Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Darmowy
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Język polski

Indeks Język polski

Język polski, polszczyzna – język naturalny należący do grupy języków zachodniosłowiańskich (do której należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiącej część rodziny języków indoeuropejskich.

240 kontakty: A, Aleksander Brückner, Alfabet arabski, Alfabet łaciński, Alfabet polski, Alternacja (językoznawstwo), Ameryka, Andrzej Walicki, Anglicyzm, Argentyna, Ś, Śląsk, Śmigus-dyngus, Australia, Ł, Łużyce, Ź, Ż, Ń, Ę, Ó, Ą, Ć, B, Białoruś, Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka, Biblia, Biecz, Brazylia, Bruno Jasieński, C, Cecha fonologiczna relewantna, Chrześcijańskie wyznania wiary, Czasopismo, Czechizm, Czechy, D, Dialekt, Dialekt chełmińsko-kociewsko-warmiński, Dialekt małopolski, Dialekt mazowiecki, Dialekt północnokresowy, Dialekt południowokresowy, Dialekt wielkopolski, Drugi Powszechny Spis Ludności, Drukarnia Świętokrzyska, E, Ełk, Etnolekt śląski, F, ..., Francja, G, Germanizm, Godło Białoruskiej SRR, Grypsera, Gwara, Gwara łowicka, Gwara białostocka, Gwara góralska, Gwara krakowska, Gwara lwowska, Gwara miejska, Gwara podhalańska, Gwara poznańska, Gwara sądecka, Gwara warszawska, Gwary Żywiecczyzny, H, Historia ortografii polskiej, Historia Polski (1697–1763), Hospodarstwo Mołdawskie, I, Interia.pl, Irlandia, Izrael, J, Jakub Parkoszowic, Jan Długosz, Jan Hus, Język (mowa), Język angielski, Język średniopolski, Język białoruski, Język czeski, Język dolnołużycki, Język francuski, Język górnołużycki, Język grecki klasyczny, Język hebrajski, Język kaszubski, Język literacki, Język litewski, Język naturalny, Język niemiecki, Język ojczysty, Język połabski, Język Polski, Język potoczny, Język praindoeuropejski, Język prasłowiański, Język rosyjski, Język rumuński, Język ruski, Język słowacki, Język staropolski, Język turecki, Język ukraiński, Język urzędowy, Język włoski, Język węgierski, Języki germańskie, Języki indoeuropejskie, Języki kentum, Języki lechickie, Języki satem, Języki słowiańskie, Języki w Unii Europejskiej, Języki zachodniosłowiańskie, Jidysz, Jidyszyzm, Juliusz Bardach, K, Kaliningrad, Kanada, Kasper Elyan, Kazachstan, Kościół archiprezbiterialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie, Korona Królestwa Polskiego, Księga henrykowska, L, Litera, Litwa, M, Małopolska, Mazowsze, Meksyk, Merkuriusz Polski Ordynaryjny, Miasto, Miśnia, Migracja ludności, Miron Costin, Mirosław Bańko, Mniejszość narodowa, Monitor (czasopismo), N, Nicolaus Volckmar, Niemcy, Nowe dialekty mieszane, O, Oświecenie w Polsce, Ojcze nasz, Onufry Kopczyński, P, Patronat roku ustanowiony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej, Piotr Stoiński, Poczta elektroniczna, Poczta Królewiecka, Polacy, Polesie, Polonia, Polska, Polski język migowy, Polski Rejon Narodowy, Polski Rejon Narodowy im. Feliksa Dzierżyńskiego, Polski Rejon Narodowy im. Juliana Marchlewskiego, Polskie średniowieczne roty sądowe, Polskie elementarze, Poprawność językowa, Poradnik Językowy, Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!, Protestantyzm, Prusy Książęce, Q, R, Rada Języka Polskiego, Reformacja, Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, Rosja, Rusycyzm, Rwanda, Ryszard Łużny, Rzeczpospolita Obojga Narodów, S, Samogłoska, Słowacja, Słownik języka polskiego, Słownik języka polskiego (Samuel Bogumił Linde), Sąd, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Senat Rzeczypospolitej Polskiej, Skryba, Skryptorium, Slang, SMS, Spółgłoska, Stanisław Szober, Stanisław Urbańczyk, Stanisław Zaborowski, Stany Zjednoczone, Statuta synodalia episcoporum Wratislaviensium, Sylaba, Szwecja, T, Tatarzy, Tomasz Dąbal, Turyngia, U, Ukraina, Unia Europejska, Uniwersytet w Białymstoku, V, W, Wielka Brytania, Wielkie Księstwo Litewskie, Wielkopolska, Wierszyna, Wiesław Witkowski, Wołoszczyzna, Województwo inflanckie, Wrocław, Wydawnictwo Naukowe PWN, X, XIV wiek, XV wiek, Y, Z, Zabawy Przyjemne i Pożyteczne, Zanik iloczasu, Zdrowaś Maryjo, Zjazd w Łęczycy, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Zygmunt Saloni, 1280, 1537, 1543, 1552, 1587, 1600, 2006, 960. Rozwiń indeks (190 jeszcze) »

A

A (minuskuła: a) – pierwsza litera alfabetu łacińskiego i alfabetów na nim opartych, w tym alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i A · Zobacz więcej »

Aleksander Brückner

Krypta Zasłużonych na Skałce Aleksander Brückner (ur. 29 stycznia 1856 w Brzeżanach, zm. 24 maja 1939 w Berlinie) – polski slawista, historyk literatury i kultury polskiej.

Nowy!!: Język polski i Aleksander Brückner · Zobacz więcej »

Alfabet arabski

Alfabet arabski Alfabet arabski – alfabetyczne pismo używane do zapisu języka arabskiego.

Nowy!!: Język polski i Alfabet arabski · Zobacz więcej »

Alfabet łaciński

kraje, gdzie alfabet łaciński jest używany dodatkowo, obok innego oficjalnego Przykłady liter alfabetu łacińskiego Albrechta Dürera Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych.

Nowy!!: Język polski i Alfabet łaciński · Zobacz więcej »

Alfabet polski

Alfabet polski (litery szare nie są używane w słowach pochodzenia polskiego). data.

Nowy!!: Język polski i Alfabet polski · Zobacz więcej »

Alternacja (językoznawstwo)

Alternacja – w dziedzinie fonetyki oznacza oboczność tematu lub rdzenia wyrazu, czyli wymianę głosek fonetycznie różnych, lecz pokrewnych pod względem etymologicznym (np. stół – stole, dwór – dworze, grób – grobie).

Nowy!!: Język polski i Alternacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Ameryka

Ameryka Ameryka – część świata położona na zachodniej półkuli Ziemi, w skład której wchodzą dwa kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa.

Nowy!!: Język polski i Ameryka · Zobacz więcej »

Andrzej Walicki

Andrzej Stanisław Walicki (ur. 15 maja 1930 w Warszawie) – polski filozof i historyk idei, emerytowany profesor Uniwersytetu Notre Dame, syn historyka sztuki Michała Walickiego.

Nowy!!: Język polski i Andrzej Walicki · Zobacz więcej »

Anglicyzm

Anglicyzm – słowo lub konstrukcja występująca w danym języku, zapożyczone z języka angielskiego.

Nowy!!: Język polski i Anglicyzm · Zobacz więcej »

Argentyna

Argentyna (hiszp. Argentina), oficjalnie Republika Argentyńska (hiszp. República Argentina, wym.) – państwo w Ameryce Południowej, nad południowym Atlantykiem.

Nowy!!: Język polski i Argentyna · Zobacz więcej »

Ś

Ś – dwudziesta piąta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Ś · Zobacz więcej »

Śląsk

Obszar Śląska do 1740 r. na tle współczesnego podziału administracyjnego Polski Historyczne granice Śląska z podziałem na Dolną i Górną jego część Księstwa śląskie w latach 1322–1331 Herb Piastów dolnośląskich (XV wiek) Herb Piastów górnośląskich (XV wiek) Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, cz. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i NiemiecJeśli liczone są łużyckie tereny przyłączone do Śląska w 1825 roku.

Nowy!!: Język polski i Śląsk · Zobacz więcej »

Śmigus-dyngus

Polska pocztówka Zygmunta Glogera przedstawiająca śmigus. Michał Elwiro Andriolli, ''Dyngus'', 1882. Śmigus-dyngus (znany także jako: lany poniedziałek) – zwyczaj pierwotnie słowiański, a wtórnie związany z Poniedziałkiem Wielkanocnym.

Nowy!!: Język polski i Śmigus-dyngus · Zobacz więcej »

Australia

Związek Australijski (skrótowo: Australia; ang. Commonwealth of Australia) – państwo demokratyczne, położone na półkuli południowej, obejmujące kontynent Australia, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym.

Nowy!!: Język polski i Australia · Zobacz więcej »

Ł

Łużyc Ł (eł, przekreślone L, L z kreską ukośną) – szesnasta litera polskiego alfabetu.

Nowy!!: Język polski i Ł · Zobacz więcej »

Łużyce

Domowina - Symbol Łużyc Górnych i Dolnych Mapa Łużyc Łużyce (grnłuż. Łužica, dlnłuż. Łužyca, niem. Lausitz, cz. Lužice) – kraina historyczna leżąca częściowo w Niemczech i częściowo w Polsce, położona między Kwisą i Łabą, zamieszkana przez Serbołużyczan, Niemców i Polaków.

Nowy!!: Język polski i Łużyce · Zobacz więcej »

Ź

Ź (ziet) - trzydziesta pierwsza litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Ź · Zobacz więcej »

Ż

Ż (żet, często dla odróżnienia od rz nazywana żet z kropką) jest trzydziestą drugą (po Ź), a zarazem ostatnią literą alfabetu polskiego i oznacza dźwięk.

Nowy!!: Język polski i Ż · Zobacz więcej »

Ń

Ń – dziewiętnasta litera alfabetu polskiego, służąca do zapisu spółgłoski nosowej dziąsłowo-podniebiennej.

Nowy!!: Język polski i Ń · Zobacz więcej »

Ę

Ę – ósma litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Ę · Zobacz więcej »

Ó

O kreskowane, "u" lub "o" z kreską, "u" zamknięte (duża litera: Ó, mała litera: ó) – dwudziesta pierwsza litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Ó · Zobacz więcej »

Ą

A z ogonkiem (majuskuła: Ą; minuskuła: ą; lit.: a nosinė; łac.: a caudata; elfdalski: svansförsett a) – litera diakrytyzowana alfabetu łacińskiego powstała od a posiadająca ogonek; druga litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Ą · Zobacz więcej »

Ć

C z kreską (majuskuła: Ć; minuskuła: ć) – litera diakrytyzowana alfabetu łacińskiego powstała od c posiadająca akcent ostry; piąta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Ć · Zobacz więcej »

B

B jest drugą literą alfabetu łacińskiego, trzecią literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i B · Zobacz więcej »

Białoruś

Białoruś, Republika Białorusi.

Nowy!!: Język polski i Białoruś · Zobacz więcej »

Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka

Białoruska SRR 1.12.1938II Rzeczypospolitej) Podział administracyjny Białoruskiej SRR 1954-1960 Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka, Białoruś (ros. Белорусская Советская Социалистическая Республика, błr. Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка) – jedna z czterech republik, które w grudniu 1922 roku utworzyły Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

Nowy!!: Język polski i Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka · Zobacz więcej »

Biblia

Tory w języku hebrajskim LXXVTS 10a (zwój ''Proroków mniejszych'') ok. I wieku p.n.e. Wulgaty z 1407 r. do czytania na głos w klasztorze Biblia Gutenberga pierwsza książka drukowana przy użyciu ruchomej czcionki Dziesięć Przykazań) Johna Wyclifa (XIV wiek) Kodeksie Aleksandryjskim z V wieku Biblii Królowej Zofii (1455) Biblii Wujka Biblii gdańskiej Biblia, Pismo Święte (z greckiego, biblion – zwój papirusu, księga, l.m., biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie w językach hebrajskim, aramejskim i w greckim (w formie ''koinè'' (gr. κοινὴ), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach – obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne odłamy i tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg świętych.

Nowy!!: Język polski i Biblia · Zobacz więcej »

Biecz

Biecz – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biecz.

Nowy!!: Język polski i Biecz · Zobacz więcej »

Brazylia

Mapa administracyjna Brazylii Brazylia (port. Brasil), oficjalnie Federacyjna Republika Brazylii (port. República Federativa do Brasil) – jedno z największych państw świata, obejmujące połowę Ameryki Południowej.

Nowy!!: Język polski i Brazylia · Zobacz więcej »

Bruno Jasieński

Bruno Jasieński, właściwie Wiktor Zysman (ur. 17 lipca 1901 w Klimontowie, zm. 17 września 1938 w miejscu straceń Kommunarka pod Moskwą) – polski poeta, prozaik i dramaturg, zaliczany do grona poetów wyklętych, współtwórca polskiego futuryzmu, autor manifestów futurystycznych, przedstawiciel polskiej awangardy międzywojennej, działacz komunistyczny.

Nowy!!: Język polski i Bruno Jasieński · Zobacz więcej »

C

C – trzecia litera alfabetu łacińskiego, czwarta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i C · Zobacz więcej »

Cecha fonologiczna relewantna

Cecha fonologiczna relewantna (inaczej cecha odróżniająca, dystynktywna, kontrastywna lub istotna) – właściwość fonemu, której zmiana powoduje zmianę znaczenia wyrazów, w których ów fonem został użyty.

Nowy!!: Język polski i Cecha fonologiczna relewantna · Zobacz więcej »

Chrześcijańskie wyznania wiary

''Procesja świętych męczenników'' (Sant'Apollinare Nuovo, Rawenna 526 r.). Męczeństwo jest uznawane za najdoskonalsza formą złożenia ''wyznania wiary'' Zygmunta Glogera Chrześcijańskie wyznania wiary lub symbole wiary, to zazwyczaj krótkie i zwięzłe, układane przez wspólnotę uczniów Chrystusa zbiory podstawowych wierzeń.

Nowy!!: Język polski i Chrześcijańskie wyznania wiary · Zobacz więcej »

Czasopismo

Pierwsze polskie czasopismo "Merkuriusz Polski Ordynaryjny" nr. 35 z 1661 roku Czasopismo – wydawnictwo ciągłe, periodyczne, publikowane pod niezmienionym tytułem, posiadające numerację ciągłą, zawierające ustaloną szatę graficzną, a także niezbyt często zmieniający się format i objętość, zawierające materiały od wielu autorów i określoną tematykę, aczkolwiek mogące różnić się wersjami językowymi – może występować w wielu mutacjach regionalnych.

Nowy!!: Język polski i Czasopismo · Zobacz więcej »

Czechizm

Czechizm, bohemizm (od Bohemia – łacińskiej nazwy Czech) – rodzaj barbaryzmu; wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka czeskiego i funkcjonująca stale w obrębie innego języka.

Nowy!!: Język polski i Czechizm · Zobacz więcej »

Czechy

Czechy, Republika Czeska – państwo śródlądowe w Europie Środkowej.

Nowy!!: Język polski i Czechy · Zobacz więcej »

D

D – czwarta litera alfabetu łacińskiego, szósta litera alfabetu polskiego, gdzie służy do oznaczania spółgłoski zwartej zębowej dźwięcznej.

Nowy!!: Język polski i D · Zobacz więcej »

Dialekt

Dialekt, narzecze – wieloznaczny termin oznaczający w najszerszym rozumieniu odmianę języka odznaczającą się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi czy gramatycznymi, odróżniającymi ją od innych odmian tego języka.

Nowy!!: Język polski i Dialekt · Zobacz więcej »

Dialekt chełmińsko-kociewsko-warmiński

Urbańczyka w modyfikacji A. Krawczyk-Wieczorek Dialekt chełmińsko-kociewsko-warmiński – zespół młodszych gwar uznawanych przez część dialektologów za odgałęzienie dialektu wielkopolskiego, natomiast przez inną część uczonych traktowany jako odrębna jednostka dialektologiczna.

Nowy!!: Język polski i Dialekt chełmińsko-kociewsko-warmiński · Zobacz więcej »

Dialekt małopolski

Stanisława Urbańczyka Dialekt małopolski należy do dialektów języka polskiego, którym posługują się mieszkańcy Małopolski.

Nowy!!: Język polski i Dialekt małopolski · Zobacz więcej »

Dialekt mazowiecki

Stanisława Urbańczyka Dialekt mazowiecki (dialekt mazowieski, gwara mazowiecka) – jeden z dialektów języka polskiego.

Nowy!!: Język polski i Dialekt mazowiecki · Zobacz więcej »

Dialekt północnokresowy

Zofii Kurzowej Dialekt północnokresowy – zespół dość zróżnicowanych gwar powstawały stopniowo po zawarciu unii lubelskiej w roku 1569 na obszarach Wielkiego Księstwa Litewskiego i istniejący współcześnie.

Nowy!!: Język polski i Dialekt północnokresowy · Zobacz więcej »

Dialekt południowokresowy

Zofii Kurzowej Dialekt południowokresowy – dialekt języka polskiego używany dawniej w południowej części Kresów Wschodnich ze Lwowem.

Nowy!!: Język polski i Dialekt południowokresowy · Zobacz więcej »

Dialekt wielkopolski

Stanisława Urbańczyka Dialekt wielkopolski – dialekt języka polskiego, używany w Wielkopolsce.

Nowy!!: Język polski i Dialekt wielkopolski · Zobacz więcej »

Drugi Powszechny Spis Ludności

językiem ojczystym polskim według spisu statystycznego z 1931 roku Drugi Powszechny Spis Ludności – drugi spis powszechny przeprowadzony przez państwo polskie 9 grudnia 1931 roku.

Nowy!!: Język polski i Drugi Powszechny Spis Ludności · Zobacz więcej »

Drukarnia Świętokrzyska

Drukarnia Świętokrzyska – pierwsza wrocławska oficyna.

Nowy!!: Język polski i Drukarnia Świętokrzyska · Zobacz więcej »

E

E – piąta litera alfabetu łacińskiego, siódma litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i E · Zobacz więcej »

Ełk

Ełk (dawniej Łek, niem., prus. Luks) – miasto w północno-wschodniej Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim.

Nowy!!: Język polski i Ełk · Zobacz więcej »

Etnolekt śląski

Stanisława Urbańczyka Piekarach Śląskich Czeskiego Cieszyna Etnolekt śląski (śl. ślōnskŏ gŏdkaZapis w tzw. ślabikŏrzowym szrajbōnku., ślůnsko godkaZapis w alfabecie śląskim Steuera.) – zespół gwar śląskich, być może łączących się w kilka dialektów, którym posługuje się rdzenna ludność Górnego Śląska, Śląska Cieszyńskiego oraz.

Nowy!!: Język polski i Etnolekt śląski · Zobacz więcej »

F

F jest szóstą literą alfabetu łacińskiego, dziewiątą literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i F · Zobacz więcej »

Francja

Francja (fr. France, IPA), Republika Francuska (République française) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach.

Nowy!!: Język polski i Francja · Zobacz więcej »

G

G (gie) jest siódmą literą alfabetu łacińskiego, dziesiątą literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i G · Zobacz więcej »

Germanizm

Germanizm (od Germania – łacińska nazwa Niemiec) – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka niemieckiego (lub innych języków germańskich).

Nowy!!: Język polski i Germanizm · Zobacz więcej »

Godło Białoruskiej SRR

Godło Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w latach 1981-1991 Godło Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej zawierało typowe elementy zawarte w godłach republik radzieckich: w centralnym miejscu umieszczony był sierp i młot - symbol sojuszu robotniczo chłopskiego oraz najważniejszy element godła Związku Radzieckiego, a także wschodzące słońce - mające wyrażać świt, początek nowej ery w życiu kraju.

Nowy!!: Język polski i Godło Białoruskiej SRR · Zobacz więcej »

Grypsera

Grypsera (z niem. – Grips – pot. rozum) – język środowiskowy środowisk przestępczych na gruncie języka polskiego, szczególny przypadek argotu.

Nowy!!: Język polski i Grypsera · Zobacz więcej »

Gwara

Gwara, gwara ludowa, gwara terytorialna, narzecze – terytorialna odmiana języka, mowa ludności (zwłaszcza wiejskiej), wyodrębniona z języka ogólnego i gwar sąsiadujących poprzez odrębności fonetyczne i leksykalne.

Nowy!!: Język polski i Gwara · Zobacz więcej »

Gwara łowicka

Gwara łowicka – mowa ludności Łowicza i jego okolic.

Nowy!!: Język polski i Gwara łowicka · Zobacz więcej »

Gwara białostocka

Gwara białostocka – gwara języka polskiego charakterystyczna dla mieszkańców Białegostoku i części Podlasia.

Nowy!!: Język polski i Gwara białostocka · Zobacz więcej »

Gwara góralska

Gwary góralskie – nieprecyzyjny, potoczny termin określający gwary mieszkańców Polskich Karpat, zwykle jednak utożsamiany z gwarą podhalańską.

Nowy!!: Język polski i Gwara góralska · Zobacz więcej »

Gwara krakowska

Gwara krakowska – język charakterystyczny dla mieszkańców Krakowa i okolic.

Nowy!!: Język polski i Gwara krakowska · Zobacz więcej »

Gwara lwowska

Lwów, 1915 Gwara lwowska – gwara regionalna języka polskiego używana przez mieszkańców Lwowa.

Nowy!!: Język polski i Gwara lwowska · Zobacz więcej »

Gwara miejska

Gwara miejska – mowa niewykształconych warstw mieszkańców miast.

Nowy!!: Język polski i Gwara miejska · Zobacz więcej »

Gwara podhalańska

Gwara podhalańska – jedna z gwar dialektu małopolskiego, występująca na terenie Podhala.

Nowy!!: Język polski i Gwara podhalańska · Zobacz więcej »

Gwara poznańska

Pomnik Starego Marycha przy placu Wiosny Ludów w Poznaniu. W tle ulica Półwiejska Przykłady kultywowania gwary poznańskiej na wlepkach ACTA wyrażony gwarą Wildzie Śrem, plansze popularyzujące gwarę (kejter - pies) Gwara poznańska – gwara języka polskiego charakterystyczna dla mieszkańców Poznania i części Poznańskiego.

Nowy!!: Język polski i Gwara poznańska · Zobacz więcej »

Gwara sądecka

Gwara sądecka – część dialektu małopolskiego, gwara mieszkańców Beskidu Sądeckiego i Wyspowego, w uogólnieniu – mieszkańców powiatów: nowosądeckiego, gorlickiego i limanowskiego, południowych krańców bocheńskiego (min. Rozdziele i Rajbrot) oraz południowej części woj.

Nowy!!: Język polski i Gwara sądecka · Zobacz więcej »

Gwara warszawska

Pradze-Północ, w którym można było spotkać warszawiaków mówiących gwarą (1967) Pomnik Praskiej Kapeli Podwórkowej Gwara warszawska (także dialekt warszawski) – gwara miejska języka polskiego występująca w Warszawie.

Nowy!!: Język polski i Gwara warszawska · Zobacz więcej »

Gwary Żywiecczyzny

Gwary Żywiecczyzny (znane również jako gwara żywiecka) – grupa gwar języka polskiego charakterystyczna dla mieszkańców Żywca oraz jego okolic (Żywiecczyzny).

Nowy!!: Język polski i Gwary Żywiecczyzny · Zobacz więcej »

H

H (ha, często nazywana też samo ha dla odróżnienia od dwuznaku ch) jest literą alfabetu łacińskiego, jedenastą literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i H · Zobacz więcej »

Historia ortografii polskiej

Stanisława Zaborowskiego, wydanie z 1518 Polacy w XII wieku przejęli alfabet łaciński.

Nowy!!: Język polski i Historia ortografii polskiej · Zobacz więcej »

Historia Polski (1697–1763)

Rzeczpospolita przedrozbiorowa Podział terytorialny Rzeczypospolitej Obojga Narodów w czasach saskich August II na obrazie Louis de Silvestre Herb Augusta II Mocnego jako króla Polski, wielkiego księcia Litwy i elektora saskiego, na dole cyfra królewska Pierwsza faza III wojny północnej Stanisław Leszczyński w czasie swojego pierwszego panowania Pałac w Wilanowie, rezydencja Augusta II Mocnego w latach 1730-1733, skrzydła boczne dobudowane w czasach saskich Historia Polski (1697–1763), Polska w czasach saskich, czasy saskie – w I połowie XVIII w. Rzeczpospolita przeżywała okres poważnego kryzysu politycznego.

Nowy!!: Język polski i Historia Polski (1697–1763) · Zobacz więcej »

Hospodarstwo Mołdawskie

Mołdawia na tle dzisiejszych granic Hospodarstwo Mołdawskie (rum. Principatul Moldovei) – państwo historyczne rozciągające się na terenie Wyżyny Mołdawskiej pomiędzy Karpatami Wschodnimi a Dniestrem, istniejące od XIV do XIX w.

Nowy!!: Język polski i Hospodarstwo Mołdawskie · Zobacz więcej »

I

I – dziewiąta litera alfabetu łacińskiego, dwunasta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i I · Zobacz więcej »

Interia.pl

Interia.pl – portal internetowy, założony w 1999, przy czym oficjalna premiera podstawowej usługi – portalu internetowego – odbyła się 11 lutego 2000 roku.

Nowy!!: Język polski i Interia.pl · Zobacz więcej »

Irlandia

Irlandia, nieoficjalnie Republika Irlandii – państwo w Europie Zachodniej będące członkiem Unii Europejskiej zajmujące większość terytorium wyspy o tej samej nazwie.

Nowy!!: Język polski i Irlandia · Zobacz więcej »

Izrael

Izrael (Jisra’el, Isrā’īl), oficjalnie Państwo Izrael (Medinat Jisra’el, Dawlat Isrā’īl) – państwo na Bliskim Wschodzie położone w Azji Zachodniej na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego.

Nowy!!: Język polski i Izrael · Zobacz więcej »

J

J (jot) – dziesiąta litera alfabetu łacińskiego, trzynasta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i J · Zobacz więcej »

Jakub Parkoszowic

Jakub Parkoszowic inne formy nazwiska: Jakub Parkosz, Jakub Parkosz z Żórawicy, Jacobus Parcossius, Parkosch de Żorawicze, Parkossius, (ur. w Żurawicy, zm. między 4 września a 9 września 1452) – szlachcic herbu Godziemba, polski językoznawca, gramatyk i autor pierwszego traktatu o ortografii polskiej z ok.

Nowy!!: Język polski i Jakub Parkoszowic · Zobacz więcej »

Jan Długosz

Domu Długosza w Wiślicy Portret Jana Długosza z XVIII wieku Jan Długosz na tablicy erekcyjnej w Krakowie Antoniego Gramatyki Łaciński rękopis „Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae” z lat 1464–1480. Długosz nauczający synów Kazimierza Jagiellończyka - reprodukcja obrazu Floriana Cynka na pocztówce, 1927-1934. Kościele na Skałce Jan Długosz herbu Wieniawa (ur. 1 grudnia 1415 w Brzeźnicy, zm. 19 maja 1480 w Krakowie) – polski historyk, kronikarz, twórca dzieła Historia, duchowny, geograf, pierwszy heraldyk polski, dyplomata; wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka.

Nowy!!: Język polski i Jan Długosz · Zobacz więcej »

Jan Hus

Jan Hus (ur. ok. 1370 w Husincu, zm. 6 lipca 1415 w Konstancji, spalony na stosie) – czeski duchowny i bohater narodowy, filozof, reformator Kościoła, prekursor protestantyzmu, rektor Uniwersytetu Praskiego.

Nowy!!: Język polski i Jan Hus · Zobacz więcej »

Język (mowa)

Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej.

Nowy!!: Język polski i Język (mowa) · Zobacz więcej »

Język angielski

ikona symbolizująca język angielski według standardu ISO 639-1 Język angielski, angielszczyzna (ang. English language //, English) – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich powszechnie używany w Wielkiej Brytanii, jej terytoriach zależnych oraz w wielu byłych koloniach i dominiach, m.in.

Nowy!!: Język polski i Język angielski · Zobacz więcej »

Język średniopolski

Język średniopolski – postać języka polskiego używana od początków XVI wieku do XVIII wieku.

Nowy!!: Język polski i Język średniopolski · Zobacz więcej »

Język białoruski

Karski) Zasięg języka białoruskiego jako dialektu języka rosyjskiego, 1914 spisu powszechnego 1931 roku Granica pomiędzy gwarami białoruskimi i ukraińskimi (1980, Biaŭzienka) język pomocniczy (08.02.2010). Język białoruski (biełaruskaja mowa) – język wschodniosłowiański używany głównie na Białorusi.

Nowy!!: Język polski i Język białoruski · Zobacz więcej »

Język czeski

Europy Środkowo-Wschodniej samogłosek według ''The Handbook of the International Phonetic Association''. Język czeski (czes. český jazyk, čeština) – język z grupy zachodniosłowiańskiej, stanowiącej część rodziny indoeuropejskiej.

Nowy!!: Język polski i Język czeski · Zobacz więcej »

Język dolnołużycki

Język dolnołużycki (dolnoserbska rěc, dolnoserbšćina) – jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Dolnołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Chociebuża we wschodniej części Niemiec.

Nowy!!: Język polski i Język dolnołużycki · Zobacz więcej »

Język francuski

Języki i dialekty Francji Znajomość języka francuskiego w krajach Unii Europejskiej. Zasięg języka francuskiego na świecie Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich.

Nowy!!: Język polski i Język francuski · Zobacz więcej »

Język górnołużycki

Język górnołużycki (gł.: Hornjoserbšćina) – jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec (kraina historyczna Łużyce Górne).

Nowy!!: Język polski i Język górnołużycki · Zobacz więcej »

Język grecki klasyczny

Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. – 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji.

Nowy!!: Język polski i Język grecki klasyczny · Zobacz więcej »

Język hebrajski

Język hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. ˤiwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich północno-zachodnich, należących do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany przeważnie alfabetem hebrajskim.

Nowy!!: Język polski i Język hebrajski · Zobacz więcej »

Język kaszubski

Język kaszubski, dialekt kaszubski (nazwy własne: kaszëbsczi jãzëk, kaszëbskô mòwa, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa) – mowa zachodniosłowiańska i lechicka o spornym statusie – w zależności od przyjętych kryteriów uznawana za odrębny język lub dialekt języka polskiego.

Nowy!!: Język polski i Język kaszubski · Zobacz więcej »

Język literacki

Język literacki – odmiana danego języka używana przez wykształcone grupy społeczeństwa, instytucje publiczne i państwowe oraz szkoły (szczególnie ponadpodstawowe) i uczelnie.

Nowy!!: Język polski i Język literacki · Zobacz więcej »

Język litewski

Język litewski (lit. lietuvių kalba) – język z grupy języków bałtyckich, którym posługuje się ok.

Nowy!!: Język polski i Język litewski · Zobacz więcej »

Język naturalny

Język naturalny jest rozumiany na dwa sposoby.

Nowy!!: Język polski i Język naturalny · Zobacz więcej »

Język niemiecki

Język niemiecki (niem. deutsche Sprache, Deutsch) – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich.

Nowy!!: Język polski i Język niemiecki · Zobacz więcej »

Język ojczysty

Język ojczysty także język pierwszy, język wyjściowy lub z – pierwszy poznawany i doświadczany przez człowieka język, w którym porozumiewa się z otoczeniem.

Nowy!!: Język polski i Język ojczysty · Zobacz więcej »

Język połabski

Język połabski (drzewiańsko-połabski: venskă rec, slüv'onst'ĕ) – język zachodniosłowiański, należący do tzw.

Nowy!!: Język polski i Język połabski · Zobacz więcej »

Język Polski

„Język Polski” – czasopismo naukowe, dwumiesięcznik wydawany od 1913 w Krakowie; propaguje wiedzę o języku polskim i językoznawstwie ogólnym.

Nowy!!: Język polski i Język Polski · Zobacz więcej »

Język potoczny

Język potoczny – forma posługiwania się językiem służąca bezpośredniej komunikacji międzyludzkiej i przeważnie niezapisywana.

Nowy!!: Język polski i Język potoczny · Zobacz więcej »

Język praindoeuropejski

Język praindoeuropejski – prajęzyk, czyli wspólny przodek języków indoeuropejskich, niezaświadczony bezpośrednio, ale częściowo zrekonstruowany za pomocą metody porównawczej.

Nowy!!: Język polski i Język praindoeuropejski · Zobacz więcej »

Język prasłowiański

Język prasłowiański – należący do rodziny języków indoeuropejskich wspólny prajęzyk dawnych Słowian, z którego później wykształciły się poszczególne języki słowiańskie.

Nowy!!: Język polski i Język prasłowiański · Zobacz więcej »

Język rosyjski

Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich.

Nowy!!: Język polski i Język rosyjski · Zobacz więcej »

Język rumuński

Język rumuński (dakorumuński, limba română, limba dacoromână, arch. limba rumână) – język z grupy romańskiej (podgrupa wschodnioromańska) języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 24 mln osób, z czego około 17,25 mln w Rumunii, około 2,7 mln w Mołdawii (zob. też język mołdawski), Hiszpanii (ok. 2 mln), we Włoszech (ok. 800 tys.), około 200 tysięcy w Izraelu, około 100 tysięcy w Serbii i około 400 tysięcy na Ukrainie; mniejsze skupiska użytkowników w innych krajach (Australia, Azerbejdżan, Kanada, Węgry, Kazachstan, Rosja i USA).

Nowy!!: Język polski i Język rumuński · Zobacz więcej »

Język ruski

Język ruski (nazywany od XIX wieku także starobiałoruskim albo staroukraińskim, a jego wczesna forma staroruskim; w literaturze występuje jako руский языкъ lub русский языкъ) – dawny język wschodniosłowiański, którym posługiwano się na Rusi, w Hospodarstwie Mołdawskim i Wielkim Księstwie Litewskim.

Nowy!!: Język polski i Język ruski · Zobacz więcej »

Język słowacki

Europy Środkowo-Wschodniej Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej.

Nowy!!: Język polski i Język słowacki · Zobacz więcej »

Język staropolski

Język staropolski – etap rozwoju języka polskiego w tzw.

Nowy!!: Język polski i Język staropolski · Zobacz więcej »

Język turecki

Język turecki (tur., IPA:, türk dili) – język aglutynacyjny należący do grupy oguzyjskiej języków tureckich, ojczysty dla ponad 83 milionów ludzi na całym świecie, co czyni go najpowszechniejszym ze swojej rodziny językowej.

Nowy!!: Język polski i Język turecki · Zobacz więcej »

Język ukraiński

Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich.

Nowy!!: Język polski i Język ukraiński · Zobacz więcej »

Język urzędowy

Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego.

Nowy!!: Język polski i Język urzędowy · Zobacz więcej »

Język włoski

Mapa zasięgu występowania języka włoskiego Język włoski (wł. lingua italiana, l'italiano) – jeden z języków romańskich.

Nowy!!: Język polski i Język włoski · Zobacz więcej »

Język węgierski

Europy Środkowo-Wschodniej Język węgierski (węg. magyar nyelv) – język należący do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej).

Nowy!!: Język polski i Język węgierski · Zobacz więcej »

Języki germańskie

Obszar występowania: kolor bordowy – język większości ludności; kolor czerwony – język urzędowy, ale posługuje się nim mniejszość społeczeństwa; kolor różowy – język używany w pewnych regionach lub kręgach społecznych Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie.

Nowy!!: Język polski i Języki germańskie · Zobacz więcej »

Języki indoeuropejskie

Współczesny zasięg geograficzny języków indoeuropejskich Języki indoeuropejskie Języki indoeuropejskie – jedna z największych i najwcześniej odkrytych rodzin języków.

Nowy!!: Język polski i Języki indoeuropejskie · Zobacz więcej »

Języki kentum

palatalizacji indoeuropejskiej. Języki kentum (od łacińskiego słowa centum – według wymowy klasycznej: kentum – "100") – grupa języków indoeuropejskich, w których spółgłoska palatalna k nie uległa – jak w językach satemowych – spirantyzacji, czyli nie przeszła w spółgłoskę szczelinową ś/s.

Nowy!!: Język polski i Języki kentum · Zobacz więcej »

Języki lechickie

Języki lechickie – umowna nazwa przyjęta przez niektórych językoznawców na określenie północnej grupy języków zachodniosłowiańskich, posiadających pewne wspólne cechy w zakresie fonetyki.

Nowy!!: Język polski i Języki lechickie · Zobacz więcej »

Języki satem

palatalizacji indoeuropejskiej. Języki satem, języki satemowe (od słowa 'sto' w awestyjskim) – grupa języków indoeuropejskich, w których palatalizacja indoeuropejska zmieniła miękkie w, niekiedy też w (sanskryt) lub (bałtyckie).

Nowy!!: Język polski i Języki satem · Zobacz więcej »

Języki słowiańskie

Rozprzestrzenienie języków słowiańskich w Europie południowosłowiańskim językiem urzędowym Słowianie Języki słowiańskie – grupa języków w obrębie podrodziny bałtosłowiańskiej rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Język polski i Języki słowiańskie · Zobacz więcej »

Języki w Unii Europejskiej

Na terenie Unii Europejskiej 24 języki mają status języka oficjalnego.

Nowy!!: Język polski i Języki w Unii Europejskiej · Zobacz więcej »

Języki zachodniosłowiańskie

Europy Środkowo-Wschodniej Języki zachodniosłowiańskie – jeden z trzech zespołów języków słowiańskich (obok języków wschodnio- i południowosłowiańskich), którymi posługuje się około 56 mln mówiących w Europie Środkowej.

Nowy!!: Język polski i Języki zachodniosłowiańskie · Zobacz więcej »

Jidysz

''Elementarz'', Warszawa 1958 Jidysz (jid. jidisz, dosł. „żydowski” – od pierwotnego określenia w tym języku jidisz-tajcz „żydowski niemiecki”) – język Żydów aszkenazyjskich, powstały ok.

Nowy!!: Język polski i Jidysz · Zobacz więcej »

Jidyszyzm

Jidyszyzm – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa, jak również dowolny inny składnik językowy, zapożyczone z języka jidysz.

Nowy!!: Język polski i Jidyszyzm · Zobacz więcej »

Juliusz Bardach

Juliusz Bardach (ur. 3 listopada 1914 w Odessie, zm. 26 stycznia 2010 w Warszawie) – polski historyk ustroju i prawa, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, członek PAN (1983 członek korespondent, 1989 członek rzeczywisty).

Nowy!!: Język polski i Juliusz Bardach · Zobacz więcej »

K

K (ka) – jedenasta litera alfabetu łacińskiego i czternasta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i K · Zobacz więcej »

Kaliningrad

Kaliningrad (ros. Калининград, do 4 czerwca 1946 Königsberg, ros. Кёнигсберг; pol. Królewiec, ros. Королевец) – miasto w Rosji, przy ujściu Pregoły do Zalewu Wiślanego, stolica obwodu kaliningradzkiego.

Nowy!!: Język polski i Kaliningrad · Zobacz więcej »

Kanada

Kanada (ang. i fr. Canada) – państwo położone w Ameryce Północnej, rozciągające się od Oceanu Atlantyckiego na wschodzie do Oceanu Spokojnego na zachodzie i Oceanu Arktycznego na północy.

Nowy!!: Język polski i Kanada · Zobacz więcej »

Kasper Elyan

Kasper Elyan, znany też jako Elian lub Helian (ur. ok. 1435 r. w Głogowie, zm. 1486 r.) – kanonik kapituły katedralnej we Wrocławiu, pierwszy drukarz polski, który 35 lat po wynalezieniu druku przez Jana Gutenberga jako pierwszy wydrukował tekst w języku polskim.

Nowy!!: Język polski i Kasper Elyan · Zobacz więcej »

Kazachstan

Kazachstan, Republika Kazachstanu (kaz. Қазақстан, Қазақстан Республикасы, trl. Ķazaķstan, Ķazaķstan Respublikasy, trb. Kazakstan, Kazakstan Respublikasy; ros. Казахстан, Республика Казахстан trl. Kazahstan, Respublika Kazahstan, trb. Kazachstan, Riespublika Kazachstan) – państwo leżące częściowo w Azji (88% powierzchni) i częściowo w Europie (12% powierzchni – tereny na zachód od rzeki Emba), powstałe w 1991 w wyniku rozpadu Związku Radzieckiego, które graniczy z Chinami (1460 km granicy), Kirgistanem (980 km), Turkmenistanem (380 km), Uzbekistanem (2300 km) oraz Federacją Rosyjską (6467 km).

Nowy!!: Język polski i Kazachstan · Zobacz więcej »

Kościół archiprezbiterialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie

Kościół archiprezbiterialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zwany także bazyliką Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, bazyliką Mariacką lub kościołem Mariackim – jeden z największych i najważniejszych, po archikatedrze wawelskiej, kościołów Krakowa, od 1962 roku posiadający tytuł bazyliki mniejszej.

Nowy!!: Język polski i Kościół archiprezbiterialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie · Zobacz więcej »

Korona Królestwa Polskiego

Korona Królestwa Polskiego (łac. Corona Regni Poloniae), w skrócie Królestwo Polskie, Korona – obszar ziem podległych władzy wybieralnych królów polskich od roku 1386 (wybór i koronacja Władysława Jagiełły) do roku 1795 (abdykacji Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Nowy!!: Język polski i Korona Królestwa Polskiego · Zobacz więcej »

Księga henrykowska

Księga henrykowska, właśc.

Nowy!!: Język polski i Księga henrykowska · Zobacz więcej »

L

L jest dwunastą literą alfabetu łacińskiego, piętnastą literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i L · Zobacz więcej »

Litera

150x150px Litera – znak graficzny charakterystyczny dla pism fonetycznych.

Nowy!!: Język polski i Litera · Zobacz więcej »

Litwa

Prezydent Litwy Dalia Grybauskaitė Wilnie Litwa, Republika Litewska (lit. Lietuva, Lietuvos Respublika) – państwo w Europie, jeden z krajów bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO; graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią, od północy z Łotwą.

Nowy!!: Język polski i Litwa · Zobacz więcej »

M

M – trzynasta litera alfabetu łacińskiego i siedemnasta alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i M · Zobacz więcej »

Małopolska

Małopolska – kraina historyczna Polski, obejmująca obecnie południowo-wschodnią część kraju, w górnym i częściowo środkowym dorzeczu Wisły oraz w dorzeczu górnej Warty; dzielnica historyczna Polski.

Nowy!!: Język polski i Małopolska · Zobacz więcej »

Mazowsze

Historyczny podział Mazowsza (XIII–XVIII w.) Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce, znajdująca się w większości w woj. mazowieckim; historyczną stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu (prawa miejskie w 1237); dzielnica historyczna Polski.

Nowy!!: Język polski i Mazowsze · Zobacz więcej »

Meksyk

Meksyk (hiszp. México, nah. Mēxihco), oficjalnie Meksykańskie Stany Zjednoczone (hiszp. Estados Unidos Mexicanos) – państwo w Ameryce Północnej.

Nowy!!: Język polski i Meksyk · Zobacz więcej »

Merkuriusz Polski Ordynaryjny

Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający dla informacji pospolitej – najstarsza zachowana polska, periodyczna gazeta, drukowana mieszaną czcionką italiką oraz szwabachą, wydana po raz pierwszy w Krakowie 3 stycznia 1661.

Nowy!!: Język polski i Merkuriusz Polski Ordynaryjny · Zobacz więcej »

Miasto

Nowy Jork Bielsko-Biała Hamm Tachov Miasto (od prasłow. „местьце”, „mě́stce” – „miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą miejski styl życia.

Nowy!!: Język polski i Miasto · Zobacz więcej »

Miśnia

Miśnia (niem. Meißen; górnołuż. Mišno; łac. Misena) – miasto powiatowe w południowo-wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, siedziba powiatu Miśnia.

Nowy!!: Język polski i Miśnia · Zobacz więcej »

Migracja ludności

Migracja ludności – zmiana miejsca zamieszkania lub czasowego pobytu.

Nowy!!: Język polski i Migracja ludności · Zobacz więcej »

Miron Costin

Miron Costin na mołdawskim znaczku pocztowym Miron Costin, także Kostyn (ur. 30 marca 1633, zm. w grudniu 1691 w Romanie) – kanclerz Mołdawii, poeta i kronikarz tworzący w języku mołdawskim i polskim.

Nowy!!: Język polski i Miron Costin · Zobacz więcej »

Mirosław Bańko

Mirosław Tomasz Bańko (ur. 1959) – polski językoznawca i leksykograf, profesor nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego.

Nowy!!: Język polski i Mirosław Bańko · Zobacz więcej »

Mniejszość narodowa

Mniejszość narodowa – grupa ludzi zamieszkująca obszar danego państwa, odróżniająca się od większości społeczeństwa językiem, kulturą, pochodzeniem etnicznym bądź religią.

Nowy!!: Język polski i Mniejszość narodowa · Zobacz więcej »

Monitor (czasopismo)

Monitor (łac. upominający) – jedno z pierwszych polskojęzycznych czasopism drukowane w latach 1765–1785Wbrew powszechnemu przekonaniu „Monitor” nie jest pierwszym polskim czasopismem.

Nowy!!: Język polski i Monitor (czasopismo) · Zobacz więcej »

N

N – czternasta litera alfabetu łacińskiego i osiemnasta polskiego.

Nowy!!: Język polski i N · Zobacz więcej »

Nicolaus Volckmar

Nicolaus Volckmar (zm. 1601) – leksykograf pochodzenia niemieckiego działający w Polsce.

Nowy!!: Język polski i Nicolaus Volckmar · Zobacz więcej »

Niemcy

Niemcy; Republika Federalna Niemiec, RFN (niem. Deutschland; Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w zachodniej i środkowej Europie.

Nowy!!: Język polski i Niemcy · Zobacz więcej »

Nowe dialekty mieszane

Stanisława Urbańczyka Nowe dialekty mieszane – ogólny termin używany do nazwania nowszych gwar języka polskiego powstałych z wymieszania się dialektów przyniesionych przez osadników polskich na ziemie odzyskane po roku 1945.

Nowy!!: Język polski i Nowe dialekty mieszane · Zobacz więcej »

O

O – piętnasta litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i O · Zobacz więcej »

Oświecenie w Polsce

Jana Matejki z 1889 Ksiądz Stanisław Konarski Towarzystwa Naukowego Jabłonowskich w Lipsku Biskup warmiński, książę sambijski Ignacy Krasicki W Polsce idee oświecenia którego przedstawiciele domagali się między innymi: przejęcia przez państwo dóbr biskupich, kasaty apelacji do Rzymu, likwidacji znacznej części świąt i bractw dewocyjnych, przyjęły się później niż w krajach Europy Zachodniej, co było związane z tym, że mieszczaństwo zyskało większe znaczenie dopiero w II poł.

Nowy!!: Język polski i Oświecenie w Polsce · Zobacz więcej »

Ojcze nasz

Fridolin Leiber, ''Pater noster'' Zygmunta Glogera Jerozolimie kościoła Pater Noster w Jerozolimie Ojcze nasz, Modlitwa Pańska, Modlitwa wzorcowa (łac. Oratio Dominica, Pater Noster) – najstarsza, a zarazem najważniejsza modlitwa chrześcijan, którą według Nowego Testamentu Jezus przekazał swoim uczniom.

Nowy!!: Język polski i Ojcze nasz · Zobacz więcej »

Onufry Kopczyński

Innocentego Buby grób Onufrego Kopczyńskiego na Cmentarzu Powązkowskim – alejka, pod którą znajduje się zbiorowa mogiłaZnicze oznaczają orientacyjne położenie mogiły pod alejką. Onufry Kopczyński SchP, właściwie Andrzej Kopczyński, krypt.: X. K. S. P. (ur. 30 listopada 1735 w Czerniejewie k. Gniezna, zm. 14 lutego 1817 w Warszawie) – ksiądz pijar, poeta łaciński, pedagog, językoznawca, prekursor badań nad polską gramatyką, autor pierwszego podręcznika gramatyki języka polskiego, członek konfederacji targowickiej, członek Izby Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego w 1808 roku.

Nowy!!: Język polski i Onufry Kopczyński · Zobacz więcej »

P

P jest szesnastą literą alfabetu łacińskiego, dwudziestą drugą literą alfabetu polskiego i oznacza głoskę.

Nowy!!: Język polski i P · Zobacz więcej »

Patronat roku ustanowiony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej

Patronat roku ustanowiony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej stanowi coroczne wyróżnienie podejmowane okolicznościowo w drodze uchwały.

Nowy!!: Język polski i Patronat roku ustanowiony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej · Zobacz więcej »

Piotr Stoiński

Piotr Stoiński (także: Stojeński, w jęz. franc.: Pierre Statorius, ur. około 1530 w Thionville, zm. 1591 w Krakowie) – francuski i polski działacz reformacji (kalwiński i ariański), polemista innowierczy, pedagog, jeden z tłumaczy Biblii brzeskiej, autor pierwszego podręcznika gramatyki języka polskiego.

Nowy!!: Język polski i Piotr Stoiński · Zobacz więcej »

Poczta elektroniczna

Poczta elektroniczna, e-poczta, e-mail, potocznie (także poprawna wersja) mejl (ang. electronic mail, e-mail) – usługa internetowa, w nomenklaturze prawnej określana zwrotem świadczenie usług drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych, jak i multimedialnych, tzw.

Nowy!!: Język polski i Poczta elektroniczna · Zobacz więcej »

Poczta Królewiecka

Poczta Królewiecka – tygodnik wychodzący w Królewcu od 6 sierpnia 1718 do 28 grudnia 1720, ogółem wydano 126 numerów.

Nowy!!: Język polski i Poczta Królewiecka · Zobacz więcej »

Polacy

Polacy – naród słowiański zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.

Nowy!!: Język polski i Polacy · Zobacz więcej »

Polesie

Nizina Poleska na terenie Polski, Ukrainy i Białorusi Jezioro Łukie w polskiej części Polesia Prypeć – główna rzeka Polesia Rzeka Lwa w białoruskiej części Polesia Iwana Szyszkina (1884). Iwana Szyszkina (1890). Polesie (845) – kraina geograficzna i historyczna, leżąca głównie na terytorium obecnej Białorusi i Ukrainy, oraz częściowo Polski i Rosji.

Nowy!!: Język polski i Polesie · Zobacz więcej »

Polonia

Polacy na świecie Polonia (z łac. Polonia – Polska) – ogół Polaków mieszkających poza granicami Polski.

Nowy!!: Język polski i Polonia · Zobacz więcej »

Polska

Mapa administracyjna Polski Polska, Rzeczpospolita Polska (RP) – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w przeważającej części w dorzeczu Wisły i Odry.

Nowy!!: Język polski i Polska · Zobacz więcej »

Polski język migowy

Przystanku Woodstock w 2017 r. Polski język migowy (PJM) – język migowy, którym posługują się głusi w Polsce, stanowiący ich naturalny język komunikacji.

Nowy!!: Język polski i Polski język migowy · Zobacz więcej »

Polski Rejon Narodowy

Polski Rejon Narodowy.

Nowy!!: Język polski i Polski Rejon Narodowy · Zobacz więcej »

Polski Rejon Narodowy im. Feliksa Dzierżyńskiego

polskojęzycznym napisem ''Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!'' Polski Rejon Narodowy im.

Nowy!!: Język polski i Polski Rejon Narodowy im. Feliksa Dzierżyńskiego · Zobacz więcej »

Polski Rejon Narodowy im. Juliana Marchlewskiego

Polski Rejon Narodowy im.

Nowy!!: Język polski i Polski Rejon Narodowy im. Juliana Marchlewskiego · Zobacz więcej »

Polskie średniowieczne roty sądowe

Tekst polskiej roty sądowej spisanej w 1702 roku we Wrocławiu. Polskie średniowieczne roty sądowe – teksty przysiąg (rot) sądowych w języku polskim, zapisane w księgach z XIV i XV wieku.

Nowy!!: Język polski i Polskie średniowieczne roty sądowe · Zobacz więcej »

Polskie elementarze

Królewcu około roku 1570) Dziewczynka z ''Elementarzem'' Polskie elementarze – elementarze do początkowej nauki języka polskiego wydane w języku polskim.

Nowy!!: Język polski i Polskie elementarze · Zobacz więcej »

Poprawność językowa

Poprawność językowa – własność każdego tekstu językowego, zarówno mówionego, jak i pisanego, polegająca na jego zgodności z przyjętymi normami językowymi.

Nowy!!: Język polski i Poprawność językowa · Zobacz więcej »

Poradnik Językowy

Poradnik Językowy – popularnonaukowy miesięcznik powstały w Krakowie w 1901, którego celem jest propagowanie wiedzy o języku polskim.

Nowy!!: Język polski i Poradnik Językowy · Zobacz więcej »

Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!

PZPR – dziennika "Trybuna Ludu" Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się! – fragment Manifestu komunistycznego (1848) Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, który stał się hasłem i zawołaniem komunistów w XX w. Wezwanie to było również hasłem wszystkich republik ZSRR, a także widniało – w tłumaczeniu na odpowiednie języki narodowe – pod lub nad winietami wszystkich tych gazet, które stanowiły oficjalne organy partii robotniczych w różnych krajach.

Nowy!!: Język polski i Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się! · Zobacz więcej »

Protestantyzm

Protestantyzm – jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wspólnoty religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.

Nowy!!: Język polski i Protestantyzm · Zobacz więcej »

Prusy Książęce

Prusy Książęce, oficjalnie Księstwo w Prusach, potocznie Księstwo Pruskie – państwo utworzone po sekularyzacji państwa zakonu krzyżackiego w Prusach, na podstawie traktatu krakowskiego 1525, zawartego między Zygmuntem I Starym a jego siostrzeńcem Albrechtem Hohenzollernem.

Nowy!!: Język polski i Prusy Książęce · Zobacz więcej »

Q

Q (ku) jest siedemnastą literą alfabetu łacińskiego (pochodzi od greckiej litery koppa).

Nowy!!: Język polski i Q · Zobacz więcej »

R

R – osiemnasta litera alfabetu łacińskiego i dwudziesta trzecia alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i R · Zobacz więcej »

Rada Języka Polskiego

Winieta pierwszego numeru Komunikatów Rady Języka Polskiego Rada Języka Polskiego – instytucja opiniodawczo-doradcza w sprawach używania języka polskiego.

Nowy!!: Język polski i Rada Języka Polskiego · Zobacz więcej »

Reformacja

kościoła zamkowego w Wittenberdze. bulli papieskiej. Przedstawiciele reformacji przy wspólnym stole, anonimowa rycina z XVII wieku. Jan Łaski, na Zachodzie znany jako Johannes a Lasco, był jedynym przedstawicielem polskiej reformacji, który zyskał europejski rozgłos. Reformacja – ruch religijno-polityczno-społeczny zapoczątkowany przez Marcina Lutra w XVI wieku, mający na celu odnowę chrześcijaństwa.

Nowy!!: Język polski i Reformacja · Zobacz więcej »

Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego

Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae – średniowieczne dzieło historyczne z gatunku annales spisane przez polskiego historyka Jana Długosza w latach 1455–1480.

Nowy!!: Język polski i Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego · Zobacz więcej »

Rosja

Rosja, Federacja Rosyjska (Rossija,, Rossijskaja Fiedieracyja) – państwo rozciągające się od wschodniej Europy poprzez północną część Azji po Ocean Spokojny.

Nowy!!: Język polski i Rosja · Zobacz więcej »

Rusycyzm

Rusycyzmy – zapożyczenia rosyjskie, wyrazy, ich znaczenia i formy, związki wyrazowe i konstrukcje językowe przejęte lub wzorowane na języku rosyjskim.

Nowy!!: Język polski i Rusycyzm · Zobacz więcej »

Rwanda

Juvénal Habyarimana Czaszki ofiar masakry w Rwandzie Paul Kagame Karisimbi Rwanda (Republika Rwandy, dawniej Ruanda) – państwo w środkowowschodniej Afryce o powierzchni 26,4 tys km².

Nowy!!: Język polski i Rwanda · Zobacz więcej »

Ryszard Łużny

Ryszard Łużny, pseud.

Nowy!!: Język polski i Ryszard Łużny · Zobacz więcej »

Rzeczpospolita Obojga Narodów

Gęstość zaludnienia Rzeczypospolitej Obojga Narodów według spisu ludności z 1790 roku Akt Unii Lubelskiej 1 lipca 1569 roku, akt ustanawiający Rzeczpospolitą Obojga Narodów rolce sztokholmskiej z XVII wieku Rewers 15 dukatów Zygmunta III Wazy z 1617 z herbem królewskim. W otoku napis: MAGNVS DVX LITVAniae RVSsiae PRVSsiae MASoviae SAMogitiae LIVONiae ZC Kurlandia – lenno Rzeczypospolitej Zasięg terytorialny Rzeczypospolitej w 1701 roku Podział administracyjny Rzeczypospolitej, stan prawny na rok 1619 Posiadłości ziemskie polskich rodów magnackich w XVI-XVII wieku miasta królewskie Rzeczypospolitej Obojga Narodów Jan Matejko, Unia lubelska Jan Matejko, ''Potęga Rzeczypospolitej u zenitu. Złota wolność. Elekcja 1573'' Jan Matejko, ''Konstytucja 3 maja'' 1791 Quincunx'' z 1564 Rzeczpospolita, w XVIII wieku oficjalnie określana również jako Rzeczpospolita Polska (lit. Respublika, biał. Рэч Паспалітая, ukr. Річ Посполита, ros. Речь Посполитая, rus. Рѣчь Посполита, łac. Res Publica), także: Rzeczpospolita Obojga Narodów, Rzeczpospolita Królestwa Polskiego (łac. Res publica regni Polonici), Polska, Królestwo Polskie – państwo złożone z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego istniejące w latach 1569–1795 na mocy unii lubelskiej.

Nowy!!: Język polski i Rzeczpospolita Obojga Narodów · Zobacz więcej »

S

S – dwudziesta czwarta litera polskiego i dziewiętnasta alfabetu łacińskiego.

Nowy!!: Język polski i S · Zobacz więcej »

Samogłoska

Samogłoska – głoska, przy powstawaniu której uczestniczą jedynie więzadła głosowe, a strumień powietrza swobodnie przepływa przez kanał głosowy.

Nowy!!: Język polski i Samogłoska · Zobacz więcej »

Słowacja

Słowacja, Republika Słowacka (słow. Slovensko, Slovenská republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej.

Nowy!!: Język polski i Słowacja · Zobacz więcej »

Słownik języka polskiego

Królewcu skryptoriach Biblioteki UAM Strona tytułowa I tomu ''Słownika języka polskiego'' Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego”, wyd. w Warszawie w 1900 r. Słownik polsko-hiszpański i hiszpańsko-polski „Harald” Wielki słownik ortograficzny PWN, wyd. 2016 Słownik języka polskiego – wydawnictwo należące do językowych słowników ogólnych oraz jednojęzycznych słowników języka polskiego.

Nowy!!: Język polski i Słownik języka polskiego · Zobacz więcej »

Słownik języka polskiego (Samuel Bogumił Linde)

Słownik języka polskiego – słownik języka polskiego autorstwa Samuela Bogumiła Lindego w 6 tomach, wydany w Warszawie w latach 1807–1814.

Nowy!!: Język polski i Słownik języka polskiego (Samuel Bogumił Linde) · Zobacz więcej »

Sąd

Gmach Sądu Najwyższego w Warszawie Sądu Kasacyjnego Wnętrze sądu (Old Bailey) w Londynie, XIX wiek Warszawie Sąd – we współczesnych demokratycznych systemach prawnych jest niezawisłym organem państwowym, powołanym do stosowania prawa w zakresie rozstrzygania sporów między podmiotami pozostającymi w sporze a także decydowania o przysługujących uprawnieniach oraz dokonywania innych czynności określonych w ustawach lub umowach międzynarodowych.

Nowy!!: Język polski i Sąd · Zobacz więcej »

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Sala Posiedzeń w Sejmie Jana Matejki Kazimierza Wojniakowskiego z 1806 roku Zygmunta III Wazy 1622 Augusta II Mocnego (Sejm koronacyjny) 1698 Diariusz sejmu ordynaryjnego pod związkiem konfederacji generalnej Obojga Narodów w Warszawie tom I część I w Warszawie w Drukarni Nadwornej JKMci i Prezesa Komisji Edukacji Narodowej z lat 1788-1792 Uchwała Sejmu o detronizacji Mikołaja I w 1831 roku Obrady Sejmu, 1931 posłowie VIII kadencji w Sali Posiedzeń (2015) Ławy poselskie z urządzeniami do głosowania Posiedzenie sejmowej Komisji Gospodarki i Rozwoju (2015) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej (Sejm RP), Sejm – izba niższa dwuizbowego parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej; Izba Poselska wyłoniła się z Sejmu walnego w 1493; od uchwalenia ustawy nihil novi (1505) Sejm jest najwyższym organem władzy ustawodawczej w Polsce.

Nowy!!: Język polski i Sejm Rzeczypospolitej Polskiej · Zobacz więcej »

Senat Rzeczypospolitej Polskiej

Jednomandatowe okręgi wyborcze w wyborach do Senatu w 2011 r. Senat Rzeczypospolitej Polskiej – organ władzy ustawodawczej, druga izba (tradycyjnie określana jako izba wyższa) parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej.

Nowy!!: Język polski i Senat Rzeczypospolitej Polskiej · Zobacz więcej »

Skryba

scriptorium Skryba (łac. scriba) – osoba zajmująca się zawodowo odręcznym przepisywaniem ksiąg lub dokumentów.

Nowy!!: Język polski i Skryba · Zobacz więcej »

Skryptorium

zamku w Malborku Skryba przy pracy w skryptorium Skryptorium (łac. scriptorium od scribere „pisać”) – średniowieczna nazwa pulpitu do pisania i czytania oraz całości warsztatu pisarskiego.

Nowy!!: Język polski i Skryptorium · Zobacz więcej »

Slang

Slang, także język specjalny, argot, gwara środowiskowa – swoista odmiana potocznego języka ogólnonarodowego oparta na odrębności środowiskowej, czym odróżnia się od dialektu i gwary, wyodrębnionych terytorialnie.

Nowy!!: Język polski i Slang · Zobacz więcej »

SMS

# Redagowanie nowej wiadomości SMS na telefonie SMS (ang. Short Message Service) – usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych (esemesów) w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej.

Nowy!!: Język polski i SMS · Zobacz więcej »

Spółgłoska

Spółgłoska – dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy (kanał głosowy).

Nowy!!: Język polski i Spółgłoska · Zobacz więcej »

Stanisław Szober

Grób Szobera na cmentarzu Powązkowskim Stanisław Józef Leonard Szober (ur. 6 listopada 1879 w Warszawie, zm. 29 sierpnia 1938 w tamże) – polski językoznawca i pedagog, leksykograf.

Nowy!!: Język polski i Stanisław Szober · Zobacz więcej »

Stanisław Urbańczyk

Stanisław Urbańczyk (ur. 27 lipca 1909 w Kwaczale, zm. 23 października 2001 w Krakowie) – polski językoznawca, profesor nauk humanistycznych (1946), profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, od 1956 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności (1989); redaktor Encyklopedii wiedzy o języku polskim (1978).

Nowy!!: Język polski i Stanisław Urbańczyk · Zobacz więcej »

Stanisław Zaborowski

Stanisław Zaborowski (ur. prawdopodobnie w 2 połowie XV wieku w województwie sieradzkim, zm. w listopadzie lub grudniu 1529) – prawnik, gramatyk i autor pierwszego drukowanego traktatu po łacinie o polskiej ortografii (około roku 1513).

Nowy!!: Język polski i Stanisław Zaborowski · Zobacz więcej »

Stany Zjednoczone

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki – państwo federacyjne w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Nowy!!: Język polski i Stany Zjednoczone · Zobacz więcej »

Statuta synodalia episcoporum Wratislaviensium

Zygmunta Glogera. Statuta synodalia episcoporum Wratislaviensium (łac. Statuty synodalne biskupów wrocławskich; potocznie Statuty Elyana) – uchwała dla diecezji wrocławskiej ze zjazdu biskupów oraz kleru z synodu wrocławskiego jaki się odbył w roku 1446, która została opublikowana w roku 1475 we Wrocławiu przez drukarnię Świętokrzyską.

Nowy!!: Język polski i Statuta synodalia episcoporum Wratislaviensium · Zobacz więcej »

Sylaba

Sylaba (syllabḗ) (zgłoska) – element struktury fonologicznej aktu komunikacyjnego, który pomimo pozornej oczywistości wciąż nie ma ustalonej jednoznacznej definicji.

Nowy!!: Język polski i Sylaba · Zobacz więcej »

Szwecja

Szwecja, Królestwo Szwecji (szw. Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich.

Nowy!!: Język polski i Szwecja · Zobacz więcej »

T

Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową zwartą dziąsłową bezdźwięczną, np.

Nowy!!: Język polski i T · Zobacz więcej »

Tatarzy

Rozmieszczenie Tatarów Flaga narodowa krymskich Tatarów Kobieta tatarska w stroju z XVIII wieku Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) – grupa ludów tureckich z Europy wschodniej oraz północnej Azji.

Nowy!!: Język polski i Tatarzy · Zobacz więcej »

Tomasz Dąbal

Legionów Polskich Tomasz Jan Dąbal (ur. 29 grudnia 1890 w Sobowie w powiecie tarnobrzeskim, zm. 21 sierpnia 1937 w Moskwie) – radykalny działacz polityczny w II Rzeczypospolitej i ZSRR, poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1921), zastępca członka KC Komunistycznej Partii Robotniczej Polski.

Nowy!!: Język polski i Tomasz Dąbal · Zobacz więcej »

Turyngia

Turyngia (niem. Freistaat Thüringen – Wolny Kraj Turyngia) – kraj związkowy w Niemczech mający stolicę w Erfurcie.

Nowy!!: Język polski i Turyngia · Zobacz więcej »

U

U (dla odróżnienia od ó nazywana często u zwykłym lub u otwartym) – dwudziesta pierwsza litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta siódma litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i U · Zobacz więcej »

Ukraina

Wilhelm de Beauplan ''Opisanie Ukrainy...”, strona tytułowa (1660) Ukraina (Ukrajina) – państwo unitarne, położone w Europie Wschodniej.

Nowy!!: Język polski i Ukraina · Zobacz więcej »

Unia Europejska

Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 28 demokratycznych państw europejskich.

Nowy!!: Język polski i Unia Europejska · Zobacz więcej »

Uniwersytet w Białymstoku

Uniwersytet w Białymstoku (UwB) – państwowa szkoła wyższa z siedzibą w Białymstoku powstała w 1997 w wyniku przekształcenia w samodzielną uczelnię Filii Uniwersytetu Warszawskiego założonej w 1968 roku.

Nowy!!: Język polski i Uniwersytet w Białymstoku · Zobacz więcej »

V

V (fał) jest dwudziestą drugą literą alfabetu łacińskiego.

Nowy!!: Język polski i V · Zobacz więcej »

W

W (wu) jest dwudziestą trzecią literą alfabetu łacińskiego, dwudziestą ósmą literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i W · Zobacz więcej »

Wielka Brytania

Wielka BrytaniaW języku angielskim nazwą państwa jest United Kingdom (Zjednoczone Królestwo), podczas gdy nazwa Great Britain (Wielka Brytania) odnosi się wyłącznie do Anglii, Szkocji i Walii (bez Irlandii Północnej).

Nowy!!: Język polski i Wielka Brytania · Zobacz więcej »

Wielkie Księstwo Litewskie

Wielkie Księstwo Litewskie (lit. Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, rus. Великое князство Литовъское, łac. Magnus Ducatus Lituaniae), potocznie Litwa – państwo powstałe przez zjednoczenie plemiennych księstw litewskich w roku 1240 przez Mendoga.

Nowy!!: Język polski i Wielkie Księstwo Litewskie · Zobacz więcej »

Wielkopolska

Kodeksu dyplomatycznego Wielkopolski'' Wielkopolska (łac. Polonia Maior) – kraina historyczna w środkowej i zachodniej Polsce, na Pojezierzu Wielkopolskim i Nizinie Południowowielkopolskiej, w dorzeczu środkowej i dolnej Warty; dzielnica historyczna Polski.

Nowy!!: Język polski i Wielkopolska · Zobacz więcej »

Wierszyna

Wierszyna (ros. Вершина lit. "Szczyt") – wieś na Syberii nad rzeką Idą (Ида) położona około 100 kilometrów na północ od Irkucka i 20 km na północny wschód od Tichonowki (Тихоновка) niemal w samym centrum Ust-Ordyńskiego Okręgu Buriackiego w obwodzie irkuckim.

Nowy!!: Język polski i Wierszyna · Zobacz więcej »

Wiesław Witkowski

Wiesław Witkowski (ur. 7 stycznia 1927 w Warszawie) – polski filolog, językoznawca, rusycysta i ukrainista.

Nowy!!: Język polski i Wiesław Witkowski · Zobacz więcej »

Wołoszczyzna

Dokument potwierdzający złożenie hołdu lennego z Wołoszczyzny przez Włada Uzurpatora królowi Polski Władysławowi II Jagielle w 1396 roku (widoczna pieczęć Hospodarstwa Wołoskiego) Wołoszczyzna (rum. Țara Românească albo Valahia) – kraina historyczna w Rumunii, obejmująca Nizinę Wołoską, położona pomiędzy Karpatami Południowymi a dolnym Dunajem.

Nowy!!: Język polski i Wołoszczyzna · Zobacz więcej »

Województwo inflanckie

Województwo inflanckie (Inflanty polskie) na mapie Łotwy Województwo inflanckie (Księstwo Inflanckie) zwane też Inflantami polskimi – północno-wschodnie województwo I Rzeczypospolitej.

Nowy!!: Język polski i Województwo inflanckie · Zobacz więcej »

Wrocław

(lub Wratislavia lub Budorgis) – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodniej Polsce, siedziba władz województwa dolnośląskiego i powiatu wrocławskiego.

Nowy!!: Język polski i Wrocław · Zobacz więcej »

Wydawnictwo Naukowe PWN

Wydawnictwo Naukowe PWN (PWN) – polskie wydawnictwo naukowe założone w 1951 w Warszawie jako Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Nowy!!: Język polski i Wydawnictwo Naukowe PWN · Zobacz więcej »

X

X (iks) – dwudziesta czwarta litera alfabetu łacińskiego.

Nowy!!: Język polski i X · Zobacz więcej »

XIV wiek

XIII wiek XV wiek 1301 1302 1303 1304 1305 1306 1307 1308 1309 1310 1311 1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319 1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339 1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359 1360 1361 1362 1363 1364 1365 1366 1367 1368 1369 1370 1371 1372 1373 1374 1375 1376 1377 1378 1379 1380 1381 1382 1383 1384 1385 1386 1387 1388 1389 1390 1391 1392 1393 1394 1395 1396 1397 1398 1399 1400.

Nowy!!: Język polski i XIV wiek · Zobacz więcej »

XV wiek

XIV wiek XVI wiek 1401 1402 1403 1404 1405 1406 1407 1408 1409 1410 1411 1412 1413 1414 1415 1416 1417 1418 1419 1420 1421 1422 1423 1424 1425 1426 1427 1428 1429 1430 1431 1432 1433 1434 1435 1436 1437 1438 1439 1440 1441 1442 1443 1444 1445 1446 1447 1448 1449 1450 1451 1452 1453 1454 1455 1456 1457 1458 1459 1460 1461 1462 1463 1464 1465 1466 1467 1468 1469 1470 1471 1472 1473 1474 1475 1476 1477 1478 1479 1480 1481 1482 1483 1484 1485 1486 1487 1488 1489 1490 1491 1492 1493 1494 1495 1496 1497 1498 1499 1500.

Nowy!!: Język polski i XV wiek · Zobacz więcej »

Y

Y (igrek) – dwudziesta piąta litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta dziewiąta litera alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Y · Zobacz więcej »

Z

Z (zet) jest dwudziestą szóstą literą alfabetu łacińskiego, trzydziestą literą alfabetu polskiego.

Nowy!!: Język polski i Z · Zobacz więcej »

Zabawy Przyjemne i Pożyteczne

„Zabawy Przyjemne i Pożyteczne” – tygodnik wydawany w latach 1770–1777 w Warszawie przez Michała Grölla; pierwsze polskie czasopismo literackie, od 1771 nieoficjalny organ obiadów czwartkowych.

Nowy!!: Język polski i Zabawy Przyjemne i Pożyteczne · Zobacz więcej »

Zanik iloczasu

Zanik iloczasu – proces fonetyczny prowadzący do zaniku długości samogłosek jako cechy fonologicznej relewantnej.

Nowy!!: Język polski i Zanik iloczasu · Zobacz więcej »

Zdrowaś Maryjo

Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie Zygmunta Glogera Ołtarzewa Zdrowaś Maryjo (łac. Ave Maria), także Pozdrowienie Anielskie – modlitwa chrześcijańska za wstawiennictwem Maryi, Matki Jezusa, oddająca cześć jej (wraz z prośbą o modlitwę wstawienniczą) i Jezusowi.

Nowy!!: Język polski i Zdrowaś Maryjo · Zobacz więcej »

Zjazd w Łęczycy

Jan Matejko: ''W Łęczycy pierwszy sejm. Spisanie praw. R.P. 1182.'' Polska za czasów Kazimierza II Sprawiedliwego Zjazd w Łęczycy − wielki zjazd dostojników duchownych (ośmiu biskupów) i świeckich w roku 1180 w Łęczycy.

Nowy!!: Język polski i Zjazd w Łęczycy · Zobacz więcej »

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, w skrócie jako ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик, СССР; Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, SSSR), obecnie stosuje się także nazwę Związek Socjalistycznych Republik Sowieckich, w skrócie jako ZSRS, Związek Radziecki, Związek Sowiecki – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej ze stolicą w Moskwie.

Nowy!!: Język polski i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich · Zobacz więcej »

Zygmunt Saloni

Zygmunt Saloni (ur. 17 października 1938 w Warszawie) – polski językoznawca polonistyczny, profesor nauk humanistycznych.

Nowy!!: Język polski i Zygmunt Saloni · Zobacz więcej »

1280

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 1280 · Zobacz więcej »

1537

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 1537 · Zobacz więcej »

1543

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 1543 · Zobacz więcej »

1552

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 1552 · Zobacz więcej »

1587

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 1587 · Zobacz więcej »

1600

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 1600 · Zobacz więcej »

2006

Wolfgang Amadeus Mozart.

Nowy!!: Język polski i 2006 · Zobacz więcej »

960

Bez opisu.

Nowy!!: Język polski i 960 · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Pl., Pol., Polski, Polszczyzna.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »