Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Darmowy
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Języki celtyckie

Indeks Języki celtyckie

Współczesny zasięg języków celtyckich Języki celtyckie – podrodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich, wywodząca się z rekonstruowanego języka praceltyckiego.

84 kontakty: Anglia, Bath, Bretania, Bretończycy, Brytowie, Celtowie, Cesarstwo Rzymskie, Edward Lhuyd, Europa, Frygia, Galacja, Galia, Gradacja (językoznawstwo), Irlandczycy, Irlandia, Irlandia (wyspa), Izoglosa, Język albański, Język bretoński, Język celtyberyjski, Język gaelicki szkocki, Język galatyjski, Język galijski, Język grecki, Język hetycki, Język hindustani, Język irlandzki, Język kornijski, Język kumbryjski, Język lepontyjski, Język liguryjski (starożytny), Język luzytański, Język manx, Język oskijski, Język piktyjski, Język polski, Język praceltycki, Język praindoeuropejski, Język tartesyjski, Język walijski, Języki anatolijskie, Języki bałtosłowiańskie, Języki brytańskie, Języki celtyckie kontynentalne, Języki germańskie, Języki goidelskie, Języki helleńskie, Języki indoeuropejskie, Języki italoceltyckie, Języki italskie, ..., Języki kentum, Języki satem, Języki tocharskie, Kornwalia, Kornwalijczycy, Kultura archeologiczna, Kultura halsztacka, Kultura lateńska, Lenicja, Onomastyka, Półwysep Iberyjski, Piktowie, Południowoniemiecka kultura pól popielnicowych, Podrodzina językowa, Przydech, Przyimek, Republika rzymska, Samogłoska, Sanskryt, Spółgłoska miękkopodniebienna, Spółgłoska zwarta, Starożytna Grecja, System pisma, Szkocja, Szyk wyrazów, Teoria laryngalna, Tradycja oralna, VSO, Walia, Walijczycy, Wielka Brytania (wyspa), Wyrazy pokrewne, Wyspa Man, Wyspy Brytyjskie. Rozwiń indeks (34 jeszcze) »

Anglia

Anglia (ang. England) – kraj, część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w przeszłości samodzielne królestwo.

Nowy!!: Języki celtyckie i Anglia · Zobacz więcej »

Bath

Royal Crescent Bath – miasto w Anglii, w hrabstwie Somerset, położone 159 km na zachód od Londynu i 21 km od Bristolu.

Nowy!!: Języki celtyckie i Bath · Zobacz więcej »

Bretania

Bretania (fr. Bretagne, bret. Breizh, gal. Bertaèyn) – kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji, położony na Półwyspie Bretońskim, nad Oceanem Atlantyckim.

Nowy!!: Języki celtyckie i Bretania · Zobacz więcej »

Bretończycy

Williama-Adolphe Bouguereau'a przedstawiający bretońską rodzinę - brata i siostrę (1871) Bretończycy – ludność celtycka, zamieszkująca Bretanię w północno-zachodniej części Francji.

Nowy!!: Języki celtyckie i Bretończycy · Zobacz więcej »

Brytowie

Piktowie Brytowie (łac. Brittones, bryt. Pritani lub Priteni) – lud celtycki zamieszkujący Brytanię przed najazdem Anglów i Sasów.

Nowy!!: Języki celtyckie i Brytowie · Zobacz więcej »

Celtowie

kultury halsztackiej Krzyże celtyckie Celtowie (Galowie, Galatowie) – grupa ludów indoeuropejskich wydzielona na podstawie kryteriów językowych.

Nowy!!: Języki celtyckie i Celtowie · Zobacz więcej »

Cesarstwo Rzymskie

Cesarstwo Rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny.

Nowy!!: Języki celtyckie i Cesarstwo Rzymskie · Zobacz więcej »

Edward Lhuyd

Popiersie Edwarda Lhuyda przed University of Wales Centre for Advanced Welsh and Celtic Studies w Aberystwyth Edward Lhuyd (także Lloyd, Lhwyd; ur. 1660, zm. 30 czerwca 1709) – walijski językoznawca, paleontolog i botanik, prekursor lingwistyki porównawczej języków celtyckich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Edward Lhuyd · Zobacz więcej »

Europa

Europa Mapa polityczna Europy Europa – część świata (nazywana zwykle, jednak nieściśle, kontynentem) leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, której część kontynentalna stanowi wraz z Azją kontynent Eurazję.

Nowy!!: Języki celtyckie i Europa · Zobacz więcej »

Frygia

Mapa Azji Mniejszej Frygia jako prowincja rzymska Frygowie Frygia (łac. Phrygia) – starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej, położona między Bitynią, Myzją, Lidią, Karią, Lycją, Pamfilią, Lykaonią i Galacją.

Nowy!!: Języki celtyckie i Frygia · Zobacz więcej »

Galacja

starożytnym Rzymie Galacja (gr. Galatike, łac. Gallograecia) – w starożytności kraina w centralnej Azji Mniejszej, położona wokół dzisiejszej Ankary, nazwana tak przez Rzymian od nazwy Galatów, przybyłego w ten rejon w III w. p.n.e. odłamu celtyckiej armii Brennusa, która splądrowała w roku 279 roku p.n.e. Macedonię, Tesalię i Epir.

Nowy!!: Języki celtyckie i Galacja · Zobacz więcej »

Galia

Galia (łac. Gallia) – kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie.

Nowy!!: Języki celtyckie i Galia · Zobacz więcej »

Gradacja (językoznawstwo)

Gradacja, stopniowanie – proces w morfologii języków, pozwalający na różnicowanie przymiotników i przysłówków pod względem intensywności danej cechy.

Nowy!!: Języki celtyckie i Gradacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Irlandczycy

Irlandczycy (ang.: Irish (people)), irl.: Muintir na hÉireann, na hÉireannaigh, na Gaeil) – naród pochodzenia celtyckiego zamieszkujący Irlandię. W przeszłości ich językiem ojczystym był język irlandzki, ale współcześnie jest to zazwyczaj język angielski (tylko dla niespełna 1% Irlandczyków językiem ojczystym jest język irlandzki). Dominującym wyznaniem wśród Irlandczyków jest katolicyzm, schrystianizowani w V wieku naszej ery. Zasadniczą rolę w etnogenezie odegrali Celtowie którzy w IV-III wieku p.n.e. opanowali Irlandię. Od XII wieku świadomość narodowa kształtowała się w walce z Anglikami. W XVII wieku utracili całkowicie niepodległość, co spowodowało liczną emigrację w XIX i na początku XX wieku do Ameryki. Około 80 mln osób na całym świecie przyznaje się do pochodzenia irlandzkiego. Istnieje bardzo duża diaspora Irlandczyków mieszkających poza Irlandią, najwięcej w Stanach Zjednoczonych - 36,5 mln. Wielu zamieszkuje także Kanadę - 4,3 mln i Australię - 1,9 mln. W średniowieczu irlandzka kultura oddziaływała na Europę zachodnią, ale stopniowo ulegała kulturze angielskiej i traciła celtycki charakter. Od XIX wieku notuje się odrodzenie irlandzkiej kultury i zachowanie celtyckiej tożsamości, zwłaszcza języka. W kulturze ludowej przetrwały do dziś elementy celtyckie, bogaty i żywy folklor muzyczny i słowny oraz kult Świętego Patryka, bohatera narodowego.

Nowy!!: Języki celtyckie i Irlandczycy · Zobacz więcej »

Irlandia

Irlandia, nieoficjalnie Republika Irlandii – państwo w Europie Zachodniej będące członkiem Unii Europejskiej zajmujące większość terytorium wyspy o tej samej nazwie.

Nowy!!: Języki celtyckie i Irlandia · Zobacz więcej »

Irlandia (wyspa)

Irlandia – trzecia pod względem wielkości wyspa w Europie.

Nowy!!: Języki celtyckie i Irlandia (wyspa) · Zobacz więcej »

Izoglosa

Izoglosa (z greckiego) – ogólna nazwa linii na mapach w atlasach językowych.

Nowy!!: Języki celtyckie i Izoglosa · Zobacz więcej »

Język albański

Mapa dialektów albańskich Język albański (alb. gjuha shqipe) – język indoeuropejski z grupy satem, którym posługuje się ok.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język albański · Zobacz więcej »

Język bretoński

Języki i dialekty Francji Dwujęzyczne drogowskazy w Quimper w Bretanii Język bretoński – język z grupy brytańskiej języków celtyckich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język bretoński · Zobacz więcej »

Język celtyberyjski

Język celtyberyjski (północno-wschodni hispano-celtycki) – zespół wymarłych dialektów celtyckich, używanych przez zamieszkujących północno-wschodnią część Półwyspu Iberyjskiego Celtyberów najdalej do I w. p.n.e. Język jest poświadczony bezpośrednio poprzez około 200 inskrypcji pochodzących głównie z II i I w. p.n.e., zapisanych celtyberyjską mutacją pisma iberyjskiego oraz alfabetem łacińskim.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język celtyberyjski · Zobacz więcej »

Język gaelicki szkocki

Język gaelicki szkocki (gaelicki, Scottish Gaelic, Scots Gaelic, nazwa własna: Gàidhlig, wym.) – język z grupy goidelskiej języków celtyckich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język gaelicki szkocki · Zobacz więcej »

Język galatyjski

Język galatyjski (galacki) – wymarły język z grupy celtyckiej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język galatyjski · Zobacz więcej »

Język galijski

Język galijski – zespół wymarłych dialektów celtyckich, używanych od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e. na terenie współczesnej Francji, Szwajcarii i północnych Włoch.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język galijski · Zobacz więcej »

Język grecki

Wyraz "Grecja" napisany po nowogrecku Wyraz "Cypr" napisany po nowogrecku Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język grecki · Zobacz więcej »

Język hetycki

Język hetycki (zw. również nesyckim) – najlepiej znany z wymarłych języków z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język hetycki · Zobacz więcej »

Język hindustani

dewanagari i arabskim. Język hindustani – forma języka potocznego używanego w Indiach północnych oraz na Dekanie, szczególnie popularna przed podziałem Indii Brytyjskich w 1947.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język hindustani · Zobacz więcej »

Język irlandzki

Język irlandzki, język iryjski (Gaeilge, wym.) – język z grupy goidelskiej języków celtyckich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język irlandzki · Zobacz więcej »

Język kornijski

thumb Kornijski szyld w Penzance Język kornijski (kornwalijski, kornicki) – język z grupy brytańskiej języków celtyckich, którego używano do końca XVIII wieku w Kornwalii (południowo-zachodnia Anglia).

Nowy!!: Języki celtyckie i Język kornijski · Zobacz więcej »

Język kumbryjski

Język kumbryjski - wymarły język należący do grupy języków brytańskich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język kumbryjski · Zobacz więcej »

Język lepontyjski

Język lepontyjski (leponcki) – wymarły język z rodziny celtyckiej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język lepontyjski · Zobacz więcej »

Język liguryjski (starożytny)

Starożytny język liguryjski – wymarły język Ligurów, którzy zamieszkiwali terytorium północno-zachodnich Włoch, południowo-wschodniej Francji (w tym Korsyki) i północno-wschodniej Hiszpanii przed przybyciem Rzymian.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język liguryjski (starożytny) · Zobacz więcej »

Język luzytański

Jedna z inskrypcji języka luzytańskiego Język luzytański - prawdopodobnie celtycki lub italski język używany przez Luzytanów.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język luzytański · Zobacz więcej »

Język manx

Język manx (Gaelg Vanninagh; język manx gaelicki) – język z grupy goidelskiej języków celtyckich, który używany jest na Wyspie Man (dependencji Korony brytyjskiej), położonej na Morzu Irlandzkim.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język manx · Zobacz więcej »

Język oskijski

VI wieku p.n.e. Język oskijski – język należący do podgrupy oskijsko-umbryjskiej języków italskich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język oskijski · Zobacz więcej »

Język piktyjski

Język piktyjski – język używany w czasach rzymskich oraz we wczesnym średniowieczu przez Piktów - lud zamieszkujący północną i środkową część Szkocji.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język piktyjski · Zobacz więcej »

Język polski

Język polski, polszczyzna – język naturalny należący do grupy języków zachodniosłowiańskich (do której należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiącej część rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język polski · Zobacz więcej »

Język praceltycki

Język praceltycki – rekonstruowany prajęzyk, hipotetyczny przodek wszystkich języków celtyckich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język praceltycki · Zobacz więcej »

Język praindoeuropejski

Język praindoeuropejski – prajęzyk, czyli wspólny przodek języków indoeuropejskich, niezaświadczony bezpośrednio, ale częściowo zrekonstruowany za pomocą metody porównawczej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język praindoeuropejski · Zobacz więcej »

Język tartesyjski

Zasięg języka tartesyjskiego (ciemnoszary) Język tartesyjski – język wymarły w ok.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język tartesyjski · Zobacz więcej »

Język walijski

Walia jest dwujęzyczna Na dworcu Caerdydd Canolog Język walijski – język z grupy brytańskiej języków celtyckich, którym według cenzusu z 2011 roku mówi 18% obywateli Walii (562 tys. osób), a 14% społeczeństwa potrafi w nim czytać, pisać oraz mówić.

Nowy!!: Języki celtyckie i Język walijski · Zobacz więcej »

Języki anatolijskie

Języki anatolijskie (hetyckie) — podrodzina języków indoeuropejskich, którymi posługiwała się ludność zamieszkująca współczesną Anatolię w okresie od ok.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki anatolijskie · Zobacz więcej »

Języki bałtosłowiańskie

Różne schematy możliwego pokrewieństwa języków bałtyckich i słowiańskich; Van Wijk, 1923 Mapa przedstawiająca wykorzystanie języków bałtosłowiańskich jako języków urzędowych Języki bałtosłowiańskie, języki bałtycko-słowiańskie – hipotetyczna podrodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich, obejmująca języki bałtyckie i języki słowiańskie.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki bałtosłowiańskie · Zobacz więcej »

Języki brytańskie

Języki brytańskie – jedna z dwóch grup języków celtyckich w obrębie języków indoeuropejskich (druga grupa to języki goidelskie).

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki brytańskie · Zobacz więcej »

Języki celtyckie kontynentalne

Tabliczka z Botorrita – zabytek języka celtyberyjskiego. Języki celtyckie kontynentalne – najprawdopodobniej parafiletyczna podgrupa językowa w ramach języków celtyckich, zawierająca wymarłe, stosunkowo słabo poświadczone dialekty używane w starożytności i wczesnym średniowieczu na terenie Europy kontynentalnej i Azji Mniejszej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki celtyckie kontynentalne · Zobacz więcej »

Języki germańskie

Obszar występowania: kolor bordowy – język większości ludności; kolor czerwony – język urzędowy, ale posługuje się nim mniejszość społeczeństwa; kolor różowy – język używany w pewnych regionach lub kręgach społecznych Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki germańskie · Zobacz więcej »

Języki goidelskie

Języki goidelskie - podgrupa języków celtyckich w obrębie języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki goidelskie · Zobacz więcej »

Języki helleńskie

Języki helleńskie – rodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki helleńskie · Zobacz więcej »

Języki indoeuropejskie

Współczesny zasięg geograficzny języków indoeuropejskich Języki indoeuropejskie Języki indoeuropejskie – jedna z największych i najwcześniej odkrytych rodzin języków.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki indoeuropejskie · Zobacz więcej »

Języki italoceltyckie

Języki italoceltyckie – hipotetyczna podrodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich skupiająca języki italskie oraz celtyckie.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki italoceltyckie · Zobacz więcej »

Języki italskie

VI wieku p.n.e. Języki italskie – podrodzina języków indoeuropejskich, z których jeden (łacina) dał początek współczesnym językom romańskim.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki italskie · Zobacz więcej »

Języki kentum

palatalizacji indoeuropejskiej. Języki kentum (od łacińskiego słowa centum – według wymowy klasycznej: kentum – "100") – grupa języków indoeuropejskich, w których spółgłoska palatalna k nie uległa – jak w językach satemowych – spirantyzacji, czyli nie przeszła w spółgłoskę szczelinową ś/s.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki kentum · Zobacz więcej »

Języki satem

palatalizacji indoeuropejskiej. Języki satem, języki satemowe (od słowa 'sto' w awestyjskim) – grupa języków indoeuropejskich, w których palatalizacja indoeuropejska zmieniła miękkie w, niekiedy też w (sanskryt) lub (bałtyckie).

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki satem · Zobacz więcej »

Języki tocharskie

200px Języki tocharskie – podrodzina języków indoeuropejskich, które występowały na obszarze wschodniego Turkiestanu Chińskiego i Azji Środkowej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Języki tocharskie · Zobacz więcej »

Kornwalia

Kornwalia (ang.: Cornwall /; korn.: Kernow /) – kraina geograficzno-historyczna i zarazem najbardziej wysunięte na południowy zachód hrabstwo Anglii, położone na Półwyspie Kornwalijskim, na zachód od rzeki Tamar.

Nowy!!: Języki celtyckie i Kornwalia · Zobacz więcej »

Kornwalijczycy

Położenie Kornwalii św. Pirana Kornwalijczycy (ang. Cornish people, korn. Kernowyon) – grupa etniczna pochodzenia celtyckiego, zamieszkująca głównie Kornwalię.

Nowy!!: Języki celtyckie i Kornwalijczycy · Zobacz więcej »

Kultura archeologiczna

kultury bałtyjskie Kultura archeologiczna – zespół stale współwystępujących ze sobą na pewnym terytorium i w pewnym czasie charakterystycznych form źródeł archeologicznych.

Nowy!!: Języki celtyckie i Kultura archeologiczna · Zobacz więcej »

Kultura halsztacka

Pochówki kultury halsztackiej Miecze kultury halsztackiej Kultura halsztacka – kultura archeologiczna epoki żelaza, rozwijająca się w latach 800-450 p.n.e.

Nowy!!: Języki celtyckie i Kultura halsztacka · Zobacz więcej »

Kultura lateńska

Wędrówki Celtów Celtyckie domostwa (rekonstrukcja) z Bundenbach w Niemczech Kultura lateńska – archeolodzy terminem La Tène określają zbiór cech kulturowych charakterystycznych dla ludności celtyckiej, jednak kultura lateńska nie jest jednoznacznie tożsama z kulturą Celtów, gdyż niektóre grupy ludności celtyckiej znalazły się poza oddziaływaniem kultury lateńskiej (badania językowe).

Nowy!!: Języki celtyckie i Kultura lateńska · Zobacz więcej »

Lenicja

Lenicja (łac. LĒNIŌ „łagodzę, zmiękczam”) – proces fonetyczny, zachodzący w wielu językach, w którym głoska ulega osłabieniu w określonych sytuacjach, jak na przykład spółgłoska pomiędzy samogłoskami czy w wygłosie, może także odgrywać rolę gramatyczną.

Nowy!!: Języki celtyckie i Lenicja · Zobacz więcej »

Onomastyka

Onomastyka – dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (zwanych też onimami), czyli odnoszących się do konkretnych przedmiotów, a nie ich klasy (por. gr. ónōma, oznaczającego imię).

Nowy!!: Języki celtyckie i Onomastyka · Zobacz więcej »

Półwysep Iberyjski

Półwysep Iberyjski na mapie Europy Półwysep Iberyjski Półwysep Iberyjski (Półwysep Pirenejski, hiszp. i port. Península Ibérica, kat. Península Ibèrica, bask. Iberiar penintsula; w starożytności i średniowieczu Hiszpania) to półwysep znajdujący się w południowo-zachodniej części Europy.

Nowy!!: Języki celtyckie i Półwysep Iberyjski · Zobacz więcej »

Piktowie

Théodora de Bry, XVI wiek Piktowie (łac. picti – "pomalowani", ze względu na ciała pokryte tatuażami) – nazwa stosowana przez starożytnych Rzymian na określenie grupy plemion zamieszkujących ziemie obecnej Szkocji (na północ od rzek Forth i Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku.

Nowy!!: Języki celtyckie i Piktowie · Zobacz więcej »

Południowoniemiecka kultura pól popielnicowych

Wózek kultowy z Acholshausen w Bawarii, przedstawiony na znaczku pocztowym. Południowoniemiecka kultura pól popielnicowych – kultura archeologiczna środkowej i młodszej epoki brązu.

Nowy!!: Języki celtyckie i Południowoniemiecka kultura pól popielnicowych · Zobacz więcej »

Podrodzina językowa

Podrodzina językowa – grupa języków w obrębie rodziny językowej wywodząca się od jednego prajęzyka pośredniego.

Nowy!!: Języki celtyckie i Podrodzina językowa · Zobacz więcej »

Przydech

Przydech (aspiracja) – zjawisko fonetyczne polegające na energicznym rozwarciu wcześniej zwartych narządów mowy, co daje słaby dźwięk h towarzyszący artykulacji danej spółgłoski zwartej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Przydech · Zobacz więcej »

Przyimek

Przyimek (łac. praepositio) – nieodmienna i niesamodzielna część mowy, która łączy się z innymi wyrazami i nadaje mu inny sens.

Nowy!!: Języki celtyckie i Przyimek · Zobacz więcej »

Republika rzymska

Rozwój terytorialny Republiki Rzymskiej Republika rzymska, łac. Res publica Romana – okres w historii starożytnego Rzymu w którym był on republiką, trwający od upadku królestwa w 509*Daty opatrzone asteriskiem podane są według tzw.

Nowy!!: Języki celtyckie i Republika rzymska · Zobacz więcej »

Samogłoska

Samogłoska – głoska, przy powstawaniu której uczestniczą jedynie więzadła głosowe, a strumień powietrza swobodnie przepływa przez kanał głosowy.

Nowy!!: Języki celtyckie i Samogłoska · Zobacz więcej »

Sanskryt

Rygwedy w sanskrycie Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii.

Nowy!!: Języki celtyckie i Sanskryt · Zobacz więcej »

Spółgłoska miękkopodniebienna

Spółgłoska miękkopodniebienna lub welarna to spółgłoska, której wymowa polega na zbliżeniu języka do podniebienia miękkiego (łac. velum).

Nowy!!: Języki celtyckie i Spółgłoska miękkopodniebienna · Zobacz więcej »

Spółgłoska zwarta

Spółgłoski zwarte powstają, gdy w czasie artykulacji dochodzi do blokady przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową (zwarcia, implozji), po czym następuje gwałtowne jej przerwanie (rozwarcie, wybuch, eksplozja, plozja).

Nowy!!: Języki celtyckie i Spółgłoska zwarta · Zobacz więcej »

Starożytna Grecja

Starożytna Grecja – cywilizacja, która w starożytności rozwijała się w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na wyspach mórz Egejskiego i Jońskiego), wybrzeżach Azji Mniejszej, a później także w innych rejonach Morza Śródziemnego. Starożytna Grecja uważana jest za kolebkę cywilizacji zachodniej. Grecka kultura, sztuka, mitologia, filozofia, nauka zostały za pośrednictwem Rzymian przekazane Europie i wywierały na jej mieszkańców ogromny wpływ w różnych okresach dziejów. W epoce brązu powstały na tym obszarze wysoko rozwinięte kultury: minojska na wyspie Krecie, a w Grecji właściwej mykeńska, która później zdominowała Kretę. Wraz z końcem epoki brązu nastąpił gwałtowny upadek cywilizacji mykeńskiej i nastały tzw. wieki ciemne, z których wyłoniła się (ok.

Nowy!!: Języki celtyckie i Starożytna Grecja · Zobacz więcej »

System pisma

Współczesne piktogramy Chiński ideogram ''wu'' o znaczeniu "nie" System pisma – sposób zapisu języka przy pomocy znaków graficznych.

Nowy!!: Języki celtyckie i System pisma · Zobacz więcej »

Szkocja

Szkocja (ang. Scotland; gael. Alba, wym.) – część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, dawniej niezależne królestwo.

Nowy!!: Języki celtyckie i Szkocja · Zobacz więcej »

Szyk wyrazów

Szyk wyrazów – układ wyrazów w zdaniu, czyli ich usytuowanie względem siebie w perspektywie czasowej (w mowie) lub przestrzennej (w piśmie).

Nowy!!: Języki celtyckie i Szyk wyrazów · Zobacz więcej »

Teoria laryngalna

Teoria laryngalna – teoria, według której w języku praindoeuropejskim, oprócz zwykłych spółgłosek i samogłosek istniały trzy głoski o artykulacji gardłowej lub krtaniowej, zwane głoskami laryngalnymi lub w skrócie laryngałami (z gr. larynx 'krtań').

Nowy!!: Języki celtyckie i Teoria laryngalna · Zobacz więcej »

Tradycja oralna

Tradycja oralna - inaczej przekaz ustny, przekaz mówiony.

Nowy!!: Języki celtyckie i Tradycja oralna · Zobacz więcej »

VSO

VSO (Verb Subject Object) – typ języka, w którym zdanie zaczyna się od orzeczenia, potem następuje podmiot, a na końcu dopełnienie.

Nowy!!: Języki celtyckie i VSO · Zobacz więcej »

Walia

Walia Walia (ang. Wales, wym.; wal. Cymru, wym.) – jeden z czterech podmiotów administracyjno-ustrojowych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz celtycka kraina historyczna, położona w południowo-zachodniej części wyspy Wielkiej Brytanii, na zachód od Anglii, nad Morzem Irlandzkim i Celtyckim.

Nowy!!: Języki celtyckie i Walia · Zobacz więcej »

Walijczycy

Walijczycy (ang. Welsh (people), wal. Cymry) – naród celtycki zamieszkujący głównie Walię (3 mln), Stany Zjednoczone (2 mln) i Anglię (0,6 mln).

Nowy!!: Języki celtyckie i Walijczycy · Zobacz więcej »

Wielka Brytania (wyspa)

Wielka Brytania (ang. Great Britain, wal. Prydain Fawr, gael. Breatainn Mhòr) – wyspa na północy Oceanu Atlantyckiego, położona na północny zachód od kontynentalnej Europy.

Nowy!!: Języki celtyckie i Wielka Brytania (wyspa) · Zobacz więcej »

Wyrazy pokrewne

Wyrazy pokrewne – wyrazy w dwóch (lub więcej) językach mające wspólnego przodka – wyraz w języku, od którego te języki pochodzą.

Nowy!!: Języki celtyckie i Wyrazy pokrewne · Zobacz więcej »

Wyspa Man

Wyspa Man i jej okolice Mapa Wyspy Man Ramsey) z lotu ptaka Widok wyspy z satelity Tablice rejestracyjne na Wyspie Man Okładka paszportu Wyspy Man Wyspa Man (ang. Isle of Man, manx Ellan Vannin, Mannin) – dependencja korony brytyjskiej znajdująca się na wyspie Man, należącej do archipelagu Wysp Brytyjskich i położonej na Morzu Irlandzkim między Wielką Brytanią a Irlandią.

Nowy!!: Języki celtyckie i Wyspa Man · Zobacz więcej »

Wyspy Brytyjskie

Wyspy Brytyjskie (ang. The British Isles, irl. Éire agus an Bhreatain Mhór, wal. Ynysoedd Prydain; '''2''') – megaregion fizycznogeograficzny Europy Zachodniej.

Nowy!!: Języki celtyckie i Wyspy Brytyjskie · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Celt., Język celtycki.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »