Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Pobieranie
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Mianownik (przypadek)

Indeks Mianownik (przypadek)

Mianownik (łac. nominativus) – przypadek, w którym rzeczownik występuje w roli podmiotu.

22 kontakty: Absolutyw, Czasownik nieprzechodni, Czasownik przechodni, Deklinacja (językoznawstwo), Forma słownikowa, Język angielski, Język niemiecki, Język nominatywno-absolutywny, Język nominatywno-akuzatywny, Język polski, Język staroangielski, Język węgierski, Języki słowiańskie, Liczebnik, Lista przypadków, Podmiot (językoznawstwo), Przymiotnik, Przypadek, Rzeczownik, Stosunki morfosyntaktyczne, Ułamek, Zaimek.

Absolutyw

Absolutyw (łac. absolutivus) – przypadek gramatyczny; w językach ergatywno-absolutywnych określa podmiot czasownika nieprzechodniego oraz dopełnienie czasownika przechodniego.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Absolutyw · Zobacz więcej »

Czasownik nieprzechodni

Czasownik nieprzechodni – czasownik, który nie może mieć dopełnienia bliższego i w związku z tym nie tworzy strony biernej.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Czasownik nieprzechodni · Zobacz więcej »

Czasownik przechodni

Czasownik przechodni – czasownik, który może posiadać dopełnienie bliższe.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Czasownik przechodni · Zobacz więcej »

Deklinacja (językoznawstwo)

Deklinacja (od łac. declinare – odmieniać) – odmiana wyrazu (imienia) przez przypadki i liczby.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Deklinacja (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Forma słownikowa

Forma słownikowa – forma gramatyczna słowa, której zwykle używa się w słownikach.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Forma słownikowa · Zobacz więcej »

Język angielski

ikona symbolizująca język angielski według standardu ISO 639-1 Język angielski, angielszczyzna (ang. English language //, English) – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich powszechnie używany w Wielkiej Brytanii, jej terytoriach zależnych oraz w wielu byłych koloniach i dominiach, m.in.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język angielski · Zobacz więcej »

Język niemiecki

Język niemiecki (niem. deutsche Sprache, Deutsch) – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język niemiecki · Zobacz więcej »

Język nominatywno-absolutywny

Język nominatywno-absolutywny (aktywny) – język, w którym rozróżnia się pomiędzy podmiotem aktywnym nominativus a podmiotem nieaktywnym absolutivus.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język nominatywno-absolutywny · Zobacz więcej »

Język nominatywno-akuzatywny

Język nominatywno-akuzatywny (inaczej: nominatywny) – język charakteryzujący się tym, że do wyrażania agensa zdania przechodniego używa się mianownika (nominativus; stąd nazwa), do wyrażania pacjensa - biernika (accusativus), a podmiotu zdania nieprzechodniego - także mianownika.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język nominatywno-akuzatywny · Zobacz więcej »

Język polski

Język polski, polszczyzna – język naturalny należący do grupy języków zachodniosłowiańskich (do której należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiącej część rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język polski · Zobacz więcej »

Język staroangielski

Język staroangielski (stang. Ænglisc sprǣc) lub język anglosaski (Ængle-Seaxisce sprǣc) – wczesna forma języka angielskiego, którą posługiwano się na terenie dzisiejszej Anglii i południowej Szkocji między V a XII wiekiem.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język staroangielski · Zobacz więcej »

Język węgierski

Europy Środkowo-Wschodniej Język węgierski (węg. magyar nyelv) – język należący do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej).

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Język węgierski · Zobacz więcej »

Języki słowiańskie

Rozprzestrzenienie języków słowiańskich w Europie południowosłowiańskim językiem urzędowym Słowianie Języki słowiańskie – grupa języków w obrębie podrodziny bałtosłowiańskiej rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Języki słowiańskie · Zobacz więcej »

Liczebnik

Liczebnik – część mowy określająca cechy ilościowe desygnatu: liczbę, ilość, liczebność, wielokrotność lub kolejność.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Liczebnik · Zobacz więcej »

Lista przypadków

Oto lista przypadków używanych w różnych językach fleksyjnych lub aglutynacyjnych posiadających deklinację.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Lista przypadków · Zobacz więcej »

Podmiot (językoznawstwo)

Podmiot – część zdania, która w zdaniu w stronie czynnej oznacza wykonawcę czynności wyrażonej orzeczeniem,obiekt podlegający procesowi wyrażonemu orzeczeniem lub znajdujący się w stanie wyrażonym orzeczeniem.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Podmiot (językoznawstwo) · Zobacz więcej »

Przymiotnik

Przymiotnik – część mowy określająca cechy istot żywych, rzeczy, zjawisk, pojęć i stanów.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Przymiotnik · Zobacz więcej »

Przypadek

Przypadek – kategoria gramatyczna, przez którą odmieniają się rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki, imiesłowy (określane przez to zbiorczym mianem imion), a niekiedy też czasowniki (co w języku polskim nie występuje), będąca odzwierciedleniem ich różnorodnych funkcji.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Przypadek · Zobacz więcej »

Rzeczownik

Rzeczownik – samodzielna składniowo i semantycznie odmienna część mowy nazywająca rzeczy, obiekty, miejsca, osoby, czynności, organizmy, zjawiska, pojęcia abstrakcyjne.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Rzeczownik · Zobacz więcej »

Stosunki morfosyntaktyczne

Stosunki morfosyntaktyczne – termin językoznawstwa, którym określa się system używany do odróżniania argumentów czasowników przechodnich i czasowników nieprzechodnich.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Stosunki morfosyntaktyczne · Zobacz więcej »

Ułamek

W tych przegródkach znajduje się 7 gołębi. Jeden gołąb to jedna część z siedmiu - jedna siódma stadka, czyli nieco więcej niż 14% wszystkich. Ciasto dzielimy na cztery części. Jedna część to 1/4 czyli 25% całego ciasta - jeśli dodamy wszystkie cztery kawałki, uzyskamy całe ciasto. Ułamek – wyrażenie postaci \tfrac, gdzie a, nazywane licznikiem, oraz b, nazywane mianownikiem, są dowolnymi wyrażeniami algebraicznymi.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Ułamek · Zobacz więcej »

Zaimek

Zaimek – część mowy zastępująca rzeczownik (np. ja), przymiotnik (np. mój), przysłówek (np. tam) lub liczebnik (np. tyle) i pełniąca ich funkcje w zdaniu.

Nowy!!: Mianownik (przypadek) i Zaimek · Zobacz więcej »

Przekierowuje tutaj:

Nominativus.

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »