Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Zainstaluj
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Język litewski

Indeks Język litewski

Język litewski (lit. lietuvių kalba) – język z grupy języków bałtyckich, którym posługuje się ok.

88 kontakty: Akcent ostry, Akcent przeciągły, Akcent wyrazowy, Alfabet łaciński, Alofon, Alternacja (językoznawstwo), Auksztota, Australia, Łotwa, Żmudź, Bezokolicznik, Białoruś, Cecha fonologiczna relewantna, Czasownik, Deklinacja (językoznawstwo), Dialekt, Dyftong, Dystrybucja komplementarna, Fleksja, Fonem, Gminy w Polsce z językiem pomocniczym, Grawis, Gwara, Imiesłów, Intonacja (językoznawstwo), Język (mowa), Język łotewski, Język białoruski, Język czeski, Język polski, Język praindoeuropejski, Język rosyjski, Język urzędowy, Języki bałtyckie, Języki indoeuropejskie, Językoznawstwo, Jonas Jablonskis, Kanada, Kategoria gramatyczna, Liczba podwójna, Litwa, Międzynarodowy alfabet fonetyczny, Morfem, Niemcy, Obstruent, Orzecznik, Państwowa Komisja Języka Litewskiego, Palatalizacja, Paradygmat fleksyjny, Polska, ..., Proces fonetyczny, Przymiotnik, Przyrostek, Przysłówek, Puńsk (gmina), Rodzaj gramatyczny, Rosja, Rzeczownik, Samogłoska średnia, Samogłoska centralna, Samogłoska półprzymknięta przednia niezaokrąglona, Samogłoska przednia, Samogłoska przymknięta, Samogłoska tylna, Slawizm, Spółgłoska miękkopodniebienna, Spółgłoska nosowa, Spółgłoska płynna, Spółgłoska podniebienna, Spółgłoska szczelinowa, Spółgłoska wargowa, Spółgłoska zadziąsłowa, Spółgłoska zatrzymana, Spółgłoska zębowa, Spółgłoska zwarta, Spółgłoska zwarto-otwarta, Spółgłoska zwarto-szczelinowa, Stany Zjednoczone, Strona (językoznawstwo), Suwalszczyzna, Tryb nieświadka, Unia Europejska, VII wiek, Województwo podlaskie, XIX wiek, XVI wiek, XX wiek, Zaimek. Rozwiń indeks (38 jeszcze) »

Akcent ostry

Akcent ostry (akut, akcent silny) – znak diakrytyczny w postaci ukośnej kreski, o kształcie prostym lub nieznacznego klina, wznoszącej się od lewej do prawej (np.). Stosowany w alfabecie łacińskim, cyrylicy tylko do oznaczania akcentu i w alfabecie greckim tylko w samogłoskach.

Nowy!!: Język litewski i Akcent ostry · Zobacz więcej »

Akcent przeciągły

Akcent przeciągły (cyrkumfleks, łac. circumflexus, gr. περισπωμένος / perispomenos), często nazywany daszkiem, to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, rumuńskim, słowackim, portugalskim i innych.

Nowy!!: Język litewski i Akcent przeciągły · Zobacz więcej »

Akcent wyrazowy

Akcent wyrazowy (od łac. accentus, zaśpiew) – wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu.

Nowy!!: Język litewski i Akcent wyrazowy · Zobacz więcej »

Alfabet łaciński

kraje, gdzie alfabet łaciński jest używany dodatkowo, obok innego oficjalnego Przykłady liter alfabetu łacińskiego Albrechta Dürera Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych.

Nowy!!: Język litewski i Alfabet łaciński · Zobacz więcej »

Alofon

Diagram samogłoskowy z zaznaczonymi alofonami w języku polskim. Na czarno zaznaczono główne alofony, a na zielono i czerwono alofony kombinatoryczne. Dodatkowo alofony zaznaczone na czerwono pojawiają się w kontekstach podniebiennych. Alofon (allofon, z gr. ἄλλος, állos, "inny" i φωνή, phōnē, "dźwięk") – realizacja fonemu zawierająca oprócz cech fonologicznie relewantnych również szereg cech nierelewantnych w zależności od pozycji głoski (w stosunku do innych) i mówiącego.

Nowy!!: Język litewski i Alofon · Zobacz więcej »

Alternacja (językoznawstwo)

Alternacja – w dziedzinie fonetyki oznacza oboczność tematu lub rdzenia wyrazu, czyli wymianę głosek fonetycznie różnych, lecz pokrewnych pod względem etymologicznym (np. stół – stole, dwór – dworze, grób – grobie).

Nowy!!: Język litewski i Alternacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Auksztota

Regiony etnograficzne Litwy (Auksztota oznaczona kolorem brązowym) Regiony etnograficzne Litwy w granicach Republiki Litewskiej Herb Auksztoty Auksztota (lit. Aukštaitija, dosł. "kraj górny"), Litwa właściwa, Litwa górna – kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie, na Nizinie Środkowolitewskiej i Pojezierzu Wileńskim, w dorzeczu górnej i środkowej Wilii, nad Niewiażą, Świętą i Muszą; historyczny ośrodek ekspansji państwa litewskiego.

Nowy!!: Język litewski i Auksztota · Zobacz więcej »

Australia

Związek Australijski (skrótowo: Australia; ang. Commonwealth of Australia) – państwo demokratyczne, położone na półkuli południowej, obejmujące kontynent Australia, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym.

Nowy!!: Język litewski i Australia · Zobacz więcej »

Łotwa

Łotwa (łot. Latvija, Republika Łotewska – Latvijas Republika) – państwo w Europie Północnej, jeden z krajów nadbałtyckich, położony w przeważającej części w dorzeczu Dźwiny.

Nowy!!: Język litewski i Łotwa · Zobacz więcej »

Żmudź

Telszach Żmudź (żmudz. Žemaitėjė) – jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy.

Nowy!!: Język litewski i Żmudź · Zobacz więcej »

Bezokolicznik

Bezokolicznik (łac. infinitivus) – forma czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony i aspektu.

Nowy!!: Język litewski i Bezokolicznik · Zobacz więcej »

Białoruś

Białoruś, Republika Białorusi.

Nowy!!: Język litewski i Białoruś · Zobacz więcej »

Cecha fonologiczna relewantna

Cecha fonologiczna relewantna (inaczej cecha odróżniająca, dystynktywna, kontrastywna lub istotna) – właściwość fonemu, której zmiana powoduje zmianę znaczenia wyrazów, w których ów fonem został użyty.

Nowy!!: Język litewski i Cecha fonologiczna relewantna · Zobacz więcej »

Czasownik

Czasownik – odmienna i samodzielna część mowy przedstawiająca dziejące się czynności oraz niektóre stany.

Nowy!!: Język litewski i Czasownik · Zobacz więcej »

Deklinacja (językoznawstwo)

Deklinacja (od łac. declinare – odmieniać) – odmiana wyrazu (imienia) przez przypadki i liczby.

Nowy!!: Język litewski i Deklinacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Dialekt

Dialekt, narzecze – wieloznaczny termin oznaczający w najszerszym rozumieniu odmianę języka odznaczającą się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi czy gramatycznymi, odróżniającymi ją od innych odmian tego języka.

Nowy!!: Język litewski i Dialekt · Zobacz więcej »

Dyftong

Dyftong, dwugłoska (diphthongos, 'dwubrzmiący') – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski.

Nowy!!: Język litewski i Dyftong · Zobacz więcej »

Dystrybucja komplementarna

Dystrybucja komplementarna – sposób pojawienia się dwóch głosek w dwóch różnych fonetycznie kontekstach.

Nowy!!: Język litewski i Dystrybucja komplementarna · Zobacz więcej »

Fleksja

Fleksja (łac. – system opozycji słów należących do jednego leksemu.

Nowy!!: Język litewski i Fleksja · Zobacz więcej »

Fonem

Fonem – podstawowa jednostka struktury fonologicznej mowy.

Nowy!!: Język litewski i Fonem · Zobacz więcej »

Gminy w Polsce z językiem pomocniczym

Gminy, w których wprowadzono język mniejszości jako język pomocniczy (stan na 21.02.2014) Gminy w Polsce z językiem pomocniczym – gminy, w których zgodnie z ustawą z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, samorządy mogą wprowadzić język mniejszości jako język pomocniczy stosowany w kontaktach z organami gminy.

Nowy!!: Język litewski i Gminy w Polsce z językiem pomocniczym · Zobacz więcej »

Grawis

Grawis (akcent ciężki, akcent słaby) – znak diakrytyczny używany w językach: greckim, katalońskim, wietnamskim, norweskim, portugalskim, francuskim, walijskim, włoskim i innych, oznaczający akcent samogłoski krótkiej o intonacji opadającej.

Nowy!!: Język litewski i Grawis · Zobacz więcej »

Gwara

Gwara, gwara ludowa, gwara terytorialna, narzecze – terytorialna odmiana języka, mowa ludności (zwłaszcza wiejskiej), wyodrębniona z języka ogólnego i gwar sąsiadujących poprzez odrębności fonetyczne i leksykalne.

Nowy!!: Język litewski i Gwara · Zobacz więcej »

Imiesłów

Imiesłów – nieosobowa forma czasownika mająca cechy przymiotnika bądź przysłówka.

Nowy!!: Język litewski i Imiesłów · Zobacz więcej »

Intonacja (językoznawstwo)

Intonacja – w trakcie wypowiadania tekstu nadawanie mu pewnego rodzaju melodii, poprzez zmianę modulacji głosu, w celu wyrażenia emocji lub tylko dla oddania specyficznego charakteru danej wypowiedzi.

Nowy!!: Język litewski i Intonacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Język (mowa)

Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej.

Nowy!!: Język litewski i Język (mowa) · Zobacz więcej »

Język łotewski

Język łotewski (łot. latviešu valoda) – język z grupy języków bałtyckich, którym posługuje się w sumie ok.

Nowy!!: Język litewski i Język łotewski · Zobacz więcej »

Język białoruski

Karski) Zasięg języka białoruskiego jako dialektu języka rosyjskiego, 1914 spisu powszechnego 1931 roku Granica pomiędzy gwarami białoruskimi i ukraińskimi (1980, Biaŭzienka) język pomocniczy (08.02.2010). Język białoruski (biełaruskaja mowa) – język wschodniosłowiański używany głównie na Białorusi.

Nowy!!: Język litewski i Język białoruski · Zobacz więcej »

Język czeski

Europy Środkowo-Wschodniej samogłosek według ''The Handbook of the International Phonetic Association''. Język czeski (czes. český jazyk, čeština) – język z grupy zachodniosłowiańskiej, stanowiącej część rodziny indoeuropejskiej.

Nowy!!: Język litewski i Język czeski · Zobacz więcej »

Język polski

Język polski, polszczyzna – język naturalny należący do grupy języków zachodniosłowiańskich (do której należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiącej część rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Język litewski i Język polski · Zobacz więcej »

Język praindoeuropejski

Język praindoeuropejski – prajęzyk, czyli wspólny przodek języków indoeuropejskich, niezaświadczony bezpośrednio, ale częściowo zrekonstruowany za pomocą metody porównawczej.

Nowy!!: Język litewski i Język praindoeuropejski · Zobacz więcej »

Język rosyjski

Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich.

Nowy!!: Język litewski i Język rosyjski · Zobacz więcej »

Język urzędowy

Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego.

Nowy!!: Język litewski i Język urzędowy · Zobacz więcej »

Języki bałtyckie

Języki bałtyckie Języki bałtyckie lub bałtyjskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi w przeszości posługiwali się Bałtowie na terenach od ujścia Wisły po południowe granice dzisiejszej Estonii (północne krańce łotewskiej krainy zwanej Liwonia).

Nowy!!: Język litewski i Języki bałtyckie · Zobacz więcej »

Języki indoeuropejskie

Współczesny zasięg geograficzny języków indoeuropejskich Języki indoeuropejskie Języki indoeuropejskie – jedna z największych i najwcześniej odkrytych rodzin języków.

Nowy!!: Język litewski i Języki indoeuropejskie · Zobacz więcej »

Językoznawstwo

Językoznawstwo, inaczej lingwistyka – dyscyplina nauk humanistycznych, której głównym przedmiotem poznania jest język (teoria języka) i języki świata (ich filologie); działami językoznawstwa ogólnego są: fonetyka, fonologia, morfologia, pragmatyka, semantyka, składnia, słownictwo, słowotwórstwo.

Nowy!!: Język litewski i Językoznawstwo · Zobacz więcej »

Jonas Jablonskis

Jonas Jablonskis Jonas Jablonskis, ps.

Nowy!!: Język litewski i Jonas Jablonskis · Zobacz więcej »

Kanada

Kanada (ang. i fr. Canada) – państwo położone w Ameryce Północnej, rozciągające się od Oceanu Atlantyckiego na wschodzie do Oceanu Spokojnego na zachodzie i Oceanu Arktycznego na północy.

Nowy!!: Język litewski i Kanada · Zobacz więcej »

Kategoria gramatyczna

Kategoria gramatyczna – typ cech semantycznych słowa, realizowanych w warstwie jego morfologii i wzajemnie wykluczających się.

Nowy!!: Język litewski i Kategoria gramatyczna · Zobacz więcej »

Liczba podwójna

Liczba podwójna (liczba mnoga podwójna, dualis) – występująca w niektórych językach (w tym we wczesnym języku polskim) kategoria gramatyczna, służąca wyrażaniu podwójności, parzystości.

Nowy!!: Język litewski i Liczba podwójna · Zobacz więcej »

Litwa

Prezydent Litwy Dalia Grybauskaitė Wilnie Litwa, Republika Litewska (lit. Lietuva, Lietuvos Respublika) – państwo w Europie, jeden z krajów bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO; graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią, od północy z Łotwą.

Nowy!!: Język litewski i Litwa · Zobacz więcej »

Międzynarodowy alfabet fonetyczny

Międzynarodowy alfabet fonetyczny (MAF) – system transkrypcji fonetycznej przyjęty przez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne jako ujednolicony sposób przedstawiania głosek wszystkich języków.

Nowy!!: Język litewski i Międzynarodowy alfabet fonetyczny · Zobacz więcej »

Morfem

Morfem – najmniejsza grupa fonemów, która niesie ze sobą określone znaczenie i której nie można podzielić na mniejsze jednostki znaczeniowe.

Nowy!!: Język litewski i Morfem · Zobacz więcej »

Niemcy

Niemcy; Republika Federalna Niemiec, RFN (niem. Deutschland; Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w zachodniej i środkowej Europie.

Nowy!!: Język litewski i Niemcy · Zobacz więcej »

Obstruent

Obstruent – spółgłoska właściwa (tj. niebędąca sonorantem); wymawiana ze zwarciem (np. polskie zwarto-wybuchowe t) lub silnym zbliżeniem narządów mowy (np. polskie szczelinowe sz), bądź też z taką kombinacją powyższych artykulacji, że wytworzenie szczeliny bezpośrednio po zwarciu zapobiega plozji (wybuchowi) (np. polskie (zwarto-szczelinowe cz w wyrazie „czy”). Z natury obstruent jest niezgłoskotwórczy (nie stanowi ośrodka sylaby), natomiast w niektórych językach może samodzielnie tworzyć morę, np. w języku japońskim pierwsze t w 3-morowym wyrazie „katta”. Kategoria:Sposób artykulacji uk:Класифікація приголосних звуків в українській мові#За участю голосу й шуму.

Nowy!!: Język litewski i Obstruent · Zobacz więcej »

Orzecznik

Orzecznik – część orzeczenia imiennego stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie.

Nowy!!: Język litewski i Orzecznik · Zobacz więcej »

Państwowa Komisja Języka Litewskiego

Państwowa Komisja Języka Litewskiego (lit. Valstybinė lietuvių kalbos komisija) to oficjalna instytucja zajmująca się regulowaniem współczesnego języka litewskiego.

Nowy!!: Język litewski i Państwowa Komisja Języka Litewskiego · Zobacz więcej »

Palatalizacja

Palatalizacja (zmiękczenie) – zjawisko wymowy danej głoski z dodatkową artykulacją środkowopodniebienną (obok głównego zbliżenia narządów mowy pojawia się zbliżenie środkowej części języka do podniebienia), np.

Nowy!!: Język litewski i Palatalizacja · Zobacz więcej »

Paradygmat fleksyjny

Paradygmat fleksyjny leksemu – zbiór wszystkich form fleksyjnych danego wyrazu.

Nowy!!: Język litewski i Paradygmat fleksyjny · Zobacz więcej »

Polska

Mapa administracyjna Polski Polska, Rzeczpospolita Polska (RP) – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w przeważającej części w dorzeczu Wisły i Odry.

Nowy!!: Język litewski i Polska · Zobacz więcej »

Proces fonetyczny

Proces fonetyczny (zjawisko fonetyczne) – zmiana języka w zakresie fonetyki.

Nowy!!: Język litewski i Proces fonetyczny · Zobacz więcej »

Przymiotnik

Przymiotnik – część mowy określająca cechy istot żywych, rzeczy, zjawisk, pojęć i stanów.

Nowy!!: Język litewski i Przymiotnik · Zobacz więcej »

Przyrostek

Przyrostek, sufiks – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną. Jednakże ścisłe rozgraniczenie morfemów gramatycznych i słowotwórczych nie zawsze jest możliwe. Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden. Sufiksy razem z przedrostkami (prefiksami) i wrostkami (infiksami) wchodzą w skład zrostków (afiksów), czyli tych morfemów słowotwórczych, które odpowiadają za tworzenie wyrazów pochodnych. Przykłady.

Nowy!!: Język litewski i Przyrostek · Zobacz więcej »

Przysłówek

Przysłówek – nieodmienna część mowy określająca czynności, stany oraz inne cechy.

Nowy!!: Język litewski i Przysłówek · Zobacz więcej »

Puńsk (gmina)

Puńsk (do 1952 gmina Sejwy) – gmina wiejska w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim; siedzibą gminy jest Puńsk.

Nowy!!: Język litewski i Puńsk (gmina) · Zobacz więcej »

Rodzaj gramatyczny

Rodzaj gramatyczny – kategoria gramatyczna, która wyznacza podział rzeczowników na kilka grup.

Nowy!!: Język litewski i Rodzaj gramatyczny · Zobacz więcej »

Rosja

Rosja, Federacja Rosyjska (Rossija,, Rossijskaja Fiedieracyja) – państwo rozciągające się od wschodniej Europy poprzez północną część Azji po Ocean Spokojny.

Nowy!!: Język litewski i Rosja · Zobacz więcej »

Rzeczownik

Rzeczownik – samodzielna składniowo i semantycznie odmienna część mowy nazywająca rzeczy, obiekty, miejsca, osoby, czynności, organizmy, zjawiska, pojęcia abstrakcyjne.

Nowy!!: Język litewski i Rzeczownik · Zobacz więcej »

Samogłoska średnia

Samogłoska średnia – typ samogłoski występujący w niektórych językach.

Nowy!!: Język litewski i Samogłoska średnia · Zobacz więcej »

Samogłoska centralna

Samogłoska centralna, samogłoska środkowa – samogłoska wymawiana bez przesunięcia języka ku przodowi lub tyłowi jamy ustnej.

Nowy!!: Język litewski i Samogłoska centralna · Zobacz więcej »

Samogłoska półprzymknięta przednia niezaokrąglona

Samogłoska półprzymknięta przednia niezaokrąglona - typ samogłoski spotykany w językach naturalnych.

Nowy!!: Język litewski i Samogłoska półprzymknięta przednia niezaokrąglona · Zobacz więcej »

Samogłoska przednia

Samogłoska przednia – samogłoska wymawiana z przesunięciem języka ku przodowi jamy ustnej.

Nowy!!: Język litewski i Samogłoska przednia · Zobacz więcej »

Samogłoska przymknięta

Samogłoska przymknięta, samogłoska wysoka – samogłoska wymawiana przy wysokim położeniu języka.

Nowy!!: Język litewski i Samogłoska przymknięta · Zobacz więcej »

Samogłoska tylna

Samogłoska tylna – samogłoska wymawiana z przesunięciem języka ku tyłowi jamy ustnej.

Nowy!!: Język litewski i Samogłoska tylna · Zobacz więcej »

Slawizm

Slawizm – w językoznawstwie: wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczone z któregoś z języków słowiańskich przez język nie należący do tej rodziny.

Nowy!!: Język litewski i Slawizm · Zobacz więcej »

Spółgłoska miękkopodniebienna

Spółgłoska miękkopodniebienna lub welarna to spółgłoska, której wymowa polega na zbliżeniu języka do podniebienia miękkiego (łac. velum).

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska miękkopodniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska nosowa

Spółgłoski nosowe (sonanty nosowe) to nosowe spółgłoski zwarto-otwarte, których artykulacyjną cechą jest utworzenie zwarcia w jamie ustnej, jednak w odróżnieniu od spółgłosek zwartych otworzony zostaje równocześnie tor nosowy, tj.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska nosowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska płynna

Spółgłoski płynne – ustne spółgłoski zwarto-otwarte zaliczające się do aproksymantów.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska płynna · Zobacz więcej »

Spółgłoska podniebienna

Spółgłoska podniebienna lub inaczej palatalna to spółgłoska średniojęzykowa wymawiana, gdy środkowa część języka dotyka podniebienia twardego.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska podniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska szczelinowa

Spółgłoski szczelinowe (spółgłoski trące, frykatywne) powstają, gdy narządy mowy w czasie artykulacji tworzą dostatecznie wąską szczelinę, by powstał szum, tarcie.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska szczelinowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska wargowa

Termin spółgłoska wargowa odnosi się do sposobu artykulacji spółgłosek polegającego na zbliżeniu warg do siebie (spółgłoska dwuwargowa) lub górnych zębów do dolnej wargi (spółgłoska wargowo-zębowa).

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska wargowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska zadziąsłowa

Spółgłoski zadziąsłowe to spółgłoski wymawiane z językiem stykającym się z tylną częścią wałka dziąsłowego, nieco bardziej do tyłu niż zbliżone do nich spółgłoski dziąsłowe.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska zadziąsłowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska zatrzymana

Spółgłoska zatrzymana, spółgłoska implozyjna (ang. unreleased stop, unreleased plosive) - typ spółgłosek zwartych, charakteryzujących się brakiem natychmiastowego rozwarcia po zwarciu organów mowy w miejscu artykulacji.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska zatrzymana · Zobacz więcej »

Spółgłoska zębowa

Spółgłoski zębowe (przedniojęzykowo-zębowe) to rodzaj spółgłosek, wyróżniony ze względu na miejsce artykulacji, które znajduje się przy górnych zębach – siekaczach, u ich szczytu, tuż za ich tylną ścianą lub u ich nasady na granicy z dziąsłami.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska zębowa · Zobacz więcej »

Spółgłoska zwarta

Spółgłoski zwarte powstają, gdy w czasie artykulacji dochodzi do blokady przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową (zwarcia, implozji), po czym następuje gwałtowne jej przerwanie (rozwarcie, wybuch, eksplozja, plozja).

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska zwarta · Zobacz więcej »

Spółgłoska zwarto-otwarta

Spółgłoska zwarto-otwarta lub inaczej sonorant to spółgłoska powstająca, gdy w czasie artykulacji dochodzi do zwarcia i równocześnie otwarcia innego kanału (ustnego lub nosowego), którym uchodzi powietrze lub zwarcia i otwarcia następują szybko po sobie.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska zwarto-otwarta · Zobacz więcej »

Spółgłoska zwarto-szczelinowa

Spółgłoski zwarto-szczelinowe (afrykaty) powstają, gdy w pierwszej fazie artykulacji dochodzi do blokady przepływu przez jamę ustną i nosową (zwarcia), po czym tworzy się dostatecznie wąska szczelina, by powstał szum, tarcie.

Nowy!!: Język litewski i Spółgłoska zwarto-szczelinowa · Zobacz więcej »

Stany Zjednoczone

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki – państwo federacyjne w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Nowy!!: Język litewski i Stany Zjednoczone · Zobacz więcej »

Strona (językoznawstwo)

Strona – kategoria gramatyczna właściwa czasownikowi, wyrażająca stosunek między czynnością oznaczaną przez ten czasownik a gramatycznym podmiotem i gramatycznym dopełnieniem.

Nowy!!: Język litewski i Strona (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Suwalszczyzna

Mapa polskiej Suwalszczyzny Suwalszczyzna (łac. Sudovia, lit. Suvalkija) – kraina historyczna powstała w XV w. w wyniku najazdów i wojen zakonu krzyżackiego i Polski przeciwko Jaćwieży, które doprowadziły do kompletnej eksterminacji bądź asymilacji Jaćwingów.

Nowy!!: Język litewski i Suwalszczyzna · Zobacz więcej »

Tryb nieświadka

Tryb nieświadka (łac. imperceptivus, auditivus) – tryb gramatyczny, charakterystyczny dla języka bułgarskiego, języka macedońskiego, języka tureckiego oraz (w pewnym stopniu) dla języka albańskiego.

Nowy!!: Język litewski i Tryb nieświadka · Zobacz więcej »

Unia Europejska

Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 28 demokratycznych państw europejskich.

Nowy!!: Język litewski i Unia Europejska · Zobacz więcej »

VII wiek

VI wiek VIII wiek 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 646 647 648 649 650 651 652 653 654 655 656 657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700.

Nowy!!: Język litewski i VII wiek · Zobacz więcej »

Województwo podlaskie

Województwo podlaskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw.

Nowy!!: Język litewski i Województwo podlaskie · Zobacz więcej »

XIX wiek

XVIII wiek XX wiek Lata 1800-1809 Lata 1810-1819 Lata 20. Lata 30. Lata 40. Lata 50. Lata 60. Lata 70. Lata 80. Lata 90. 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809 1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819 1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829 1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839 1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859 1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879 1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899 1900 ----.

Nowy!!: Język litewski i XIX wiek · Zobacz więcej »

XVI wiek

XV wiek XVII wiek 1501 1502 1503 1504 1505 1506 1507 1508 1509 1510 1511 1512 1513 1514 1515 1516 1517 1518 1519 1520 1521 1522 1523 1524 1525 1526 1527 1528 1529 1530 1531 1532 1533 1534 1535 1536 1537 1538 1539 1540 1541 1542 1543 1544 1545 1546 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 1554 1555 1556 1557 1558 1559 1560 1561 1562 1563 1564 1565 1566 1567 1568 1569 1570 1571 1572 1573 1574 1575 1576 1577 1578 1579 1580 1581 1582 1583 1584 1585 1586 1587 1588 1589 1590 1591 1592 1593 1594 1595 1596 1597 1598 1599 1600 ---- Począwszy od roku 1492, od odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba, nastaje wiek wielkich odkryć geograficznych i podboju świata przez Europejczyków.

Nowy!!: Język litewski i XVI wiek · Zobacz więcej »

XX wiek

XIX wiek XXI wiek Lata 1900–1909 Lata 1910–1919 Lata 20. Lata 30. Lata 40. Lata 50. Lata 60. Lata 70. Lata 80. Lata 90. 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909 1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919 1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929 1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939 1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 ----.

Nowy!!: Język litewski i XX wiek · Zobacz więcej »

Zaimek

Zaimek – część mowy zastępująca rzeczownik (np. ja), przymiotnik (np. mój), przysłówek (np. tam) lub liczebnik (np. tyle) i pełniąca ich funkcje w zdaniu.

Nowy!!: Język litewski i Zaimek · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Lit., Litewski.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »