane konkretnym grupom przez naukowców lub też w wyniku autodefiniowania.

Nowy!!: Język hebrajski i Diaspora (naród) · Zobacz więcej »

Dyftong

Dyftong, dwugłoska (diphthongos, 'dwubrzmiący') – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski.

Nowy!!: Język hebrajski i Dyftong · Zobacz więcej »

Eliezer ben Jehuda

Eliezer ben Jehuda (ur. 7 stycznia 1858 w Łużkach jako Lejzer-Icchok Perelman,; zm. 16 grudnia 1922 w Jerozolimie) – żydowski językoznawca, pisarz, działacz syjonistyczny, twórca współczesnego języka hebrajskiego.

Nowy!!: Język hebrajski i Eliezer ben Jehuda · Zobacz więcej »

Faryngalizacja

Faryngalizacja (od grec. pharynx – ‘gardło’) to proces koartykulacyjny, polegający na utworzeniu podczas artykulacji dźwięku dodatkowego przewężania pomiędzy korzeniem języka a tylną ścianą gardła.

Nowy!!: Język hebrajski i Faryngalizacja · Zobacz więcej »

He (litera)

Fenickie he kroju pisma: nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym He (ה, ه‍) – piąta litera alfabetów semickich, m.in.

Nowy!!: Język hebrajski i He (litera) · Zobacz więcej »

Iloczas

Iloczas – zjawisko prozodyjne, charakteryzujące się różnicowaniem długości trwania sylab lub głosek.

Nowy!!: Język hebrajski i Iloczas · Zobacz więcej »

Imiesłów

Imiesłów – nieosobowa forma czasownika mająca cechy przymiotnika bądź przysłówka.

Nowy!!: Język hebrajski i Imiesłów · Zobacz więcej »

Inskrypcja Siloe

Inskrypcja Siloe Inskrypcja Siloe – napis w języku hebrajskim, odkryty w 1880 roku na ścianie tunelu, doprowadzającego wodę ze źródła Gichon do sadzawki Siloe w Jerozolimie.

Nowy!!: Język hebrajski i Inskrypcja Siloe · Zobacz więcej »

Izrael

Izrael (Jisra’el, Isrā’īl), oficjalnie Państwo Izrael (Medinat Jisra’el, Dawlat Isrā’īl) – państwo na Bliskim Wschodzie położone w Azji Zachodniej na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego.

Nowy!!: Język hebrajski i Izrael · Zobacz więcej »

Język (mowa)

Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej.

Nowy!!: Język hebrajski i Język (mowa) · Zobacz więcej »

Język aramejski

Język aramejski (aram. ܐܪܡܝܐ – Ārāmājâ, hebr. ארמית – Arāmît) – język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.

Nowy!!: Język hebrajski i Język aramejski · Zobacz więcej »

Język grecki

Wyraz "Grecja" napisany po nowogrecku Wyraz "Cypr" napisany po nowogrecku Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego.

Nowy!!: Język hebrajski i Język grecki · Zobacz więcej »

Język judeo-arabski

Fragment manuskryptu z XII wieku w języku judeo-arabskim Język żydowsko-arabski (Al-Jahudijja, Arabijja Djalna) – grupa wielu dialektów, dawniej używanych przez Żydów zamieszkałych w państwach arabskich, głównie Mizrachijczyków, współcześnie w większości żyjących w Izraelu i Francji.

Nowy!!: Język hebrajski i Język judeo-arabski · Zobacz więcej »

Język nowogrecki

Język nowogrecki, język grecki nowożytny, greka nowożytna, demotyk(a) (nowogr. η Ελληνική γλώσσα, i Ellinikí glóssa; τα Ελληνικά, ta Elliniká) – język indoeuropejski, używany współcześnie w Grecji (ok. 11 mln mówiących) i na Cyprze (ok. 750 tys.). Jest on jednocześnie językiem urzędowym tych państw (na Cyprze obok tureckiego).

Nowy!!: Język hebrajski i Język nowogrecki · Zobacz więcej »

Język urzędowy

Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego.

Nowy!!: Język hebrajski i Język urzędowy · Zobacz więcej »

Języki afroazjatyckie

Mapa ukazująca rozpowszechnienie geograficzne języków afroazjatyckich Języki afroazjatyckie (dawniej zwane rodziną semito-chamicką lub chamito-semicką) – wielka rodzina języków, zajmująca obszary od afrykańskich wybrzeży Atlantyku z językami hausa, arabskim i berberyjskimi na zachodzie po Róg Afryki (języki kuszyckie) i Bliski Wschód z językami hebrajskim i arabskim na wschodzie.

Nowy!!: Język hebrajski i Języki afroazjatyckie · Zobacz więcej »

Języki analityczne

Języki analityczne – typ morfologiczny języków, które wyrażają stosunki gramatyczne za pomocą luźnych morfemów w postaci form czasownika posiłkowego, przysłówków i przyimków.

Nowy!!: Język hebrajski i Języki analityczne · Zobacz więcej »

Języki indoeuropejskie

Współczesny zasięg geograficzny języków indoeuropejskich Języki indoeuropejskie Języki indoeuropejskie – jedna z największych i najwcześniej odkrytych rodzin języków.

Nowy!!: Język hebrajski i Języki indoeuropejskie · Zobacz więcej »

Języki kananejskie

Języki kananejskie – grupa językowa w obrębie języków semickich, obejmująca języki używane w Kanaanie.

Nowy!!: Język hebrajski i Języki kananejskie · Zobacz więcej »

Języki słowiańskie

Rozprzestrzenienie języków słowiańskich w Europie południowosłowiańskim językiem urzędowym Słowianie Języki słowiańskie – grupa języków w obrębie podrodziny bałtosłowiańskiej rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Język hebrajski i Języki słowiańskie · Zobacz więcej »

Języki semickie

Współczesny zasięg języków semickich (kolor jasnopomarańczowy) na tle rodziny afroazjatyckiej Języki semickie – rodzina języków, należąca do języków afroazjatyckich, wywodząca się z języka prasemickiego.

Nowy!!: Język hebrajski i Języki semickie · Zobacz więcej »

Jidysz

''Elementarz'', Warszawa 1958 Jidysz (jid. jidisz, dosł. „żydowski” – od pierwotnego określenia w tym języku jidisz-tajcz „żydowski niemiecki”) – język Żydów aszkenazyjskich, powstały ok.

Nowy!!: Język hebrajski i Jidysz · Zobacz więcej »

Jod (litera)

kroju pisma (kolejno '''od prawej do lewej'''): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym Jod lub jud (י) – dziesiąta litera alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 10.

Nowy!!: Język hebrajski i Jod (litera) · Zobacz więcej »

Judaizm

Gwiazda Dawida (zwana też Tarczą Dawida), Magen Dawid – מגן דוד, narodowy symbol Izraela Judaizm – religia monoteistyczna, której podstawą jest wiara w jednego Boga (osobowego, niepodzielnego, będącego bytem niematerialnym, bezcielesnym i wiecznym), będącego nie tylko Stwórcą świata, ale także jego stałym „nadzorcą” lub „opiekunem”.

Nowy!!: Język hebrajski i Judaizm · Zobacz więcej »

Kaf

Fenickie kaf Arabskie kaf kroju pisma (kolejno '''od prawej do lewej'''): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym Kaf (כ/ך, ك‍, ܟܟ) – jedenasta litera alfabetów semickich, m.in.

Nowy!!: Język hebrajski i Kaf · Zobacz więcej »

Kalendarz z Gezer

Replika Kalendarza z Gezer w Muzeum Izraela w Jerozolimie Kalendarz z Gezer jako część pomnika stojącego w starożytnym Gezer w Izraelu Kalendarz z Gezer – wapienna tabliczka odkryta w 1908 roku w trakcie prac archeologicznych na stanowisku kryjącym pozostałości starożytnego miasta Gezer w Izraelu.

Nowy!!: Język hebrajski i Kalendarz z Gezer · Zobacz więcej »

Kanaan

Steli Merenptaha) Kanaan, Chanaan (hebr. כְּנַעַן Kənáʻan lub כְּנָעַן Kənāʻan, Chanaan, arab. کنعان Kanʻān) – kraj niski, nizinny, lub − w oparciu o teksty z Nuzi − Mat Kinahhi (kraj purpurowej wełny), starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego (teren późniejszej Palestyny, Syrii aż do Eufratu i Fenicji).

Nowy!!: Język hebrajski i Kanaan · Zobacz więcej »

Ketef Hinnom

Dwa srebrne zwoje z Ketef Hinnom Ketef Hinnom (Ramię Hinoma) – stanowisko archeologiczne znajdujące się na południowy zachód od starego miasta w Jerozolimie.

Nowy!!: Język hebrajski i Ketef Hinnom · Zobacz więcej »

Koniugacja (językoznawstwo)

Koniugacja (z łac.) – odmiana czasownika przez osoby, czasy, tryby, strony, liczby, aspekty i inne kategorie gramatyczne.

Nowy!!: Język hebrajski i Koniugacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Księga Aggeusza

Księga proroka Aggeusza (Chagaj) – jedna z ksiąg Pisma Świętego, wchodząca w skład ksiąg prorockich Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Aggeusza · Zobacz więcej »

Księga Amosa

Księga Amosa – (hebr. עמוס Amos) jedna z ksiąg prorockich Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Amosa · Zobacz więcej »

Księga Daniela

Księga Daniela – (hebr. דניאל Daniel) księga zaliczana do Pism (Ketuwim) Biblii hebrajskiej oraz ksiąg prorockich chrześcijańskiego Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Daniela · Zobacz więcej »

Księga Ezdrasza

Księga Ezdrasza – (hebr. עֶזְרָא Ezra) jedna z ksiąg Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Ezdrasza · Zobacz więcej »

Księga Izajasza

Księga Izajasza – (hebr. ישעיה Jiszaja) księga prorocka Starego Testamentu, przypisywana prorokowi Izajaszowi.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Izajasza · Zobacz więcej »

Księga Jeremiasza

Księga Jeremiasza (יִרְמְיָהוּ Yirməyāhū) – księga zaliczana do ksiąg prorockich Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Jeremiasza · Zobacz więcej »

Księga Koheleta

Pedra Berruguete, około 1500 Księga Koheleta, Księga Eklezjastesa, Księga Kaznodziei Salomona - (hebr. קהלת Kohelet) księga należąca do pism dydaktycznych Starego Testamentu (w Biblii Hebrajskiej zaliczana do ketuwim - pisma).

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Koheleta · Zobacz więcej »

Księga Liczb

hebrajsku Księga Liczb, Czwarta Księga Mojżeszowa, Numeri jest czwartą księgą Tory, a tym samym Starego Testamentu i Biblii.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Liczb · Zobacz więcej »

Księga Nehemiasza

Księga Nehemiasza – (hebr. נְחֶמְיָה Nehemia) jedna z ksiąg Pisma Świętego zawarta w Starym Testamencie.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Nehemiasza · Zobacz więcej »

Księga Ozeasza

Prorok Ozeasz, autor: James Tissot Księga Ozeasza – (hebr. הושע Hoszea) jedna z ksiąg Pisma Świętego, stanowi część ksiąg prorockich Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Ozeasza · Zobacz więcej »

Księga Tobiasza

Księga Tobiasza, Księga Tobita – księga dydaktyczna, wchodząca w skład katolickiego i prawosławnego kanonu Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Księga Tobiasza · Zobacz więcej »

Ladino (dialekt judeo-hiszpański)

Ladino (לאדינו; zwany także dżudezmo, dżudio, spaniol, hakitia, judeo-hiszpański – ג'ודיאו-איספאנייול) – język żydowski, który powstał jako dialekt języka hiszpańskiego po wygnaniu Żydów sefardyjskich z Półwyspu Iberyjskiego w latach 1492-1497; zapisywany obecnie głównie alfabetem łacińskim.

Nowy!!: Język hebrajski i Ladino (dialekt judeo-hiszpański) · Zobacz więcej »

Lingua franca

Lingua franca (wł. język Franków) – w wąskim ujęciu: język mieszany typu pidżynowego, używany w basenie Morza Śródziemnego, o zredukowanej fleksji i gramatyce, powstały na bazie słownej głównie z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego.

Nowy!!: Język hebrajski i Lingua franca · Zobacz więcej »

Literatura hebrajska

Tekst modlitwy ''Kol nidrej'' („Wszystkie przyrzeczenia”) – przykład hebrajskiej literatury religijnej Literatura hebrajska – literatura żydowska w języku hebrajskim.

Nowy!!: Język hebrajski i Literatura hebrajska · Zobacz więcej »

Masoreci

Masoreci (czyt. baʽalé hammasoráh, „panowie tradycji”) – żydowscy uczeni Tory, którzy między VI a XI wiekiem stworzyli system zapisu samogłosek w alfabecie hebrajskim oraz opracowali oficjalny tekst Biblii hebrajskiej znany jako tekst masorecki.

Nowy!!: Język hebrajski i Masoreci · Zobacz więcej »

Mądrość Syracha

Mądrość Syracha, Eklezjastyka – jedna z ksiąg dydaktycznych (mądrościowych), zaliczanych przez Kościół katolicki i prawosławny do ksiąg deuterokanonicznych Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i Mądrość Syracha · Zobacz więcej »

Mem

Mem (od gr. mimesis, 'naśladownictwo') – w memetyce to nazwa jednostki ewolucji kulturowej, analogicznej do genu, będącego jednostką ewolucji biologicznej.

Nowy!!: Język hebrajski i Mem · Zobacz więcej »

Midrasz

Midrasz (hebr. מִדְרָשׁ, midrasz 'badać, dociekać, głosić') – rodzaj mądrościowej opowieści homiletycznej w Judaizmie rabinicznym mającej na celu wyjaśnienie poszczególnych fragmentów Biblii hebrajskiej.

Nowy!!: Język hebrajski i Midrasz · Zobacz więcej »

Miszna

Talmud, Miszna, Gemara... Fragment XII-wiecznego manuskryptu Miszna (hebr. משנה miszna „powtarzanie”, „badanie”, od hebr. שנה szana „powtarzać”, „badać”) – jeden z podstawowych tekstów rabinicznych, zawierający głównie rozstrzygnięcia halachiczne, czyli prawne normy postępowania oparte na Torze i z niej wyinterpretowane.

Nowy!!: Język hebrajski i Miszna · Zobacz więcej »

Niewola babilońska

Kroniki norymberskiej) Niewola babilońska – zwyczajowe określenie wygnania Żydów z Judy, trwającego od 586 do 538 roku p.n.e. Termin „niewola" jest nieadekwatny, gdyż deportowani Żydzi nie byli traktowani jak niewolnicy, a część z nich pełniła wysokie stanowiska urzędnicze zarówno na dworze królów babilońskich, jak i perskich.

Nowy!!: Język hebrajski i Niewola babilońska · Zobacz więcej »

Nun (litera)

Fenicka litera nun kroju pisma (kolejno '''od prawej do lewej'''): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym Nun (נ/ן,ن) – czternasta litera alfabetów semickich, m.in.

Nowy!!: Język hebrajski i Nun (litera) · Zobacz więcej »

Palestyna (mandat)

Brytyjski Mandat Palestyny (arab. الانتداب البريطاني على فلسطين; hebr. המנדט הבריטי על פלשתינה א”י; ang. The British Mandate for Palestine), czasami nazywany Mandatem Palestyny – terytorium mandatowe istniejące w latach 1922-1948, utworzone z części terytoriów byłego Imperium Osmańskiego na Bliskim Wschodzie.

Nowy!!: Język hebrajski i Palestyna (mandat) · Zobacz więcej »

Pe (litera)

Fenickie pe kroju pisma (kolejno '''od prawej do lewej'''): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym Pe (פ/ף) – siedemnasta litera alfabetów semickich, m.in.

Nowy!!: Język hebrajski i Pe (litera) · Zobacz więcej »

Pierwsza Świątynia

Pierwsza Świątynia (hebr. בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, Bet ha-Mikdasz), także: Świątynia Salomona – pierwotna, opisana w Biblii i Tanachu główna świątynia Izraelitów w Jerozolimie, zbudowana przez króla Salomona na potrzeby przechowywania Arki Przymierza.

Nowy!!: Język hebrajski i Pierwsza Świątynia · Zobacz więcej »

Powstanie Bar-Kochby

Powstanie Bar-Kochby – zbrojne wystąpienie Żydów w latach 132-135, skierowane przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu, mające na celu zrzucenie rzymskiego zwierzchnictwa nad prowincją Judei.

Nowy!!: Język hebrajski i Powstanie Bar-Kochby · Zobacz więcej »

Rękopisy z Qumran

Grota 4 z Qumran. 200px Rękopisy z Qumran (niektóre inne stosowane nazwy: zwoje znad Morza Martwego, rękopisy znad Morza Martwego i manuskrypty znad Morza Martwego) – zbiór dokumentów spisanych po hebrajsku, aramejsku i grecku, znalezionych w latach 1947–1956 w 11 grotach niedaleko ruin Qumran na Zachodnim Brzegu.

Nowy!!: Język hebrajski i Rękopisy z Qumran · Zobacz więcej »

Samogłoska

Samogłoska – głoska, przy powstawaniu której uczestniczą jedynie więzadła głosowe, a strumień powietrza swobodnie przepływa przez kanał głosowy.

Nowy!!: Język hebrajski i Samogłoska · Zobacz więcej »

Sefardyjczycy

292x292px Sefardyjczycy (także Spaniolowie, Żydzi sefardyjscy; od hebr. ספרד Sefarad Hiszpania i Portugalia) – określenie ludności żydowskiej zamieszkującej obszar Półwyspu Iberyjskiego, posługującej się dialektami judeo-romańskimi.

Nowy!!: Język hebrajski i Sefardyjczycy · Zobacz więcej »

Spółgłoska boczna

Spółgłoski boczne (spółgłoski lateralne, sonanty boczne) – ustne spółgłoski, najczęściej zwarto-otwarte, których artykulacyjną cechą jest utworzenie zwarcia w środkowej części jamy ustnej i przepływ powietrza bokami, z jednej lub obu stron języka.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska boczna · Zobacz więcej »

Spółgłoska dwuwargowa

Spółgłoska dwuwargowa to spółgłoska wymawiana przy zbliżeniu obu warg do siebie.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska dwuwargowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska faryngalna

Spółgłoski faryngalne (spółgłoski gardłowe) - spółgłoski szczelinowe artykułowane poprzez silne cofnięcie nasady języka, tak że powstaje szczelina między nagłośnią a tylną ścianką jamy gardłowej.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska faryngalna · Zobacz więcej »

Spółgłoska języczkowa

Spółgłoska języczkowa lub uwularna to spółgłoska atrykułowana przez uniesienie tylnej części języka tak by zetknął się on z języczkiem.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska języczkowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska krtaniowa

Spółgłoska krtaniowa lub laryngalna to spółgłoska artykułowana w głośni.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska krtaniowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska miękkopodniebienna

Spółgłoska miękkopodniebienna lub welarna to spółgłoska, której wymowa polega na zbliżeniu języka do podniebienia miękkiego (łac. velum).

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska miękkopodniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska nosowa

Spółgłoski nosowe (sonanty nosowe) to nosowe spółgłoski zwarto-otwarte, których artykulacyjną cechą jest utworzenie zwarcia w jamie ustnej, jednak w odróżnieniu od spółgłosek zwartych otworzony zostaje równocześnie tor nosowy, tj.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska nosowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska półotwarta

Spółgłoski półotwarte (półsamogłoski) powstają, gdy dochodzi do zbliżenia narządów mowy, ale nie do powstania szczeliny.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska półotwarta · Zobacz więcej »

Spółgłoska podniebienna

Spółgłoska podniebienna lub inaczej palatalna to spółgłoska średniojęzykowa wymawiana, gdy środkowa część języka dotyka podniebienia twardego.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska podniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa

Termin spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa odnosi się do sposobu artykulacji spółgłosek polegającego na zbliżeniu przedniej części języka do dziąseł.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska szczelinowa

Spółgłoski szczelinowe (spółgłoski trące, frykatywne) powstają, gdy narządy mowy w czasie artykulacji tworzą dostatecznie wąską szczelinę, by powstał szum, tarcie.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska szczelinowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska wargowo-zębowa

Spółgłoska wargowo-zębowa (labiodentalna) to spółgłoska wymawiana przy zbliżeniu górnych zębów (łac. dentes) do dolnej wargi (łac. labia).

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska wargowo-zębowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska zadziąsłowa

Spółgłoski zadziąsłowe to spółgłoski wymawiane z językiem stykającym się z tylną częścią wałka dziąsłowego, nieco bardziej do tyłu niż zbliżone do nich spółgłoski dziąsłowe.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska zadziąsłowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska zwarta

Spółgłoski zwarte powstają, gdy w czasie artykulacji dochodzi do blokady przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową (zwarcia, implozji), po czym następuje gwałtowne jej przerwanie (rozwarcie, wybuch, eksplozja, plozja).

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska zwarta · Zobacz więcej »

Spółgłoska zwarto-szczelinowa

Spółgłoski zwarto-szczelinowe (afrykaty) powstają, gdy w pierwszej fazie artykulacji dochodzi do blokady przepływu przez jamę ustną i nosową (zwarcia), po czym tworzy się dostatecznie wąska szczelina, by powstał szum, tarcie.

Nowy!!: Język hebrajski i Spółgłoska zwarto-szczelinowa · Zobacz więcej »

Stela Meszy

Stela Meszy Stela Meszy (także Kamień Moabicki, Kamień Moabitów) – bazaltowa stela o wysokości 124 cm, zawierająca starożytną inskrypcję.

Nowy!!: Język hebrajski i Stela Meszy · Zobacz więcej »

SVO (Subject Verb Object)

SVO (Subject Verb Object) – skrót oznaczający typ zdania, w którym podmiot występuje przed orzeczeniem, a dopełnienie występuje na końcu oraz typ języka, w którym takie zdania są dominujące.

Nowy!!: Język hebrajski i SVO (Subject Verb Object) · Zobacz więcej »

Syjonizm

Syjonizm (od nazwy wzgórza Syjon w Jerozolimie, na którym stała Świątynia Jerozolimska) – ruch polityczny i społeczny, dążący do odtworzenia żydowskiej siedziby narodowej na terenach starożytnego Izraela, będących w okresie międzywojennym mandatem Wielkiej Brytanii (Brytyjski Mandat Palestyny).

Nowy!!: Język hebrajski i Syjonizm · Zobacz więcej »

Sylaba

Sylaba (syllabḗ) (zgłoska) – element struktury fonologicznej aktu komunikacyjnego, który pomimo pozornej oczywistości wciąż nie ma ustalonej jednoznacznej definicji.

Nowy!!: Język hebrajski i Sylaba · Zobacz więcej »

Talmud

Talmud Babiloński, traktat Sanhedrin, Wydawnictwo i druk A.J. Menkes & S. Sprechner, Lwów 1864 Talmud babiloński Układ strony Talmudu z oznaczeniem tytułu, Miszny, Gemary i komentarzy Talmud (talmud – nauka) – jedna z podstawowych (choć nie jest uznawana za świętą) ksiąg judaizmu.

Nowy!!: Język hebrajski i Talmud · Zobacz więcej »

Taw

Fenickie ''taw'' kroju pisma ('''od prawej'''): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym Taw (tav, taf) – dwudziesta druga i ostatnia litera alfabetów semickich: fenickiego, aramejskiego, hebrajskiego.

Nowy!!: Język hebrajski i Taw · Zobacz więcej »

Teoria źródeł

Diagram hipotezy czterech źródeł. * zawiera większość Księgi Kapłańskiej † zawiera większość Księgi Powtórzonego Prawa ‡ „''Historia deuteronomiczna''” – księgi Jozuego, Sędziów, 1-2. Samuela, 1-2. Królewskie Julius Wellhausen, autor teorii źródeł Teoria źródeł, hipoteza czterech źródeł, hipoteza JEPD – przyjmowana przez wielu biblistów hipoteza dotycząca autorstwa Pięcioksięgu, a także innych najstarszych ksiąg biblijnych (Księga Jozuego, Księga Sędziów), zakładająca długotrwały proces ich powstawania.

Nowy!!: Język hebrajski i Teoria źródeł · Zobacz więcej »

Tora

Zwój Tory w języku hebrajskim Tora (hebr. תורה – wskazówka, pouczenie, wtórnie prawo) – pięć pierwszych ksiąg Biblii (stąd także Pięcioksiąg, Pentateuch), najważniejszy tekst objawiony judaizmu.

Nowy!!: Język hebrajski i Tora · Zobacz więcej »

Tradycja deuteronomiczno-deuteronomistyczna

Tradycja (szkoła) deuteronomiczno-deuteronomistyczna – pojęcie stosowane w biblistyce w odniesieniu do nurtu teologicznego w religii izraelskiej, którego myśl znalazła swoje odzwierciedlenie w niektórych księgach Starego Testamentu, w tym, zgodnie z teorią źródeł, w Księdze Powtórzonego Prawa (od greckiej nazwy tej księgi, Deuteronomium, pochodzi nazwa tradycji).

Nowy!!: Język hebrajski i Tradycja deuteronomiczno-deuteronomistyczna · Zobacz więcej »

Transkrypcja (językoznawstwo)

Transkrypcja, w skrócie trb. (od słowa transkrybowanie) – w językoznawstwie system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych (inaczej pisownia fonetyczna) lub system fonetycznej konwersji innego pisma.

Nowy!!: Język hebrajski i Transkrypcja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Tyberiada

Tyberiada (hebr. טבריה,; arab. طبريا, Ṭabariyyah; oficjalna pisownia w ang. Tiberias) – miasto położone w Dystrykcie Północnym w Izraelu.

Nowy!!: Język hebrajski i Tyberiada · Zobacz więcej »

VSO

VSO (Verb Subject Object) – typ języka, w którym zdanie zaczyna się od orzeczenia, potem następuje podmiot, a na końcu dopełnienie.

Nowy!!: Język hebrajski i VSO · Zobacz więcej »

Waw (litera)

Arabska litera waw Fenicka litera waw kroju pisma (kolejno '''od prawej do lewej'''): nowoczesnym bezszeryfowym i tradycyjnym Waw (wāw, و) – litera alfabetów semickich, m.in.

Nowy!!: Język hebrajski i Waw (litera) · Zobacz więcej »

Zdanie

Zdanie (łac. sententia) – w językoznawstwie termin ten oznacza wypowiedzenie, służące do zakomunikowania jakiejś treści i podlegające ograniczeniom formalnym.

Nowy!!: Język hebrajski i Zdanie · Zobacz więcej »

Zohar

Zohar (hebr. זוהר, pełna nazwa ספר הזוהר Sefer ha-Zohar – "Księga blasku") – mistyczny komentarz do Tory, Pieśni nad Pieśniami i Księgi Rut, powstały w XIII wieku.

Nowy!!: Język hebrajski i Zohar · Zobacz więcej »

1 Księga Królewska

Prorok Eliasz Pierwsza Księga Królewska, Pierwsza Księga Królów (hebr. מלכים א), w Septuagincie Trzecia Księga Królewska jest jedną z ksiąg historycznych Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i 1 Księga Królewska · Zobacz więcej »

1 Księga Kronik

Pierwsza Księga Kronik – (hebr. דִּבְרֵי הַיָּמִים א Diḇrê Hayyāmîm 1) jedna z ksiąg Starego Testamentu, powstała aby zdopingować żydowskich repatriantów, którzy powrócili z niewoli babilońskiej.

Nowy!!: Język hebrajski i 1 Księga Kronik · Zobacz więcej »

2 Księga Kronik

Druga Księga Kronik – (hebr. דִּבְרֵי הַיָּמִים ב Diḇrê Hayyāmîm 2) biblijna księga Starego Testamentu.

Nowy!!: Język hebrajski i 2 Księga Kronik · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Hebr., Hebrajski, Ivrit, Język nowohebrajski.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »