Spis treści
52 kontakty: Antologia, Baizhang Huaihai, Baotang Wuzhu, Bezbramna brama, Bodhidharma, Chan (buddyzm), Daman Hongren, Damei Fachang, Dao, Dazhu Huihai, Dōgen, Dharmakaja, Dynastia Ming, Dynastia Song, Eihei-ji, Esej, Fayanzong, Gien, Gozan (zen), Heze Shenhui, Hongzhou zong, Huangbo Xiyun, Huanglong, Huanglong Huinan, Język chiński, Język japoński, Język koreański, Język wietnamski, Jingde chuandeng lu, Koan, Koun Ejō, Lidai fabao ji, Linji (szkoła chan), Linji Yixuan, Mazu Daoyi, Nanquan Puyuan, Pang, Północna szkoła chan, Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw, Rinzai, Sōtō, Senné, Slang, Sutra, Syczuan, Xitang Zhizang, Yongming Yanshou, Zapiski Błękitnej Skały, Zhaozhou Congshen, Zongjing lu, ... Rozwiń indeks (2 jeszcze) »
Antologia
Antologia (gr. ἀνθολογία) – pojedyncza publikacja albo seria wydawnicza wydana drukiem lub cykl audycji radiowych bądź kolekcja nagrań płytowych itp.
Zobaczyć Yulu i Antologia
Baizhang Huaihai
Baizhang Huaihai (chiń. 百丈懷海, pinyin Bǎizhàng Huáihǎi; kor. 백장회해 Paekchang Hoehae; jap. ヒャクジョウエカイ Haykujō Ekai; wiet. Bách Trượng Hoài Hải; ur. 749, zm. 10 lutego 814) – chiński mistrz chan (jap. zen), uczeń Mazu Daoyi.
Zobaczyć Yulu i Baizhang Huaihai
Baotang Wuzhu
Baotang Wuzhu (kor. 보당무주 Podang Muju; jap. Hotō Mujū; wiet. Bảo Dường Mô Trú; ur. 714, zm. 774) – chiński mistrz chan, założyciel krótkotrwałej szkoły baotang w Syczuanie.
Zobaczyć Yulu i Baotang Wuzhu
Bezbramna brama
Bezbramna brama (chiń. 無門關, pinyin Wúménguān; pol. Bezbramna brama, bezbramne przejście; kor. 무문관 Mumun kwan; jap. Mumonkan; wietn. Vô môn quan) – jeden z najważniejszych zbiorów Koanów stworzony przez mistrza chan Wumena Huikaia (1183–1260) w 1229 r.
Zobaczyć Yulu i Bezbramna brama
Bodhidharma
Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany.
Zobaczyć Yulu i Bodhidharma
Chan (buddyzm)
Chan (chiń. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę.
Zobaczyć Yulu i Chan (buddyzm)
Daman Hongren
Daman Hongren Daman Hongren (Wade-Giles Ta-man Hung-jen, także 黄梅弘忍 Huangmei Hongren; kor. 홍인 Hongin; jap. 弘忍 Kōnin; wiet. Hoằng Nhẫn; ur. 601 lub 602, zm. 674 lub 675) – piąty patriarcha buddyzmu chan (jap. zen).
Zobaczyć Yulu i Daman Hongren
Damei Fachang
Damei Fachang (chiń. 大梅法常, pinyin Dàméi Fǎcháng; kor. 대매법상 Taemae Pŏpsang; jap. Daibai Hōjō; wiet. Đại Mai Pháp Thường; ur. 752, zm. 839) – chiński mistrz chan ze szkoły hongzhou, znany także jako Fachang Yiyu (法昌倚遇).
Zobaczyć Yulu i Damei Fachang
Dao
Dao – podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, kluczowe dla taoizmu, ale używane również przez inne kierunki, m.in.
Zobaczyć Yulu i Dao
Dazhu Huihai
Dazhu Huihai (chiń. 大珠慧海, pinyin Dàzhū Huìhǎi; kor. 대주혜해 Taeju Hyehae; jap. Daishū Ekai; wiet. Ðại Châu Huệ Hải; pol. Wielka Perła Oceanu Mądrości, zm. po 788) – mistrz chan z okresu dynastii Tang, uczeń Mazu Daoyi.
Zobaczyć Yulu i Dazhu Huihai
Dōgen
– mistrz zen, który sprowadził nauczanie szkoły buddyzmu zen sōtō do Japonii.
Zobaczyć Yulu i Dōgen
Dharmakaja
Dharmakaja (skt. dharmakāya, tyb. chos sku, chiń. fashen 法身, kor. pŏpsin, jap. hōsshin, wiet. pháp thân) — jedno z trzech ciał buddy — Ciało Prawdy, Dharmy, ostatecznego prawa, mądrość.
Zobaczyć Yulu i Dharmakaja
Dynastia Ming
Dynastia Ming (1368–1644) (wym.) – dynastia cesarska Chin, panująca po upadku mongolskiej dynastii Yuan.
Zobaczyć Yulu i Dynastia Ming
Dynastia Song
Dynastia Song (wym.) – dynastia panująca w Chinach od 960 do 1279 roku, po okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw, a przed panowaniem dynastii Yuan.
Zobaczyć Yulu i Dynastia Song
Eihei-ji
– jedna z dwóch głównych świątyń buddyzmu sōtō zen.
Zobaczyć Yulu i Eihei-ji
Esej
Prób'' Montaigne’a z 1588 roku Esej (z „próba”) – forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora.
Zobaczyć Yulu i Esej
Fayanzong
Fayanzong (法眼宗; kor. pŏban chong | jap. hōgen-shū | wiet. Pháp Nhãn tông) – chińska szkoła chan założona przez mistrza chan Fayana Wenyi i będąca jednąz pięciu szkół chan jego środkowego okresu rozwoju, zwanych Pięcioma domami chan.
Zobaczyć Yulu i Fayanzong
Gien
Gien – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Loiret.
Zobaczyć Yulu i Gien
Gozan (zen)
– system desygnowania pięciu najważniejszych świątyń buddyzmu zen przez siogunat Ashikaga, wywodzący się z podobnego systemu w Chinach.
Zobaczyć Yulu i Gozan (zen)
Heze Shenhui
Heze Shenhui (chiń. 荷澤神會, pinyin Hézé Shénhuì; kor. 하택신회 Hat’aek Sinhwe; jap. Kataku Jinne; wiet. Hà Trạch Thần Hội; ur. 684, zm. 758) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły heze, który zmienił kierunek rozwoju chanu.
Zobaczyć Yulu i Heze Shenhui
Hongzhou zong
Hongzhou zong (chiń. 洪州宗, pinyin hóngzhōuzōng) – szkoła hongzhou - szkoła (linia przekazu Dharmy) chan, która prowadzona przez mistrza chan Mazu Daoyi (709-188) i jego uczniów, zastąpiła różnorodne tradycje wczesnego chanu i zdominowała ruch chan w okresie 100 lat, od okresu po rebelii Ana Lushana (755-763) do okresu po prześladowaniu buddyzmu przez cesarza Huichanga (會昌, pan.
Zobaczyć Yulu i Hongzhou zong
Huangbo Xiyun
Huangbo Xiyun (chiń. 黄檗希运, pinyin Huángbò Xīyùn; kor. 황벽희운 Hwangbaek Hŭiun; jap. Ōbaku Kiun; wiet. Hoàng Bá Hi Vận, zm. 850) – chiński mistrz chan, jeden z najważniejszych mistrzów chanu; jego nauki pozwoliły na założenie szkoły linji przez jego najwybitniejszego ucznia Linjiego Yixuana.
Zobaczyć Yulu i Huangbo Xiyun
Huanglong
Huanglong (chin. upr. 黄龙, chin. trad. 黃龍, pinyin: Huánglóng) – dolina w północno-zachodniej części chińskiej prowincji Syczuan, w 1992 roku wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Zobaczyć Yulu i Huanglong
Huanglong Huinan
Huanglong Huinan (chiń. 黃龍慧南, pinyin Huánglóng Huìnán; kor. 황룡혜남 Hwangnyong Hyenam; jap. Ōryu Enan; wiet. Hoàng Long Huệ Nam; ur. 1002, zm. 1069) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły huanglong, odgałęzienia szkoły linji.
Zobaczyć Yulu i Huanglong Huinan
Język chiński
Zasięg geograficzny poszczególnych języków chińskich Język chiński (lub; pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (w klasyfikacji ISO 639-3: makrojęzyk) z rodziny języków chińsko-tybetańskich.
Zobaczyć Yulu i Język chiński
Język japoński
Mapa dialektów japońskich Język japoński (jap. nihon-go) – język używany przez ok.
Zobaczyć Yulu i Język japoński
Język koreański
Język koreański (kor.) – język narodowy Koreańczyków, urzędowy w Korei Południowej i Północnej, a także w chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian.
Zobaczyć Yulu i Język koreański
Język wietnamski
Schemat tonów w języku wietnamskim Porównanie języka wietnamskiego, chińskiego, japońskiego i koreańskiego Język wietnamski (wiet., lub) – narodowy i oficjalny język Wietnamu.
Zobaczyć Yulu i Język wietnamski
Jingde chuandeng lu
Jingde chuandeng lu (chiń. 景德傳燈錄, kor. Kyŏngdŏk ch'ŏndŭng lok; jap. Keitoku dentōroku; wiet. Cảnh Đức Truyền đăng lục – Księga przekazu lampy z okresu Jingde. Najstarsza historia chanu. Została napisana w 1004 r. przez Yong’ana Daoyuana ze szkoły chan fayan.
Zobaczyć Yulu i Jingde chuandeng lu
Koan
Koan (jap. kōan, z chiń. gōng’àn, dosłownie publiczny przypadek; wiet. công án) – jedna z metod praktyki buddyzmu zen (chan).
Zobaczyć Yulu i Koan
Koun Ejō
Koun Ejō, jap. 孤雲懐奘 (ur. 1198, zm. 1280) – japoński mistrz zen szkoły sōtō, drugi japoński patriarcha szkoły.
Zobaczyć Yulu i Koun Ejō
Lidai fabao ji
Lidai fabao ji (歷代法寶記; Zapiski z Klejnotu Dharmy przez pokolenia) – jedna ze źródłowych prac związana z rozwojem wczesnego chanu, powstała w kręgach związanych z chanem w prowincji Syczuan.
Zobaczyć Yulu i Lidai fabao ji
Linji (szkoła chan)
Linji zong (臨濟宗) – szkoła chan założona przez chińskiego mistrza chan Linji Yixuana około 850 r. Była spadkobierczyniąszkoły hongzhou, stosowała więc różne, nieraz ekstremalne, sposoby nauczania z mocnym naciskiem na praktykę gong’anów.
Zobaczyć Yulu i Linji (szkoła chan)
Linji Yixuan
Linji Yixuan (chiń. 臨濟義玄, pinyin: Línjì Yìxuán, Wade-Giles Lin-chi I-hsüan; kor. 임제의현 Imje Ŭihyŏn; jap. リンザイギゲン Rinzai Gigen; wiet. Lâm Tế Nghĩa Huyền, zm. 866) – założyciel szkoły linji buddyzmu chan, z której wywodzi się m.in.
Zobaczyć Yulu i Linji Yixuan
Mazu Daoyi
Mazu Daoyi (właściwie Jiangxi Daoyi; chiń. 馬祖道一, pinyin Mǎzǔ Dàoyī; kor. 마조도일 Majo Toil; jap. Baso Dōitsu; wiet. Mã Tổ Đạo Nhất; ur. 709, zm. 13 marca 788) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły hongzhou, jeden z najbardziej wpływowych i poważanych mistrzów w historii zenu.
Zobaczyć Yulu i Mazu Daoyi
Nanquan Puyuan
Nanquan Puyuan (kor. 남천보원 Namch’ŏn Powŏn; jap. Nansen Fugen; wiet. Nam Tuyền Phổ Nguyện; ur. 748, zm. 835) – chiński mistrz chan.
Zobaczyć Yulu i Nanquan Puyuan
Pang
* Pang – rzeka w Anglii.
Zobaczyć Yulu i Pang
Północna szkoła chan
Północna szkoła chan (chiń. 北宗禅, běizōng chán) – szkoła chan wyrosła z linii przekazu mistrza chan Yuquana Shenxiu w VII wieku, jednak była naturalnym przedłużeniem nauczania typowego dla Szkoły Wschodniej Góry.
Zobaczyć Yulu i Północna szkoła chan
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw
Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw (907–960) – okres w historii Chin w X wieku, pomiędzy upadkiem dynastii Tang a panowaniem dynastii Song.
Zobaczyć Yulu i Pięć Dynastii i Dziesięć Królestw
Rinzai
Rinzai (臨済宗; jap.: Rinzai-shū, chiń.: Linjizong) – jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen (drugąz nich jest sōtō).
Zobaczyć Yulu i Rinzai
Sōtō
Sōtō (曹洞宗; jap. sōtō-shū, chiń. caodong) – jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen (drugąjest rinzai).
Zobaczyć Yulu i Sōtō
Senné
Miejscowości na Słowacji.
Zobaczyć Yulu i Senné
Slang
Slang – zespół jednostek językowych (z zasady leksykalnych) używanych przez wyodrębnionągrupę ludzi w określonym kontekście komunikatywnym, np.
Zobaczyć Yulu i Slang
Sutra
Diamentowej Sutry Sutry Lankavatara Sutra (sans. सूत्र, sūtra; pali sutta, co znaczy „księga” lub „pismo”; chiń. jing 經; kor. kyŏng 경; jap. kyō 経; wiet. kinh; tyb. མདོ, Wylie mdo) – nazwa religijnych ksiąg buddyjskich lub hinduskich.
Zobaczyć Yulu i Sutra
Syczuan
Syczuan (Sichuan wym.) – prowincja w południowo-zachodnich Chinach, ze stolicąw Chengdu.
Zobaczyć Yulu i Syczuan
Xitang Zhizang
Xitang Zhizang (chiń. 西堂智藏, pinyin Xītáng Zhìzàng; kor. 서당지장 Sŏdang Chijang; jap. Seidō Chizō; wiet. Tây Dường Trí Tạng; ur. 738, zm. 817) – chiński mistrz chan ze szkoły hongzhou, uczeń mistrza chan Mazu Daoyi.
Zobaczyć Yulu i Xitang Zhizang
Yongming Yanshou
Yongming Yanshou (永明延壽, pinyin Yǒngmíng Yánshòu; kor. 영명연수 Yŏngmyǒng Yŏnsu; jap. Yōmyō Enju; wiet. Vắng Minh Dang Thọ; ur. 904, zm. 26 grudnia 975) – chiński mistrz chan szkoły fayan, uczeń mistrza chan Tiantaia Deshao.
Zobaczyć Yulu i Yongming Yanshou
Zapiski Błękitnej Skały
Zapiski Błękitnej Skały albo Błękitnego Urwiska (chiń. 碧巖錄, pinyin: Bìyán lù; kor. Pyŏkam lok, jap.: 碧巌録 Hekiganroku, wiet. Bích nham lục) – zw.
Zobaczyć Yulu i Zapiski Błękitnej Skały
Zhaozhou Congshen
Zhaozhou Congshen (chiń. 趙州從諗 pinyin Zhàozhōu Cóngshěn; kor. 조주종심 Choju Chongsim; jap. 趙州従シン Jōshū Jūshin; wiet. Triệu Châu Tòng Thẩm, ur. 778, zm. 897) – jeden z najbardziej znanych mistrzów zen (właściwie chan) w starożytnych Chinach.
Zobaczyć Yulu i Zhaozhou Congshen
Zongjing lu
Zongjing lu (chiń. 宗鏡錄 pinyin Zōngjìng lù; kor. 종경록 Chonggyŏngnon; jap. 宗鏡録 Shūgyōroku) – jedno z głównych dzieł mistrza chan Yongminga Yanshou (904–975), ukończone w 961 roku i będące ważnym źródłem do poznania historii wczesnego chanu.
Zobaczyć Yulu i Zongjing lu
Zutang ji
Zutang ji (祖堂集 Antologia gmachu patriarchów; kor. Chodang chip, jap. Sodōjū, wiet. Tổ Đường Tập) – jeden z pierwszych tekstów związanych z historiąchanu.
Zobaczyć Yulu i Zutang ji
601
*601.
Zobaczyć Yulu i 601