Spis treści
26 kontakty: Bezbramna brama, Bodhidharma, Chan (buddyzm), Deshan Xuanjian, Fayan Wenyi, Fayanzong, Hanyu pinyin, Hubei, Huineng, Hunan, Język chiński, Język japoński, Język koreański, Język wietnamski, Jiangling, Koan, Luohan Guichen, Mahakaśjapa, Oświecenie (religie Wschodu), Qingyuan Xingsi, Shitou Xiqian, Tianhuang Daowu, Xuansha Shibei, Xuefeng Yicun, Yunmen Wenyan, 660.
Bezbramna brama
Bezbramna brama (chiń. 無門關, pinyin Wúménguān; pol. Bezbramna brama, bezbramne przejście; kor. 무문관 Mumun kwan; jap. Mumonkan; wietn. Vô môn quan) – jeden z najważniejszych zbiorów Koanów stworzony przez mistrza chan Wumena Huikaia (1183–1260) w 1229 r.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Bezbramna brama
Bodhidharma
Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Bodhidharma
Chan (buddyzm)
Chan (chiń. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Chan (buddyzm)
Deshan Xuanjian
Deshan Xuanjian (chiń. 德山宣鑒, pinyin Déshān Xuānjiàn; kor. 덕산선감 Tŏksan Sŏngam; jap. Tokusan Senkan; wiet. Đức Sơn Tuyên Giám; ur. 780, zm. 865) – chiński mistrz chan.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Deshan Xuanjian
Fayan Wenyi
Fayan Wenyi (chiń. 法眼文益, pinyin Fǎyǎn Wényì; kor. 법안문익 Pŏban Munik; jap. Hōgen Buneki; wiet. Pháp Nhãn Văn Ích; ur. 885, zm. 958) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły fayan, znany także jako Qingliang Wenyi (清凉文益).
Zobaczyć Longtan Chongxin i Fayan Wenyi
Fayanzong
Fayanzong (法眼宗; kor. pŏban chong | jap. hōgen-shū | wiet. Pháp Nhãn tông) – chińska szkoła chan założona przez mistrza chan Fayana Wenyi i będąca jednąz pięciu szkół chan jego środkowego okresu rozwoju, zwanych Pięcioma domami chan.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Fayanzong
Hanyu pinyin
Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua, hanyu pinyin: pǔtōnghuà) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Hanyu pinyin
Hubei
Wieża telewizyjna w Wuhanie Hubei – prowincja Chin, położona w centralnej części kraju.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Hubei
Huineng
Dajian Huineng (大鑑慧能; także Caoxi/qi Huineng 曹溪慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołąpołudniowąlub nagłego oświecenia.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Huineng
Hunan
Hunan – prowincja ChRL położona w środkowym biegu Jangcy, na południe od jeziora Dongting Hu.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Hunan
Język chiński
Zasięg geograficzny poszczególnych języków chińskich Język chiński (lub; pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (w klasyfikacji ISO 639-3: makrojęzyk) z rodziny języków chińsko-tybetańskich.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Język chiński
Język japoński
Mapa dialektów japońskich Język japoński (jap. nihon-go) – język używany przez ok.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Język japoński
Język koreański
Język koreański (kor.) – język narodowy Koreańczyków, urzędowy w Korei Południowej i Północnej, a także w chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Język koreański
Język wietnamski
Schemat tonów w języku wietnamskim Porównanie języka wietnamskiego, chińskiego, japońskiego i koreańskiego Język wietnamski (wiet., lub) – narodowy i oficjalny język Wietnamu.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Język wietnamski
Jiangling
Jiangling (chiń. 江陵县; pinyin: Jiānglíng Xiàn) – powiat w środkowych Chinach, w prowincji Hubei, w prefekturze miejskiej Jingzhou.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Jiangling
Koan
Koan (jap. kōan, z chiń. gōng’àn, dosłownie publiczny przypadek; wiet. công án) – jedna z metod praktyki buddyzmu zen (chan).
Zobaczyć Longtan Chongxin i Koan
Luohan Guichen
Luohan Guichen (chiń. 羅漢桂琛, pinyin Luōhàn Guīchēn; kor. 라한계침 Lahan Kyech’im; jap. Rakan Keijin; wiet. La Hán Quế Sâm; ur. 867, zm. 928) – chiński mistrz chan.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Luohan Guichen
Mahakaśjapa
Mahakaśjapa (kor. Mahagasŏp (마하가섭); jap. Makakashō;; tyb. 'Od.srungs; chiń. (Da) Jiashe (大迦葉); kor.(Tae)Kayŏp; jap. (Dai)Kashō; wiet. (Đại)-Ca-diếp) – bramin z kraju Magadha w Indiach, jeden z głównych uczniów Buddy, jego następca i pierwszy patriarcha tradycji chan (zen).
Zobaczyć Longtan Chongxin i Mahakaśjapa
Oświecenie (religie Wschodu)
Latarnia przy japońskiej świątyni zen Oświecenie (albo samourzeczywistnienie, samorealizacja, bodhi skr. बोधि, poch. od rdzenia budh „wiedzieć”, w stronie biernej „być przebudzonym”) – stan (lub raczej cały szereg stanów), jaki według większości religii i filozofii Wschodu (buddyzm, hinduizm, dżinizm, taoizm), czasami lub trwale realizuje się po długotrwałej praktyce medytacyjnej, albo z nagła (spór gradualizmu z subityzmem).
Zobaczyć Longtan Chongxin i Oświecenie (religie Wschodu)
Qingyuan Xingsi
Qingyuan Xingsi (chiń. 青原行思, pinyin Qīngyuán Xìngsī; kor. 청원행사 Ch'ŏngwŏn Haengsa; jap. Seigen Gyōshi; wiet. Thanh Nguyên Hành Tư; ur. 660, zm. 740) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Qingyuan Xingsi
Shitou Xiqian
Shitou Xiqian (chiń. 石頭希遷, pinyin Shítóu Xīqiān; kor. 석두희천 Sŏktu Hŭich'ŏn; jap. Sekitō Kisen; wiet. Thạch Đầu Hi Thiên; ur. 700, zm. 790) – chiński mistrz chan szkoły północnej, jeden z kluczowych mistrzów w historii chanu.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Shitou Xiqian
Tianhuang Daowu
Tianhuang Daowu (chiń. 天皇道悟, pinyin Tiānhuáng Dàowù; kor. 천황도오 Ch'ŏnhwang Too; jap. Tennō Dōgō; wiet. Thiên Hoàng Đạo Ngộ; ur. 748, zm. 807) – chiński mistrz chan.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Tianhuang Daowu
Xuansha Shibei
Xuansha Shibei (chiń. 玄沙師備, pinyin Xuánshā Shībèi; kor. 현사사비 Hyŏnsa Sabi; jap. Gensha Shibi; wiet. Huyền Sa Sư Bị; ur. 835, zm. 908) – chiński mistrz chan.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Xuansha Shibei
Xuefeng Yicun
Xuefeng Yicun (chiń. 雪峰義存, pinyin Xuěfēng Yìcún; kor. 설봉의존 Sŏlbong Uijon; jap. Seppo Gison (Zokotsu); wiet. Tuyết Phong Nghĩa Tồn; ur. 822, zm. 908) – chiński mistrz chan.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Xuefeng Yicun
Yunmen Wenyan
Yunmen Wenyan (雲門文偃 Wade-Giles: Yun-men Wen-yen; kor. Unmun Munyŏn; jap. Ummon Bun’en; wiet. Vân Môn Văn Yển; ur. 864, zm. 10 maja 949) – chiński mistrz chan (jap. zen), założyciel szkoły chan yunmen.
Zobaczyć Longtan Chongxin i Yunmen Wenyan
660
; Europa.
Zobaczyć Longtan Chongxin i 660