Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Pobieranie
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Język japoński

Indeks Język japoński

– język używany przez ok.

108 kontakty: Aikido, Akcent wyrazowy, Anime, Biernik, Czas (językoznawstwo), Czasownik, Dialekt, Dopełniacz (przypadek), Dopełnienie bliższe, Europa, Gairaigo, Gejsza, Gothic (krój pisma japońskiego), Harmonia samogłosek, Hiragana, Homofonia (językoznawstwo), Japończycy, Japońskie zaimki osobowe, Japonia, Japonizm, Jōyō kanji-hyō, Język (mowa), Język ajnuski, Język angielski, Język chiński, Język francuski, Język koreański, Język mongolski, Język niderlandzki, Język niemiecki, Język portugalski, Język turecki, Języki ałtajskie, Języki indoeuropejskie, Języki izolowane, Języki polinezyjskie, Języki uralo-ałtajskie, Jinmeiyō kanji, JIS, Judo, Kana (pismo), Kango, Kanji, Kanji kentei, Karaoke, Karate, Katakana, Katana, Keigo, Kiki (literatura japońska), ..., Klasyczny język japoński, Klasyfikator (językoznawstwo), Kojiki, Kun’yomi, Liczba pojedyncza, Liczebnik, Man’yōgana, Manga, Mianownik (przypadek), Miejscownik, Migracja ludności, Minchō, Monogatari, Mora (lingwistyka), Morfem, Narzędnik, Nihon-shoki, Nihongo nōryoku shiken, Ocean Spokojny, Odmienne części mowy w języku japońskim, On’yomi, Origami, Orzeczenie (językoznawstwo), Palau, Partykuła, Pismo japońskie, Podmiot (językoznawstwo), Przekształcenia fonetyczne w języku japońskim, Przyimek, Przymiotnik, Przyrostek, Rōmaji, Republika Chińska, Rodzaj gramatyczny, Ruby (znaki), Rząd Japonii, Rzeczownik, Samogłoska, Samuraj, Sashimi, Siogun, SOV (Subject Object Verb), Spółgłoska, Spójnik (część mowy), Sushi, SVO (Subject Verb Object), Sylaba, Syntaktyka (językoznawstwo), Temat-remat, Tempura, Tokio, Unikod, Uniwersalia językowe, Walkman, Wasei-eigo, Wyspy Marshalla, Zaimek, Zapożyczenia językowe. Rozwiń indeks (58 jeszcze) »

Aikido

Słowo "aikidō" napisane po japońsku – japońska sztuka walki skodyfikowana przez Morihei Ueshibę pod koniec dziewiętnastego i na początku dwudziestego wieku.

Nowy!!: Język japoński i Aikido · Zobacz więcej »

Akcent wyrazowy

Akcent wyrazowy (od łac. accentus, zaśpiew) – wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu.

Nowy!!: Język japoński i Akcent wyrazowy · Zobacz więcej »

Anime

– skrót słowny w języku japońskim, pochodzący od angielskiego słowa "animation", które jest wymawiane po japońsku animēshon.

Nowy!!: Język japoński i Anime · Zobacz więcej »

Biernik

Biernik – czwarty przypadek deklinacji.

Nowy!!: Język japoński i Biernik · Zobacz więcej »

Czas (językoznawstwo)

Czas – kategoria językowa określająca w czasie czynność, zjawisko lub stan, o których mowa w zdaniu.

Nowy!!: Język japoński i Czas (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Czasownik

Czasownik – odmienna i samodzielna część mowy przedstawiająca dziejące się czynności oraz niektóre stany.

Nowy!!: Język japoński i Czasownik · Zobacz więcej »

Dialekt

Dialekt, narzecze – wieloznaczny termin oznaczający w najszerszym rozumieniu odmianę języka odznaczającą się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi czy gramatycznymi, odróżniającymi ją od innych odmian tego języka.

Nowy!!: Język japoński i Dialekt · Zobacz więcej »

Dopełniacz (przypadek)

Dopełniacz (łac. genetivus) – drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?.

Nowy!!: Język japoński i Dopełniacz (przypadek) · Zobacz więcej »

Dopełnienie bliższe

Dopełnienie bliższe – pojęcie używane w niektórych gramatykach oznaczające dopełnienie odnoszące się do czasownika przechodniego.

Nowy!!: Język japoński i Dopełnienie bliższe · Zobacz więcej »

Europa

Europa Mapa polityczna Europy Europa – część świata (nazywana zwykle, jednak nieściśle, kontynentem) leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, której część kontynentalna stanowi wraz z Azją kontynent Eurazję.

Nowy!!: Język japoński i Europa · Zobacz więcej »

Gairaigo

– słowa pochodzenia obcego w języku japońskim, innego niż chiński, głównie z angielskiego.

Nowy!!: Język japoński i Gairaigo · Zobacz więcej »

Gejsza

Gejsza – osoba (obecnie wyłącznie kobieta) w Japonii o umiejętnościach artystycznych, bawiąca gości rozmową, tańcem, śpiewem i grą na instrumentach (np. na shamisenie, koto czy shakuhachi).

Nowy!!: Język japoński i Gejsza · Zobacz więcej »

Gothic (krój pisma japońskiego)

482x482px – jeden z dwóch najpopularniejszych (obok Mincho) stylów fontów japońskich.

Nowy!!: Język japoński i Gothic (krój pisma japońskiego) · Zobacz więcej »

Harmonia samogłosek

Harmonia samogłosek (metafonia) – rodzaj odległego asymilacyjnego procesu fonologicznego dotyczącego samogłosek.

Nowy!!: Język japoński i Harmonia samogłosek · Zobacz więcej »

Hiragana

– jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana.

Nowy!!: Język japoński i Hiragana · Zobacz więcej »

Homofonia (językoznawstwo)

Homofonia – fonetyczna tożsamość różnych segmentów językowych (głosek, sylab, wyrazów itd.) przy możliwych różnicach w pisowni.

Nowy!!: Język japoński i Homofonia (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Japończycy

– jeden z najliczniejszych narodów zamieszkujących Azję Wschodnią, głównie Japonię.

Nowy!!: Język japoński i Japończycy · Zobacz więcej »

Japońskie zaimki osobowe

Japońskie zaimki.

Nowy!!: Język japoński i Japońskie zaimki osobowe · Zobacz więcej »

Japonia

Region Japonii – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys.

Nowy!!: Język japoński i Japonia · Zobacz więcej »

Japonizm

Japonizmy – wyrazy, zwroty lub konstrukcje składniowe zapożyczone z języka japońskiego.

Nowy!!: Język japoński i Japonizm · Zobacz więcej »

Jōyō kanji-hyō

– oficjalna lista 2136 znaków kanji, ustalona przez Ministerstwo Edukacji Japonii w 2010 roku.

Nowy!!: Język japoński i Jōyō kanji-hyō · Zobacz więcej »

Język (mowa)

Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej.

Nowy!!: Język japoński i Język (mowa) · Zobacz więcej »

Język ajnuski

Język ajnuskiAlfred F. Majewicz: Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, (ajn. ainu itak) lub także język ajnoski – język o nieustalonej przynależności językowej, którym posługują się Ajnowie zamieszkujący japońską wyspę Hokkaido.

Nowy!!: Język japoński i Język ajnuski · Zobacz więcej »

Język angielski

ikona symbolizująca język angielski według standardu ISO 639-1 Język angielski, angielszczyzna (ang. English language //, English) – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich powszechnie używany w Wielkiej Brytanii, jej terytoriach zależnych oraz w wielu byłych koloniach i dominiach, m.in.

Nowy!!: Język japoński i Język angielski · Zobacz więcej »

Język chiński

Zasięg geograficzny poszczególnych języków chińskich Język chiński (chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.

Nowy!!: Język japoński i Język chiński · Zobacz więcej »

Język francuski

Języki i dialekty Francji Znajomość języka francuskiego w krajach Unii Europejskiej. Zasięg języka francuskiego na świecie Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich.

Nowy!!: Język japoński i Język francuski · Zobacz więcej »

Język koreański

Język koreański – język używany na Półwyspie Koreańskim.

Nowy!!: Język japoński i Język koreański · Zobacz więcej »

Język mongolski

Język mongolski – główny język z rodziny mongolskiej języków ałtajskich.

Nowy!!: Język japoński i Język mongolski · Zobacz więcej »

Język niderlandzki

Język niderlandzki, język holenderski, język flamandzki – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich.

Nowy!!: Język japoński i Język niderlandzki · Zobacz więcej »

Język niemiecki

Język niemiecki (niem. deutsche Sprache, Deutsch) – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich.

Nowy!!: Język japoński i Język niemiecki · Zobacz więcej »

Język portugalski

Języki i dialekty Półwyspu Iberyjskiego thumb Język portugalski (port. língua portuguesa, português) – język z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 250 mln osób (jako ojczystym, zaś w ogóle po portugalsku mówi ponad 270 mln osób), zamieszkujących Portugalię oraz byłe kolonie portugalskie: Brazylię, Mozambik, Angolę, Gwineę Bissau, Gwineę Równikową, Wyspy Świętego Tomasza i Książęcą, Republikę Zielonego Przylądka, Timor Wschodni oraz Makau.

Nowy!!: Język japoński i Język portugalski · Zobacz więcej »

Język turecki

Język turecki (tur., IPA:, türk dili) – język aglutynacyjny należący do grupy oguzyjskiej języków tureckich, ojczysty dla ponad 83 milionów ludzi na całym świecie, co czyni go najpowszechniejszym ze swojej rodziny językowej.

Nowy!!: Język japoński i Język turecki · Zobacz więcej »

Języki ałtajskie

Rozmieszczenie geograficzne języków ałtajskich Języki ałtajskie – grupa języków, tradycyjnie uznawanych za rodzinę językową.

Nowy!!: Język japoński i Języki ałtajskie · Zobacz więcej »

Języki indoeuropejskie

Współczesny zasięg geograficzny języków indoeuropejskich Języki indoeuropejskie Języki indoeuropejskie – jedna z największych i najwcześniej odkrytych rodzin języków.

Nowy!!: Język japoński i Języki indoeuropejskie · Zobacz więcej »

Języki izolowane

Języki izolowane – języki, które ze względu na swą specyfikę, tj.

Nowy!!: Język japoński i Języki izolowane · Zobacz więcej »

Języki polinezyjskie

Migracje Polinezyjczyków Trójkąt polinezyjski Języki polinezyjskie – grupa języków oceanicznych (wschodnioaustronezyjskich) z rodziny języków austronezyjskich, którymi posługuje się ok.

Nowy!!: Język japoński i Języki polinezyjskie · Zobacz więcej »

Języki uralo-ałtajskie

Rozmieszczenie geograficzne języków uralo-ałtajskich Języki uralo-ałtajskie (liga uralo-ałtajska) – liga językowa, w skład której wchodzą rodziny językowe: uralska i ałtajska.

Nowy!!: Język japoński i Języki uralo-ałtajskie · Zobacz więcej »

Jinmeiyō kanji

– lista 863 znaków chińskich (kanji), które mogą być oficjalnie rejestrowane i stosowane w zapisie imion i nazwisk Japończyków.

Nowy!!: Język japoński i Jinmeiyō kanji · Zobacz więcej »

JIS

Symbol '''JIS''' JIS (Japanese Industrial Standards) – japoński standard przemysłowy.

Nowy!!: Język japoński i JIS · Zobacz więcej »

Judo

– sztuka walki powstała w Japonii.

Nowy!!: Język japoński i Judo · Zobacz więcej »

Kana (pismo)

– wspólna nazwa japońskich pism sylabicznych: hiragany ひらがな i katakany カタカナ.

Nowy!!: Język japoński i Kana (pismo) · Zobacz więcej »

Kango

– część słownictwa i wyrażeń w języku japońskim pochodzenia chińskiego Słowa te zapisywane są chińskimi znakami (kanji) i czytane po sinojapońsku (on’yomi).

Nowy!!: Język japoński i Kango · Zobacz więcej »

Kanji

Słowo ''kanji'' („znaki Hanów”) zapisane znakami kanji – znaki logograficzne pochodzenia chińskiego, które wraz z sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名), katakana (カタカナ, 片仮名), cyframi arabskimi oraz alfabetem łacińskim stanowią element pisma japońskiego.

Nowy!!: Język japoński i Kanji · Zobacz więcej »

Kanji kentei

– zestaw testów znajomości japońskich znaków kanji na różnych poziomach.

Nowy!!: Język japoński i Kanji kentei · Zobacz więcej »

Karaoke

Klub Karaoke w Hamburgu Karaoke (jap. カラオケ) – forma rozrywki pochodząca z Japonii, polegająca na śpiewaniu w pubie, klubie, domu itp.

Nowy!!: Język japoński i Karaoke · Zobacz więcej »

Karate

– sztuka walki i sport walki stworzone na Okinawie, w Japonii.

Nowy!!: Język japoński i Karate · Zobacz więcej »

Katakana

Logo miesięcznika seinen-manga „Afternoon” napisane stylizowaną katakaną – jeden z dwóch (kanciasty) japońskich systemów pisma sylabicznego kana.

Nowy!!: Język japoński i Katakana · Zobacz więcej »

Katana

Katana Japońska terminologia części katany – jeden z rodzajów mieczy japońskich, o ogólnej nazwie.

Nowy!!: Język japoński i Katana · Zobacz więcej »

Keigo

– japoński język zwrotów grzecznościowych.

Nowy!!: Język japoński i Keigo · Zobacz więcej »

Kiki (literatura japońska)

– zwyczajowe, skrótowe określenie dwóch najstarszych kronik japońskich: Kojiki 古事記 (712 r., Kronika dawnych wydarzeń) i Nihon shoki 日本書紀 (720 r., Kronika japońska), utworzone z ostatnich znaków ich tytułów.

Nowy!!: Język japoński i Kiki (literatura japońska) · Zobacz więcej »

Klasyczny język japoński

– etap rozwoju języka japońskiego, przypadający na IX–XII wiek, tj.

Nowy!!: Język japoński i Klasyczny język japoński · Zobacz więcej »

Klasyfikator (językoznawstwo)

Klasyfikator (ang. counter, measure word, classifier, counting suffix) to morfem, słowo lub sufiks pośredniczące pomiędzy liczebnikiem a wyrazem określanym.

Nowy!!: Język japoński i Klasyfikator (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Kojiki

''Kojiki'', manuskrypt Shinpukuji, 1371-1372 – spisane w 712 roku przez na rozkaz cesarzowej Gemmei dzieło, mające stanowić oficjalną historię Japonii.

Nowy!!: Język japoński i Kojiki · Zobacz więcej »

Kun’yomi

– jeden z dwóch sposobów czytania znaków kanji.

Nowy!!: Język japoński i Kun’yomi · Zobacz więcej »

Liczba pojedyncza

Liczba pojedyncza (skróty: l.poj., l.p.) – szereg form fleksyjnych, tj.

Nowy!!: Język japoński i Liczba pojedyncza · Zobacz więcej »

Liczebnik

Liczebnik – część mowy określająca cechy ilościowe desygnatu: liczbę, ilość, liczebność, wielokrotność lub kolejność.

Nowy!!: Język japoński i Liczebnik · Zobacz więcej »

Man’yōgana

analiza poniżej) – najstarszy sposób fonetycznego zapisu języka japońskiego za pomocą znaków chińskich.

Nowy!!: Język japoński i Man’yōgana · Zobacz więcej »

Manga

Postać mangowa; uwagę zwracają duże oczy, często nienaturalny kolor włosów – komiks, obraz, rysunek, szkic, karykatura.

Nowy!!: Język japoński i Manga · Zobacz więcej »

Mianownik (przypadek)

Mianownik (łac. nominativus) – przypadek, w którym rzeczownik występuje w roli podmiotu.

Nowy!!: Język japoński i Mianownik (przypadek) · Zobacz więcej »

Miejscownik

Miejscownik (łac. locativus) – forma używana do opisu miejsca akcji.

Nowy!!: Język japoński i Miejscownik · Zobacz więcej »

Migracja ludności

Migracja ludności – zmiana miejsca zamieszkania lub czasowego pobytu.

Nowy!!: Język japoński i Migracja ludności · Zobacz więcej »

Minchō

314x314px – jeden z najpopularniejszych stylów fontów japońskich.

Nowy!!: Język japoński i Minchō · Zobacz więcej »

Monogatari

– opowieść, forma narracyjna wykształcona w okresie Heian.

Nowy!!: Język japoński i Monogatari · Zobacz więcej »

Mora (lingwistyka)

Mora (łac.) - jest najmniejszą jednostką prozodyczną używaną w metryce i fonologii, będąca nosicielem cech prozodycznych.

Nowy!!: Język japoński i Mora (lingwistyka) · Zobacz więcej »

Morfem

Morfem – najmniejsza grupa fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe.

Nowy!!: Język japoński i Morfem · Zobacz więcej »

Narzędnik

Narzędnik (łac. instrumentalis) – forma używana m.in.

Nowy!!: Język japoński i Narzędnik · Zobacz więcej »

Nihon-shoki

Fragment Nihon-shoki – dzieło historiograficzne, którego kompilację ukończono w 720 roku.

Nowy!!: Język japoński i Nihon-shoki · Zobacz więcej »

Nihongo nōryoku shiken

Certyfikat – test znajomości języka japońskiego dla obcokrajowców.

Nowy!!: Język japoński i Nihongo nōryoku shiken · Zobacz więcej »

Ocean Spokojny

Ocean Spokojny, Pacyfik, Ocean Wielki – największy, najgłębszy i najstarszy, obok Atlantyku, zbiornik wodny na świecie.

Nowy!!: Język japoński i Ocean Spokojny · Zobacz więcej »

Odmienne części mowy w języku japońskim

W języku polskim istnieją wyrazy nieodmienne oraz dwie "klasy" wyrazów odmiennych.

Nowy!!: Język japoński i Odmienne części mowy w języku japońskim · Zobacz więcej »

On’yomi

– jeden z dwóch sposobów czytania znaków kanji: „czytanie sinojapońskie” lub inaczej „wymowa zapożyczona z chińskiego”, używana zwykle w złożeniach, reprezentująca słowa – lub ich elementy – pochodzące z Chin.

Nowy!!: Język japoński i On’yomi · Zobacz więcej »

Origami

Origami – żuraw ''Hiden senbazuru orikata'' („Tajniki składania tysiąca żurawi”), strona jednej z najstarszych książek o origami, 1797 r. Proces składania żurawia Koperta służąca do przekazywania nagród i prezentów pieniężnych, ozdobiona ''noshi'' (u góry po prawej) Słoń wykonany z jednodolarowego banknotu – sztuka składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii i dlatego uważa się ją za tradycyjną sztukę japońską.

Nowy!!: Język japoński i Origami · Zobacz więcej »

Orzeczenie (językoznawstwo)

Orzeczenie – w składni – część zdania, która wyraża czynność podmiotu.

Nowy!!: Język japoński i Orzeczenie (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Palau

Położenie Palau Palau, Republika Palau (ang. Republic of Palau, palau Belau, Beluu er a Belau) – wyspiarskie państwo samorządowe, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi, położone na Oceanie Spokojnym, w Oceanii oraz w Mikronezji, ok.

Nowy!!: Język japoński i Palau · Zobacz więcej »

Partykuła

Partykuła – niesamodzielny (nieposiadający samodzielnego znaczenia) wyraz lub morfem (tzw. wyrazek), nadający wypowiedzeniom zabarwienie znaczeniowe lub uczuciowe.

Nowy!!: Język japoński i Partykuła · Zobacz więcej »

Pismo japońskie

przybory do kaligrafii Kiyonaga Torii (1752–1815), ''Eimo Gyokkashi, dziewczynka z talentem do kaligrafii, obok nauczycielka'' – system zapisu języka japońskiego, składający się z trzech rodzajów znaków: (1) kanji, (2) sylabariusza hiragana, (3) sylabariusza katakana.

Nowy!!: Język japoński i Pismo japońskie · Zobacz więcej »

Podmiot (językoznawstwo)

Podmiot – część zdania, która w zdaniu w stronie czynnej oznacza wykonawcę czynności wyrażonej orzeczeniem,obiekt podlegający procesowi wyrażonemu orzeczeniem lub znajdujący się w stanie wyrażonym orzeczeniem.

Nowy!!: Język japoński i Podmiot (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Przekształcenia fonetyczne w języku japońskim

W językach naturalnych sklejanie morfemów nie jest prostą operacją.

Nowy!!: Język japoński i Przekształcenia fonetyczne w języku japońskim · Zobacz więcej »

Przyimek

Przyimek (łac. praepositio) – nieodmienna i niesamodzielna część mowy, która łączy się z innymi wyrazami i nadaje mu inny sens.

Nowy!!: Język japoński i Przyimek · Zobacz więcej »

Przymiotnik

Przymiotnik – część mowy określająca cechy istot żywych, rzeczy, zjawisk, pojęć i stanów.

Nowy!!: Język japoński i Przymiotnik · Zobacz więcej »

Przyrostek

Przyrostek, sufiks – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną. Jednakże ścisłe rozgraniczenie morfemów gramatycznych i słowotwórczych nie zawsze jest możliwe. Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden. Sufiksy razem z przedrostkami (prefiksami) i wrostkami (infiksami) wchodzą w skład zrostków (afiksów), czyli tych morfemów słowotwórczych, które odpowiadają za tworzenie wyrazów pochodnych. Przykłady.

Nowy!!: Język japoński i Przyrostek · Zobacz więcej »

Rōmaji

– łacińska transkrypcja wyrazów japońskich, zapis transkrypcyjny języka japońskiego za pomocą alfabetu łacińskiego, metoda pisania po japońsku znakami rzymskimi (pismem łacińskim).

Nowy!!: Język japoński i Rōmaji · Zobacz więcej »

Republika Chińska

Tajwańska kolej wysokich prędkości Obszar, który Republika Chińska uważa za część swojego terytorium Republika Chińska, Tajwan – państwo nieuznawane przez większość społeczności międzynarodowej, leżące w południowo-wschodniej Azji na wyspie Tajwan (dawniej Formoza) u wybrzeży ChRL.

Nowy!!: Język japoński i Republika Chińska · Zobacz więcej »

Rodzaj gramatyczny

Rodzaj gramatyczny – kategoria gramatyczna, która wyznacza podział rzeczowników na kilka grup.

Nowy!!: Język japoński i Rodzaj gramatyczny · Zobacz więcej »

Ruby (znaki)

– małe znaki zapisu fonetycznego, umieszczane ponad chińskimi (hànzì) i japońskimi (kanji) ideogramami lub po prawej ich stronie.

Nowy!!: Język japoński i Ruby (znaki) · Zobacz więcej »

Rząd Japonii

Rząd Japonii pełni władzę wykonawczą w Japonii.

Nowy!!: Język japoński i Rząd Japonii · Zobacz więcej »

Rzeczownik

Rzeczownik – samodzielna składniowo i semantycznie odmienna część mowy nazywająca rzeczy, obiekty, miejsca, osoby, czynności, organizmy, zjawiska, pojęcia abstrakcyjne.

Nowy!!: Język japoński i Rzeczownik · Zobacz więcej »

Samogłoska

Samogłoska – głoska, przy powstawaniu której uczestniczą jedynie więzadła głosowe, a strumień powietrza swobodnie przepływa przez kanał głosowy.

Nowy!!: Język japoński i Samogłoska · Zobacz więcej »

Samuraj

Hełm samurajski (''kabuto'') rodu Matsumae – pierwotnie świta służąca najwyższym dostojnikom japońskim, także gwardia cesarska (gosho-zamurai).

Nowy!!: Język japoński i Samuraj · Zobacz więcej »

Sashimi

fugu Sashimi z koniny – japoński sposób serwowania surowego mięsa głównie ryb i owoców morza, ale także wołowiny i koniny (basashi).

Nowy!!: Język japoński i Sashimi · Zobacz więcej »

Siogun

Kamakura Ashikaga Tokugawa – wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych, generalissimus.

Nowy!!: Język japoński i Siogun · Zobacz więcej »

SOV (Subject Object Verb)

SOV (ang. Subject Object Verb, dosł. podmiot dopełnienie orzeczenie) – skrót oznaczający typ zdania, w którym podmiot występuje przed dopełnieniem, a orzeczenie występuje na końcu oraz typ języka, w którym takie zdania są dominujące.

Nowy!!: Język japoński i SOV (Subject Object Verb) · Zobacz więcej »

Spółgłoska

Spółgłoska – dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy (kanał głosowy).

Nowy!!: Język japoński i Spółgłoska · Zobacz więcej »

Spójnik (część mowy)

Spójnik – wyraz łączący dwa zdania, równoważniki zdań lub wyrażenia w jedno zdanie złożone.

Nowy!!: Język japoński i Spójnik (część mowy) · Zobacz więcej »

Sushi

Hiroshige Andō (1797–1858), ''Miska sushi'' Nigiri z łososiem Sushi (na pierwszym planie maki-zushi) Chirashi-zushi Sasa-zushi, rodzaj oshi-zushi Inari-zushi Bara-zushi Typowy sposób serwowania sushi Sushi bentō Caterpillar Roll Kaiten-zushi W złożeniach, np.

Nowy!!: Język japoński i Sushi · Zobacz więcej »

SVO (Subject Verb Object)

SVO (Subject Verb Object) – skrót oznaczający typ zdania, w którym podmiot występuje przed orzeczeniem, a dopełnienie występuje na końcu oraz typ języka, w którym takie zdania są dominujące.

Nowy!!: Język japoński i SVO (Subject Verb Object) · Zobacz więcej »

Sylaba

Sylaba (syllabḗ) (zgłoska) – element struktury fonologicznej aktu komunikacyjnego, który pomimo pozornej oczywistości wciąż nie ma ustalonej jednoznacznej definicji.

Nowy!!: Język japoński i Sylaba · Zobacz więcej »

Syntaktyka (językoznawstwo)

Syntaktyka, składnia (gr. syntaktikós porządkujący) – dział językoznawstwa, który zajmuje się budową wypowiedzeń.

Nowy!!: Język japoński i Syntaktyka (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Temat-remat

Temat-remat - w gramatyce funkcjonalnej jest to opozycja między tym, czego dotyczy wypowiedź (tematem), a tym, co o temacie jest powiedziane (rematem).

Nowy!!: Język japoński i Temat-remat · Zobacz więcej »

Tempura

''Tempura'' ''Tendon'' Edo, kram serwujący tempurę (nazwa pisana od prawej) – potrawa kuchni japońskiej, pochodząca z Portugalii.

Nowy!!: Język japoński i Tempura · Zobacz więcej »

Tokio

– stolica i największe miasto Japonii, położone na południowo-wschodnim wybrzeżu Honsiu i zarazem największa metropolia na świecie.

Nowy!!: Język japoński i Tokio · Zobacz więcej »

Unikod

Logo UnikoduUnikod (ang. Unicode) – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie.

Nowy!!: Język japoński i Unikod · Zobacz więcej »

Uniwersalia językowe

Uniwersalia językowe (ang. language universals) – cechy wspólne wszystkich (uniwersalia absolutne) lub zdecydowanej większości (tzw. uniwersalne tendencje) języków naturalnych.

Nowy!!: Język japoński i Uniwersalia językowe · Zobacz więcej »

Walkman

Walkman firmy Sony model WM-GX302 z wbudowanym radioodbiornikiem Wnętrze Walkmana II Walkman – przenośny, zminiaturyzowany odtwarzacz kaset magnetofonowych, odporny na wstrząsy.

Nowy!!: Język japoński i Walkman · Zobacz więcej »

Wasei-eigo

– wyrazy angielskie utworzone w Japonii.

Nowy!!: Język japoński i Wasei-eigo · Zobacz więcej »

Wyspy Marshalla

Bikini 1 marca 1954 roku Wyspy Marshalla (Republika Wysp Marshalla, mah. Aolepān Aorōkin M̧ajeļ, ang. Republic of the Marshall Islands) – państwo wyspiarskie na Oceanie Spokojnym, położone na północ od Nauru i Kiribati, na wschód od Mikronezji oraz na południe od amerykańskiej wyspy Wake.

Nowy!!: Język japoński i Wyspy Marshalla · Zobacz więcej »

Zaimek

Zaimek – część mowy zastępująca rzeczownik (np. ja), przymiotnik (np. mój), przysłówek (np. tam) lub liczebnik (np. tyle) i pełniąca ich funkcje w zdaniu.

Nowy!!: Język japoński i Zaimek · Zobacz więcej »

Zapożyczenia językowe

Zapożyczenia językowe inaczej pożyczki, wyrazy obce – zjawisko przechodzenia pewnych cech jednego języka do innego.

Nowy!!: Język japoński i Zapożyczenia językowe · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Jap., Japoński, Nihongo.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »