Logo
Unionpedia
Komunikacja
pobierz z Google Play
Nowy! Pobierz Unionpedia na urządzeniu z systemem Android™!
Darmowy
Szybszy dostęp niż przeglądarce!
 

Prawo rzymskie

Indeks Prawo rzymskie

Prawo rzymskie – termin oznaczający najczęściej prawo starożytnego Rzymu, które rozwijało się od czasów prawa zwyczajowego, aż do kodyfikacji Justyniana I Wielkiego (VI wiek n.e.). Prawo rzymskie miało istotny wpływ na rozwój prawodawstwa europejskiego (tzw. recepcja prawa rzymskiego) w postaci prawa powszechnego (ius commune) w średniowieczu, pandektystykę, która osiągnęła swoje apogeum w XIX wieku, a także na współczesną naukę, rozwijaną jako przedmiot uniwersytecki.

153 kontakty: Adoptio, Aemilius Papinianus, Agnacja, Alieni iuris, Antoni Dębiński, Arrogacja, Cenzor (starożytny Rzym), Cesarstwo Rzymskie, Cesarstwo zachodniorzymskie, Cesarz, Comitium, Concilium plebis, Corpus Iuris Canonici, Digesta Justyniana, Dioklecjan, Dominat, Donatio, Donatio inter virum et uxorem, Dyktator (starożytny Rzym), Dziedziczenie ustawowe, Edward Szymoszek, Edykt, Edykt Dioklecjana, Edykt Karakalli, Edykt mediolański, Edykt pretorski, Edykt tolerancyjny Galeriusza, Edyl, Emptio venditio, Fikcja prawna, Forum Romanum, Fundacja, Gaius Ateius Capito (prawnik), Gajusz (jurysta rzymski), Glosator, Hadrian, I wojna punicka, II wiek, In iure cessio, Instytucje Justyniana, Iulius Paulus, Ius civile, Jarosław Reszczyński, Język polski, Julianus Salwiusz, Jurysprudencja, Justynian I Wielki, Kazimierz Kolańczyk, Kazuistyka, Kodeks Justyniana, ..., Kodeks Napoleona, Kognacja (prawo rzymskie), Kolon, Konstytucja raweńska, Konsul rzymski, Korporacja, Kurator, Lacjum, Latynowie, Lex (starożytny Rzym), Lex Atinia, Lex Cassia tabellaria, Lex Claudia, Lex de imperio Vespasiani, Lex duodecim tabularum, Lex Gabinia tabellaria, Lex Hortensia, Lex Iulia, Lex Julia et Plautia, Lex Ogulnia, Lex Papiria, Lex Poetelia, Lex Villia Annalis, Małżeństwo, Małżonkowie, Mancipium, Mancypacja, Marcus Antistius Labeo, Marek Aureliusz, Marek Kuryłowicz, Maria Zabłocka, Modestyn, Nasciturus, Nerwa, Niewolnictwo, Obywatele rzymscy, Odpowiedzialność deliktowa, Odpowiedzialność kontraktowa, Oktawian August, Pandektystyka, Pater familias, Patria potestas, Plebejusze, Pożyczka, Pożytki, Pogrobowiec, Pokrewieństwo, Pontifex maximus, Posiadanie, Prawo, Prawo cywilne, Prawo kanoniczne, Prawo małżeńskie, Prawo osobowe w prawie rzymskim, Prawo pozytywne, Prawo rzeczowe, Prawo spadkowe, Prawo zobowiązań, Prawo zwyczajowe, Pretor, Prokulianie, Pryncypat (Rzym), Publius Iuventius Celsus (syn), Publiusz Mucjusz Scewola, Referendum, Republika rzymska, Reskrypt, Sabinianie, Senat rzymski, Sewerowie, Siedmiu królów rzymskich, Spadkodawca, Starożytny Rzym, Stosunek cywilnoprawny, Stowarzyszenie, Sui iuris, Trybonian, Tyberiusz Korunkaniusz, Ulpian Domicjusz, Umowa najmu, Umowa sprzedaży, Umowa zlecenia, Uniwersytet, Ustawa, Wacław Osuchowski, Walentynian III, Władysław Rozwadowski, Własność, Włodzimierz Kozubski, Werona, Wiesław Litewski, Witold Wołodkiewicz, XIX wiek, Zasady współżycia społecznego, Zawłaszczenie, Zdolność prawna, Zwyczaj, 1453, 1613, 1816, 287 p.n.e., 339 p.n.e., 534. Rozwiń indeks (103 jeszcze) »

Adoptio

Moneta upamiętniająca adopcję cesarza Hadriana przez TrajanaAdoptio (łac. przysposobienie) – w prawie rzymskim jeden ze sposobów (obok arrogacji) przyjęcia osoby obcej do rodziny i pod władzę ojcowską (patria potestas).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Adoptio · Zobacz więcej »

Aemilius Papinianus

Papinian, Aemilius Papinianus (ur. 142, zm. 212) – rzymski jurysta, symbol prawości i niezłomności zasad.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Aemilius Papinianus · Zobacz więcej »

Agnacja

Agnacja (łac. agnatio, od agnatus, natus: urodzony) – rodzaj pokrewieństwa w rzymskim prawie rodzinnym wynikającego ze wspólnego podlegania patriae potestatis (władzy ojcowskiej), w przeciwieństwie do kognacji, która opierała się na (wszystkich) więzach krwi.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Agnacja · Zobacz więcej »

Alieni iuris

Alieni iuris (łac. cudzego prawa) – w prawie rzymskim, osoby podlegające władzy patris familias.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Alieni iuris · Zobacz więcej »

Antoni Dębiński

Antoni Dębiński (ur. 28 kwietnia 1953 w Lublinie) – polski duchowny katolicki, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa rzymskiego, rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w kadencjach 2012–2016 i 2016–2020.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Antoni Dębiński · Zobacz więcej »

Arrogacja

Arrogacja (łac. arrogatio lub adrogatio) – w starożytnym Rzymie sposób adopcji osoby sui iuris.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Arrogacja · Zobacz więcej »

Cenzor (starożytny Rzym)

Cenzor (censor – l.mn. censores) – urzędnik w republikańskim Rzymie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Cenzor (starożytny Rzym) · Zobacz więcej »

Cesarstwo Rzymskie

Cesarstwo Rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Cesarstwo Rzymskie · Zobacz więcej »

Cesarstwo zachodniorzymskie

Cesarstwo wschodniorzymskie (bizantyńskie) Cesarstwo zachodniorzymskie – nazwa stosowana w historiografii na określenie zachodniej części cesarstwa rzymskiego, rządzonej przez osobnego cesarza (lub cesarzy) od czasu utworzenia tetrarchii w 285 roku, formalnie niezależna od części wschodniej po śmierci cesarza Teodozjusza I w 395.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Cesarstwo zachodniorzymskie · Zobacz więcej »

Cesarz

Cesarz (od łac. Caesar) – monarcha, któremu przypisuje się rangę i honor wyższe od króla.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Cesarz · Zobacz więcej »

Comitium

Comitium na Forum Romanum, rycina wykonana przez Etienne'a Du Péracin około 1500 r., przedstawia Comitium na Forum Romanum w Rzymie. Budynek z trójkątnym dachem to kuria zwana Curia Iulia. Comitium (łac.) – miejsce zgromadzenia ludowego w antycznym Rzymie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Comitium · Zobacz więcej »

Concilium plebis

Concilium plebis (także Concilia plebis tributa) – zgromadzenie ludowe powstałe w V wieku p.n.e. w republikańskim Rzymie, na którym zbierali się wyłącznie plebejusze.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Concilium plebis · Zobacz więcej »

Corpus Iuris Canonici

Corpus Iuris Canonici (skr. CICa) – nazwa przyjęta dla oznaczenia grupy zbiorów prawa kanonicznego, które powstały od XII do XV wieku.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Corpus Iuris Canonici · Zobacz więcej »

Digesta Justyniana

Digesta Justyniana (pełna nazwa) – najobszerniejsza z trzech części wielkiej kompilacji prawa rzymskiego podjętej w latach 528 – 534 przez cesarza Justyniana I Wielkiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Digesta Justyniana · Zobacz więcej »

Dioklecjan

Podział cesarstwa przez Dioklecjana Pałac Dioklecjana w Splicie - rekonstrukcja. Gaius Aurelius Valerius Diocletianus, Diocles, Docles (ur. ok. 244 w Solinie, zm. 3 grudnia 313 lub 316 w Spalatum) – cesarz rzymski od 20 listopada 284 do 1 maja 305.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Dioklecjan · Zobacz więcej »

Dominat

Dominat (łac. dominus et deus – pan i bóg) – termin używany przez współczesnych historyków na określenie ustroju Cesarstwa Rzymskiego (III w.) po reformach Dioklecjana.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Dominat · Zobacz więcej »

Donatio

Donatio (od łac. donare.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Donatio · Zobacz więcej »

Donatio inter virum et uxorem

Donatio inter virum et uxorem – łac. „darowizna między małżonkami” w prawie rzymskim.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Donatio inter virum et uxorem · Zobacz więcej »

Dyktator (starożytny Rzym)

Dyktator (Dictator) – w republice rzymskiej był to urzędnik nadzwyczajny (extraordinarius), któremu przyznawano władzę absolutną na okres maksymalnie sześciu miesięcy, aby zapobiegł nadzwyczajnym kryzysom (np. podczas ciężkiej wojny lub wewnętrznych rewolt).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Dyktator (starożytny Rzym) · Zobacz więcej »

Dziedziczenie ustawowe

Dziedziczenie ustawowe – dziedziczenie według przepisów prawa spadkowego, mające miejsce, gdy spadkodawca nie sporządził testamentu lub testament jest nieważny albo gdy osoby powołane do dziedziczenia nie chcą lub nie mogą być spadkobiercami.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Dziedziczenie ustawowe · Zobacz więcej »

Edward Szymoszek

Edward Szymoszek (ur. 22 listopada 1942 r. w Szopienicach, zm. 23 sierpnia 2006 r. we Wrocławiu) – polski prawnik i historyk prawa, specjalizujący się w tematyce dziejów prawa rzymskiego w średniowieczu i w czasach nowożytnych.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edward Szymoszek · Zobacz więcej »

Edykt

Edykt (łac. edictum) – opublikowane zarządzenie lub obwieszczenie, wydawane przez rzymskich urzędników w ramach przysługującego im imperium, ważne przez cały rok urzędowy lub krótszy, z góry określony czas.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edykt · Zobacz więcej »

Edykt Dioklecjana

Edykt Dioklecjana – edykt wydany przez cesarza Dioklecjana 24 lutego 303 roku zabraniający praktykowania religii chrześcijańskiej.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edykt Dioklecjana · Zobacz więcej »

Edykt Karakalli

Edykt Karakalli, znany także jako Constitutio Antoniniana – dokument wydany w 212 roku, przyznający wszystkim wolnym mieszkańcom Imperium Rzymskiego (oprócz peregrini dedicti) prawa obywateli rzymskich.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edykt Karakalli · Zobacz więcej »

Edykt mediolański

Edykt mediolański (łac. Edictum Mediolanense) – edykt ogłoszony wspólnie przez cesarza zachodniej części Imperium Rzymskiego Konstantyna Wielkiego oraz cesarza wschodniej części Licyniusza w 313 roku w Mediolanie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edykt mediolański · Zobacz więcej »

Edykt pretorski

Edykt pretorski – zbiór zasad, jakimi zamierzał się kierować pretor w czasie swojego urzędowania, które trwało jeden rok.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edykt pretorski · Zobacz więcej »

Edykt tolerancyjny Galeriusza

Edykt tolerancyjny Galeriusza - akt prawny, ustanawiający wolność religijną dla chrześcijan na terenie Cesarstwa Rzymskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edykt tolerancyjny Galeriusza · Zobacz więcej »

Edyl

Edyl (łac. aedilis) – urzędnik w starożytnym Rzymie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Edyl · Zobacz więcej »

Emptio venditio

Emptio venditio – w prawie rzymskim umowa sprzedaży, w której sprzedawca (venditor) zobowiązywał się do wydania rzeczy kupującemu (emptor) i zapewnienia jej spokojnego posiadania, w zamian za co, kupujący zobowiązywał się zapłacić cenę wyrażoną w ściśle określonej kwocie pieniężnej (Prokulianie) lub w innym towarze (Sabinianie).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Emptio venditio · Zobacz więcej »

Fikcja prawna

Fikcja prawna – norma prawna nakazująca kontrfaktyczne uznanie wystąpienia pewnego faktu prawnego, który w rzeczywistości nie miał miejsca.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Fikcja prawna · Zobacz więcej »

Forum Romanum

Świątynia Saturna na Forum Romanum Pozostałości świątyni Saturna Forum Romanum łuk triumfalny Septymiusza Sewera Forum Romanum (pol. – rynek rzymski), inna nazwa to Forum Magnum – najstarszy plac miejski w Rzymie, otoczony sześcioma z siedmiu wzgórz: Kapitolem, Palatynem, Celiusem, Eskwilinem, Wiminałem i Kwirynałem.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Forum Romanum · Zobacz więcej »

Fundacja

Fundacja (łac. fundatio 'założenie; fundament' od fundare 'umocnić; założyć fundament, utwierdzić' z fundus 'grunt, posiadłość, majątek') – forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest kapitał przeznaczony na określony cel oraz statut zawierający reguły dysponowania tym kapitałem.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Fundacja · Zobacz więcej »

Gaius Ateius Capito (prawnik)

Gaius Ateius Capito (zm. 22 n.e.) – prawnik, założyciel rzymskiej szkoły prawniczej Sabinianów, przeciwnik innego słynnego prawnika Marcusa Antistiusa Labeona.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Gaius Ateius Capito (prawnik) · Zobacz więcej »

Gajusz (jurysta rzymski)

Gajusz, Gaius (II w. n.e.) – jurysta rzymski, znany głównie jako autor Instytucji Gajusza.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Gajusz (jurysta rzymski) · Zobacz więcej »

Glosator

Glosator (gr. γλώσσα - glóssa z łacińską końcówką) – prawnik średniowieczny.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Glosator · Zobacz więcej »

Hadrian

Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice, zm. 10 lipca 138 w Bajach) – w latach 117–138 cesarz rzymski.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Hadrian · Zobacz więcej »

I wojna punicka

Przybycie Rzymian i neutralizacja Syrakuz. Atak Hamilkara. Kontynuowanie rzymskiej ofensywy. Inwazja Afryki. Wytchnienie Kartaginy. Ponowienie rzymskiego ataku. Ponowienie rzymskiego ataku. Kartagińczycy negocjują pokój i wycofują się. Pierwsza wojna punicka toczyła się między Kartaginą i Rzymem w latach 264 – 241 p.n.e. Działania wojenne prowadzono początkowo wyłącznie na terenie Sycylii, gdzie Kartagińczycy dominowali nad zachodnią częścią wyspy, zaś wschodnia i południowa były pod kontrolą Syrakuz.

Nowy!!: Prawo rzymskie i I wojna punicka · Zobacz więcej »

II wiek

I wiekIII wiek 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200.

Nowy!!: Prawo rzymskie i II wiek · Zobacz więcej »

In iure cessio

In iure cessio (od łac. cedere.

Nowy!!: Prawo rzymskie i In iure cessio · Zobacz więcej »

Instytucje Justyniana

Instytucje Justyniana – podręcznik prawa rzymskiego, będący częścią kodyfikacji justyniańskiej (Corpus Iuris Civilis) – posiadający moc prawa obowiązującą w Cesarstwie Bizantyjskim.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Instytucje Justyniana · Zobacz więcej »

Iulius Paulus

Iulius Paulus lub krócej Paulus – rzymski jurysta.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Iulius Paulus · Zobacz więcej »

Ius civile

Ius civile – rodzime, rzymskie prawo narodowe, obowiązujące wyłącznie obywateli rzymskich.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Ius civile · Zobacz więcej »

Jarosław Reszczyński

Jarosław Reszczyński – doktor habilitowany nauk prawnych, pracownik naukowy Katedry Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Stosunków Międzynarodowych Wyższej Szkoły Administracji w Bielsku-Białej, wykładowca Papieskiej Akademii Teologicznej.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Jarosław Reszczyński · Zobacz więcej »

Język polski

Język polski, polszczyzna – język naturalny należący do grupy języków zachodniosłowiańskich (do której należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiącej część rodziny języków indoeuropejskich.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Język polski · Zobacz więcej »

Julianus Salwiusz

Julianus Salwiusz, Julian Salwiusz, Salwiusz Julianus, (właściwie: Salvius Iulianus lub Lucius Octavius Cornelius Publius Salvius Iulianus Aemilianus) (II w. n.e.) – prawnik rzymski, który z polecenia cesarza Hadriana, stanął na czele komisji prawników, mającej na celu kodyfikację prawa pretorskiego (ius honorarium).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Julianus Salwiusz · Zobacz więcej »

Jurysprudencja

Jurysprudencja (łac. iuris prudentia, biegła znajomość prawa) – termin wieloznaczny związany z naukami prawnymi.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Jurysprudencja · Zobacz więcej »

Justynian I Wielki

kościele San Vitale w Rawennie Granice Cesarstwa Bizantyńskiego w 550 r. Pomnik Justyniana I w Skopje dyptyku z kości słoniowej z początku VI w. Justynian I Wielki, Iustinianus (właśc. Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus, ur. 11 maja 483 w Tauresium, Prowincja Iliria, zm. 13 listopada 565 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyński od 1 sierpnia 527 do 13 listopada 565 z dynastii justyniańskiej, święty Kościoła prawosławnego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Justynian I Wielki · Zobacz więcej »

Kazimierz Kolańczyk

Kazimierz Kolańczyk (ur. 24 lutego 1915 w Byszewie koło Bydgoszczy, zm. 20 grudnia 1982 w Poznaniu) – polski historyk prawa, profesor zwyczajny Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kazimierz Kolańczyk · Zobacz więcej »

Kazuistyka

Kazuistyka (łac. casus, przypadek) – drobiazgowe rozważanie problemów, najczęściej moralnych lub prawnych, poprzez stosowanie do nich zasad ogólnych.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kazuistyka · Zobacz więcej »

Kodeks Justyniana

Strona tytułowa wydania z 1583 Kodeks Justyniana (łac. Codex Iustinianus) – jedna z trzech części wielkiej kompilacji prawa rzymskiego podjętej w latach 528–534 n.e. przez cesarza Justyniana I Wielkiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kodeks Justyniana · Zobacz więcej »

Kodeks Napoleona

Code Civil 1804 Kodeks Napoleona (fr. Code Napoléon, Code civil des Français) – zespół przepisów i norm prawnych prawa cywilnego wprowadzony we Francji w 1804 roku przez Napoleona Bonaparte.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kodeks Napoleona · Zobacz więcej »

Kognacja (prawo rzymskie)

Kognacja (łac. cognatio, pokrewieństwo) – w rzymskim prawie rodzinnym pokrewieństwo wynikające z naturalnej wspólnoty krwi.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kognacja (prawo rzymskie) · Zobacz więcej »

Kolon

Kolon (z łac. colonus – 'wieśniak, rolnik' z colere 'uprawiać (ziemię)') – w starożytnym Rzymie dzierżawca działki ziemi od właściciela ziemskiego, w okresie cesarstwa chłop zależny od właściciela latyfundium, a z czasem zniewolony rolnik przypisany do ziemi (glebae adscripti).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kolon · Zobacz więcej »

Konstytucja raweńska

Konstytucja raweńska (ustawa o cytowaniu) – akt prawny wydany w roku 426 w Rawennie przez Walentyniana III i Teodozjusza II, przyznający tekstom pięciu wybitnych rzymskich jurystów status równy z ustanowionym prawem.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Konstytucja raweńska · Zobacz więcej »

Konsul rzymski

Konsul (łac. consul – l.mn. consules od consulere 'radzić (się)') – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicje centurialne na roczną kadencję.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Konsul rzymski · Zobacz więcej »

Korporacja

Korporacja – rodzaj organizacji (społecznej), zazwyczaj posiadającej osobowość prawną, której istotnym substratem są jej członkowie (korporanci).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Korporacja · Zobacz więcej »

Kurator

Kurator (z łac. cura – troska, piecza) – przedstawiciel osoby, która potrzebuje pomocy, lub nie jest w stanie sama prowadzić swoich spraw.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Kurator · Zobacz więcej »

Lacjum

Lacjum (wł. Lazio) – region administracyjny w centralnych Włoszech, o powierzchni 17 203 km²; 5,2 mln mieszkańców ze stolicą w Rzymie (2,5 mln mieszkańców).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lacjum · Zobacz więcej »

Latynowie

Latynowie (łac. Latini) – jedno z plemion italskich żyjące w regionie ujścia Tybru i Gór Albańskich, od którego pochodzi nazwa regionu Lacjum (Latium vetus).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Latynowie · Zobacz więcej »

Lex (starożytny Rzym)

Lex (łac., l.mn. leges) – termin określający zazwyczaj ustawę będącą źródłem prawa w okresie starożytnego Rzymu lub w znaczeniu ogólnym ustawę (akt autorstwa ustawodawcy) jako przeciwieństwo prawa (ius, ogółu norm prawnych, opartych na zasadzie słuszności, których respektowanie jest obowiązkiem każdego prawodawcy).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex (starożytny Rzym) · Zobacz więcej »

Lex Atinia

Lex Atinia – nazwa dwóch niepowiązanych ze sobą aktów prawnych obowiązujących w starożytnym Rzymie, nazwanych imieniem któregoś z przedstawicieli rodu Atyniuszy.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Atinia · Zobacz więcej »

Lex Cassia tabellaria

Lex Cassia tabellaria – ustawa rzymska wydana w 137 p.n.e. na wniosek trybuna Luciusa Cassiusa Ravilli.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Cassia tabellaria · Zobacz więcej »

Lex Claudia

Lex Claudia – ustawa rzymska przeprowadzona w roku 218 p.n.e. przez trybuna ludowego Kwintusa Klaudiusza, która zabraniała senatorom i ich potomkom uczestnictwa w handlu morskim, jeśli posiadane przez nich statki mogły zabierać więcej niż 300 amfor towaru (transportowa amfora rzymska mogła pomieścić około 6 galonów oliwy lub wina, czyli statek nie mógł mieć więcej niż 7 ton ładowności).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Claudia · Zobacz więcej »

Lex de imperio Vespasiani

Lex de imperio Vespasiani – tzw.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex de imperio Vespasiani · Zobacz więcej »

Lex duodecim tabularum

Prawo dwunastu tablic, ustawa dwunastu tablic (łac. lex duodecim tabularum) – pierwsza konsolidacja prawa zwyczajowego, rzymskiego (nie była to jednak kodyfikacja) dokonana w latach 451-449 p.n.e. Formalnie obowiązywało aż do kodyfikacji justyniańskiej w VI w. n.e. Do kodyfikacji doszło na fali walk plebejuszy z patrycjuszami o wpływ na rządy państwem.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex duodecim tabularum · Zobacz więcej »

Lex Gabinia tabellaria

Lex Gabinia tabellaria – ustawa rzymska wydana w 139 p.n.e., która wprowadziła tajność głosowania w czasie wyborów urzędników rzymskich.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Gabinia tabellaria · Zobacz więcej »

Lex Hortensia

Lex Hortensia – zwana też ustawą Hortensjusza; akt prawny obowiązujący w starożytnym Rzymie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Hortensia · Zobacz więcej »

Lex Iulia

Leges Iuliae – zespół ustaw w Imperium Rzymskim w ramach przeprowadzonej przez Oktawiana Augusta (63 przed Chr. – 14 po Chr.) reformy życia społecznego i obyczajów.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Iulia · Zobacz więcej »

Lex Julia et Plautia

Lex Julia et Plautia (także Lex Plautia et Iulia) – zwyczajowe określenie przepisu prawa rzymskiego precyzującego instytucję zasiedzenia i określającego, że nie można nabyć praw tą drogą w stosunku do dóbr przejętych przemocą.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Julia et Plautia · Zobacz więcej »

Lex Ogulnia

Lex Ogulnia – ustawa rzymska wydana w 300 p.n.e., która dopuszczała plebejuszy do rzymskich kolegiów kapłańskich i zwiększała ilość kapłanów (pontifices) z pięciu do dziewięciu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Ogulnia · Zobacz więcej »

Lex Papiria

Lex Papiria – rzymska ustawa uchwalona w 131 p.n.e. na wniosek trybuna ludowego Gajusza Papiriusza Karbona.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Papiria · Zobacz więcej »

Lex Poetelia

Lex Poetelia – ustawa rzymska wydana w roku 326 p.n.e. (lub 313 p.n.e.) przyjęta przez senat na wniosek Peteliusza, która wprowadzała zakaz niewoli za długi, znosząc czynność prawną nexum.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Poetelia · Zobacz więcej »

Lex Villia Annalis

Lex Villia Annalis – rzymska ustawa uchwalona w roku 180 p.n.e., której autorem był trybun ludowy Lucjusz Villio (Lucius Villius).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Lex Villia Annalis · Zobacz więcej »

Małżeństwo

obrączek ślubnych stanowi jeden z symboli małżeństwa Małżeństwo – zatwierdzony prawnie i/lub społecznie związek dwóch osób, najczęściej mężczyzny i kobiety, regulowany zasadami, obyczajami, przekonaniami i postawami wyznaczającymi prawa i obowiązki małżonków oraz status ich ewentualnego potomstwa.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Małżeństwo · Zobacz więcej »

Małżonkowie

Małżonkowie – osoby, które zawarły małżeństwo: mąż (mężczyzna) lub żona (kobieta).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Małżonkowie · Zobacz więcej »

Mancipium

Mancipium (od łac. mancipatio) – w prawie rzymskim stan przejściowej zależności prywatnoprawnej.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Mancipium · Zobacz więcej »

Mancypacja

Mancypacja (łac. mancipatio, od manus – ręka, capere – chwytać, czyli "obrzęd uchwycenia ręką") – w prawie rzymskim uroczysta czynność prawna z grupy czynności dokonywanych przy użyciu spiżu i wagi (per aes et libram).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Mancypacja · Zobacz więcej »

Marcus Antistius Labeo

Marcus Antistius Labeo (ur. ok. 42 r. p.n.e., zm. 10/11 r. n.e.) – rzymski prawnik, syn Kwintusa Antistiusa Labeo i uczeń Gaiusa Trebatiusa Testy.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Marcus Antistius Labeo · Zobacz więcej »

Marek Aureliusz

Ankeruhr, Wiedeń, cesarz jako jedna ze wskazówek na zegarze Marek Aureliusz Antoninus, Marek Anniusz Aureliusz Werus (Marcus Aurelius Antoninus, Marcus Annius Aurelius Verus; ur. 26 kwietnia 121 w Rzymie, zm. 17 marca 180 w Vindobonie) – w latach 161–180 cesarz rzymski, pisarz i filozof.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Marek Aureliusz · Zobacz więcej »

Marek Kuryłowicz

Marek Kuryłowicz (ur. 18 marca 1944) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, romanista i cywilista.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Marek Kuryłowicz · Zobacz więcej »

Maria Zabłocka

Maria Zabłocka – polska prawniczka, profesor nauk prawnych, historyk prawa, specjalistka w zakresie prawa rzymskiego, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Maria Zabłocka · Zobacz więcej »

Modestyn

Modestyn, Herennius Modestinus – rzymski jurysta, uczeń Ulpiana.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Modestyn · Zobacz więcej »

Nasciturus

Nasciturus (łac. „mający się urodzić”) – termin pochodzący z prawa rzymskiego oznaczający dziecko poczęte, ale jeszcze nieurodzone.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Nasciturus · Zobacz więcej »

Nerwa

Marek Kokcejusz Nerwa, (łac. Marcus Cocceius Nerva; ur. 8 listopada 30 roku lub kilka lat później w Narni, zm. 27 stycznia 98 roku w Rzymie) – cesarz rzymski w latach 96–98, pierwszy z tzw.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Nerwa · Zobacz więcej »

Niewolnictwo

Niewolnictwo (ang. slavery, fr. esclavage, ros. рабство, łac. servitus, gr. δουλεία) – zjawisko społeczne, którego istotą jest stosunek zależności, polegający na tym, iż pewna grupa ludzi (niewolnicy) stanowi przedmiot własności innych osób, grup ludzi (rodzina, plemię itd.) lub instytucji (państwo, świątynia itp.), mogących nimi swobodnie rozporządzać.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Niewolnictwo · Zobacz więcej »

Obywatele rzymscy

Obywatele rzymscy (łac.: cives Romani, pierwotnie – quirites, później ogólnie – cives) – w prawie rzymskim kategoria osób wolnych, którym status civitatis umożliwiał korzystanie z pełnej rzymskiej zdolności prawnej.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Obywatele rzymscy · Zobacz więcej »

Odpowiedzialność deliktowa

Odpowiedzialność deliktowa (łac. ex delicto – z czynu niedozwolonego) – jeden z dwóch tradycyjnie wyróżnianych reżimów odpowiedzialności cywilnej.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Odpowiedzialność deliktowa · Zobacz więcej »

Odpowiedzialność kontraktowa

Odpowiedzialność kontraktowa (łac. ex contractu) – odpowiedzialność cywilnoprawna wynikająca z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, które powstało na skutek czynności prawnej, obejmująca obowiązek naprawienia wynikłej z tego szkody.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Odpowiedzialność kontraktowa · Zobacz więcej »

Oktawian August

Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus (Gajusz Juliusz Cezar Oktawian) (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 roku n.e. w Noli) – pierwszy cesarz rzymski, panował od 16 stycznia 27 roku p.n.e. do śmierci jako Imperator Caesar Augustus.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Oktawian August · Zobacz więcej »

Pandektystyka

Pandektystyka – nurt w niemieckiej nauce prawa XIX wieku, skupiający się na analizie recypowanego w Niemczech prawa rzymskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pandektystyka · Zobacz więcej »

Pater familias

Pater familias (łac. „ojciec rodziny”) – głowa rodziny agnatycznej w starożytnym Rzymie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pater familias · Zobacz więcej »

Patria potestas

Patria potestas (łac. „władza ojcowska”) – w prawie rzymskim władza przysługująca ojcu (pater familias), będącym obywatelem rzymskim i osobą sui iuris, nad jego dziećmi i dalszymi zstępnymi.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Patria potestas · Zobacz więcej »

Plebejusze

Plebejusze (łac. plebes - lud) - w starożytnym Rzymie warstwa społeczna, prawdopodobnie wywodząca się od ludów pobliskich, podbitych terenów lub osiedlających się w Rzymie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Plebejusze · Zobacz więcej »

Pożyczka

Pożyczka – potocznie jest to operacja polegająca na udzieleniu przez osobę fizyczną lub instytucję określonej kwoty środków pieniężnych lub określonych przedmiotów do dyspozycji pożyczkobiorcy, na czas oznaczony lub nieoznaczony.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pożyczka · Zobacz więcej »

Pożytki

Pożytki – jeden z przedmiotów stosunków cywilnoprawnych.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pożytki · Zobacz więcej »

Pogrobowiec

Pogrobowiec (łac. posthumus) – dziecko urodzone po śmierci ojca.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pogrobowiec · Zobacz więcej »

Pokrewieństwo

Pokrewieństwo – relacja pomiędzy osobami lub osobnikami mającymi wspólnego przodka (prawn. wstępnego).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pokrewieństwo · Zobacz więcej »

Pontifex maximus

Oktawian August jako Pontifex Maximus. Papież Klemens XI jako Pontifex Maximus. Brama do Watykanu z inskrypcją: Benedictus XVI Pontifex Maximus Anno Domini MMV Pontificatus I Pontifex maximus (dosłownie: najwyższy budowniczy mostów) – najwyższy w hierarchii kapłan w starożytnym Rzymie, przełożony kolegium kapłańskiego, tzw.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pontifex maximus · Zobacz więcej »

Posiadanie

Posiadanie (łac. possessio, od sedere – siedzieć) – instytucja prawa rzeczowego oznaczająca fakt władania rzeczą przez posiadacza.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Posiadanie · Zobacz więcej »

Prawo

Temida symbolizująca bezstronność i sprawiedliwość Prawo, a ściślej prawo w ujęciu przedmiotowym – system norm prawnych, czyli ogólnych, abstrakcyjnych i jednoznacznych dyrektyw postępowania, które powstały w związku z istnieniem i funkcjonowaniem państwa lub innego uporządkowanego organizmu społecznego, ustanowionych lub uznanych przez właściwe organy władzy odpowiednio publicznej lub społecznej i przez te organy stosowanych, w tym z użyciem przymusu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo · Zobacz więcej »

Prawo cywilne

Prawo cywilne (łac. ius civile) – gałąź prawa obejmująca zespół norm prawnych regulujących stosunki między podmiotami prawa prywatnego, stanowiąca zarazem trzon prawa prywatnego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo cywilne · Zobacz więcej »

Prawo kanoniczne

Prawo kanoniczne, prawo kościelne – w Kościołach chrześcijańskich różnych tradycji system norm prawnych określających funkcjonowanie poszczególnych Kościołów, prawa i obowiązki poszczególnych członków (duchownych i świeckich), sposób zarządzania Kościołem, jego strukturę, przestępstwa i kary za nie oraz elementarne przepisy liturgiczne.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo kanoniczne · Zobacz więcej »

Prawo małżeńskie

Prawo małżeńskie – część prawa rodzinnego, zbiór przepisów prawnych regulujących rozpoczęcie, kontynuację i ważność małżeństwa.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo małżeńskie · Zobacz więcej »

Prawo osobowe w prawie rzymskim

Prawo osobowe było częścią wprowadzonego przez Gaiusa podziału prawa na prawo dotyczące osób, rzeczy i skarg (personae, res, actiones).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo osobowe w prawie rzymskim · Zobacz więcej »

Prawo pozytywne

Prawo pozytywne (łac. – ius positivum) – pojęcie z zakresu teorii prawa, oznaczające prawo stanowione.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo pozytywne · Zobacz więcej »

Prawo rzeczowe

Prawo rzeczowe – dział prawa cywilnego regulujący powstanie, treść, zmianę i ustanie prawa własności i innych praw do rzeczy i zwierząt (w wyjątkowych sytuacjach także nie do nich – np. użytkowanie prawa).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo rzeczowe · Zobacz więcej »

Prawo spadkowe

Prawo spadkowe – gałąź prawa cywilnego regulująca przejście praw i obowiązków majątkowych po śmierci ich właściciela.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo spadkowe · Zobacz więcej »

Prawo zobowiązań

Prawo zobowiązań – dział prawa cywilnego, obejmujący zespół norm prawnych regulujących formy wymiany dóbr i usług.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo zobowiązań · Zobacz więcej »

Prawo zwyczajowe

Prawo zwyczajowe – normy prawne trwale i jednolicie wykonywane w przekonaniu, że są obowiązującym prawem.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prawo zwyczajowe · Zobacz więcej »

Pretor

Pretor (łac. praetor – l.mn. praetores) – wyższy urzędnik w antycznym Rzymie mający tzw.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pretor · Zobacz więcej »

Prokulianie

Prokulianie – rzymska szkoła prawnicza powstała na początku I w. n. e. Jej założycielem był prawnik o poglądach republikańskich Labeon, jednak szkoła wzięła swą nazwę od następcy założyciela – Proculusa.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Prokulianie · Zobacz więcej »

Pryncypat (Rzym)

Pryncypat (od łac. princeps civium Romanorum) – forma rządów w okresie Cesarstwa Rzymskiego wprowadzona po 27 roku p.n.e. przez Oktawiana Augusta.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Pryncypat (Rzym) · Zobacz więcej »

Publius Iuventius Celsus (syn)

Publius Iuventius Celsus Titus Aufidius Hoenius Severianus – rzymski prawnik okresu klasycznego, należący do szkoły prokuliańskiej, żyjący za panowania cesarza Hadriana.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Publius Iuventius Celsus (syn) · Zobacz więcej »

Publiusz Mucjusz Scewola

Publiusz Mucjusz Scewola – polityk rzymski okresu republiki i wybitny prawnik.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Publiusz Mucjusz Scewola · Zobacz więcej »

Referendum

Referendum (głosowanie ludowe) – forma głosowania o charakterze powszechnym, najbliższa ideałowi demokracji bezpośredniej, w której udział mogą brać wszyscy obywatele uprawnieni do głosowania (tj. mający czynne prawo wyborcze).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Referendum · Zobacz więcej »

Republika rzymska

Rozwój terytorialny Republiki Rzymskiej Republika rzymska, łac. Res publica Romana – okres w historii starożytnego Rzymu w którym był on republiką, trwający od upadku królestwa w 509*Daty opatrzone asteriskiem podane są według tzw.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Republika rzymska · Zobacz więcej »

Reskrypt

Reskrypt (łac. rescriptum – odpowiedź pisemna) – w prawie rzymskim akt normatywny wychodzący z kancelarii cesarskiej (jeden z rodzajów cesarskich rozporządzeń zwanych constitutiones), będącym odpowiedzią cesarza na zapytania urzędników, sędziów lub osób prywatnych w kwestiach prawnych.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Reskrypt · Zobacz więcej »

Sabinianie

Sabinianie (lub Kasjanie) – rzymska szkoła prawnicza powstała na początku I w. n. e. i funkcjonująca w I i II w n.e. Założycielem szkoły Sabinian był Gajusz Atejusz Capito, prawnik z czasów Augusta popierający jedynowładztwo (pryncypat).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Sabinianie · Zobacz więcej »

Senat rzymski

włoskiej izby wyższej. ''Cyceron potępia Katylinę'' (1888) Palazzo Madama, Rzym Senat rzymski (od senex - starzec – dosłownie rada starszych) – jedna z najważniejszych i najtrwalszych instytucji politycznych starożytnego Rzymu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Senat rzymski · Zobacz więcej »

Sewerowie

Dynastia Sewerów Sewerowie – dynastia w cesarstwie rzymskim panująca w latach 193–235.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Sewerowie · Zobacz więcej »

Siedmiu królów rzymskich

Romulusa i Remusa – symbol Rzymu Siedmiu królów rzymskich – według tradycji (utrwalonej w czasach Oktawiana Augusta w pracach historycznych Liwiusza i Dionizjusza z Halikarnasu oraz w dziełach poetyckich) pierwsi władcy starożytnego Rzymu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Siedmiu królów rzymskich · Zobacz więcej »

Spadkodawca

Spadkodawca (testator, legator) – wyłącznie osoba fizyczna, po której spadek z chwilą jej śmierci przechodzi na spadkobierców.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Spadkodawca · Zobacz więcej »

Starożytny Rzym

cesarstwo nicejskie, Despotat Epiru i Despotat Morei Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Starożytny Rzym · Zobacz więcej »

Stosunek cywilnoprawny

Stosunek cywilnoprawny – stosunek prawny regulowany normami prawa cywilnego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Stosunek cywilnoprawny · Zobacz więcej »

Stowarzyszenie

Stowarzyszenie – organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób mających wspólne cele lub zainteresowania.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Stowarzyszenie · Zobacz więcej »

Sui iuris

Sui iuris – w prawie rzymskim osoby niepodlegające władzy patris familias.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Sui iuris · Zobacz więcej »

Trybonian

Trybonian Trybonian (łac. Tribonianus) – prawnik rzymski, minister dworu i sprawiedliwości (magister officiorum et quaestor sacrii palatii) na dworze bizantyjskiego cesarza Justyniana Wielkiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Trybonian · Zobacz więcej »

Tyberiusz Korunkaniusz

Tyberiusz Korunkaniusz (zm. 241 p.n.e.) – rzymski polityk, dowódca i prawnik.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Tyberiusz Korunkaniusz · Zobacz więcej »

Ulpian Domicjusz

Gnaeus Domitius Annius Ulpianus (ur. II wiek n.e. w okolicach Tyru, zm. 223 n.e.) – rzymski jurysta i pisarz epoki cesarstwa.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Ulpian Domicjusz · Zobacz więcej »

Umowa najmu

Umowa najmu – w polskim prawie cywilnym umowa, w której wynajmujący zobowiązuje się oddać przedmiot najmu do używania najemcy, na czas oznaczony lub nieoznaczony, w zamian za wynagrodzenie w postaci czynszu płaconego przez najemcę.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Umowa najmu · Zobacz więcej »

Umowa sprzedaży

Sprzedaż – umowa cywilnoprawna, zobowiązująca do odpłatnego przeniesienia własności rzeczy ze sprzedawcy na kupującego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Umowa sprzedaży · Zobacz więcej »

Umowa zlecenia

Umowa zlecenia – umowa cywilnoprawna uregulowana w kodeksie cywilnym (art. 734–751).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Umowa zlecenia · Zobacz więcej »

Uniwersytet

Rafaela Uniwersytet Boloński, XIV wiek Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium, 'ogół nauczycieli i uczniów') – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Uniwersytet · Zobacz więcej »

Ustawa

Ustawa – akt prawny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Ustawa · Zobacz więcej »

Wacław Osuchowski

Wacław Osuchowski (ur. 26 stycznia 1906 w Tarnopolu, zm. 23 listopada 1988 w Zamościu) – polski prawnik, adwokat, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa rzymskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Wacław Osuchowski · Zobacz więcej »

Walentynian III

Walentynian III (Valentinianus III, Flavius Placidius Valentinianus, ur. 2 lipca 419, zm. 16 marca 455) – wnuk Teodozjusza Wielkiego, syn Konstancjusza III, cesarz zachodniorzymski od 425 do 455 roku.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Walentynian III · Zobacz więcej »

Władysław Rozwadowski

Władysław Rozwadowski (ur. 27 marca 1933 w Lidzbarku Welskim) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki, specjalista prawa rzymskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Władysław Rozwadowski · Zobacz więcej »

Własność

Własność (łac. prioprietas) – najszersze, podstawowe prawo rzeczowe, pozwalające właścicielowi korzystać z rzeczy i rozporządzać nią z wyłączeniem innych osób (ius disponendi) (w jego ramach właściciel korzysta z maksimum uprawnień względem rzeczy).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Własność · Zobacz więcej »

Włodzimierz Kozubski

Grób Włodzimierza Kozubskiego na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim Włodzimierz Antoni Kozubski (ur. 10 sierpnia 1880 w Bochni, zm. 14 października 1951 w Warszawie) – polski prawnik, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Włodzimierz Kozubski · Zobacz więcej »

Werona

Werona (wł. Verona) – miasto położone w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska (Veneto).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Werona · Zobacz więcej »

Wiesław Litewski

Wiesław Litewski (ur. 17 maja 1933 w Kartuzach, zm. 24 stycznia 2004 w Krakowie) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, sędzia, historyk prawa rzymskiego, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Wiesław Litewski · Zobacz więcej »

Witold Wołodkiewicz

Witold Ludwik Wołodkiewicz (ur. 23 października 1929 w Warszawie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa rzymskiego, znawca kultury antycznej, adwokat.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Witold Wołodkiewicz · Zobacz więcej »

XIX wiek

XVIII wiek XX wiek Lata 1800-1809 Lata 1810-1819 Lata 20. Lata 30. Lata 40. Lata 50. Lata 60. Lata 70. Lata 80. Lata 90. 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809 1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819 1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829 1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839 1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859 1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879 1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899 1900 ----.

Nowy!!: Prawo rzymskie i XIX wiek · Zobacz więcej »

Zasady współżycia społecznego

Zasady współżycia społecznego – termin prawniczy oznaczający minimum powszechnie przyjmowanych zasad poprawności i uczciwości w relacjach z innymi osobami.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Zasady współżycia społecznego · Zobacz więcej »

Zawłaszczenie

Zawłaszczenie (łac. occupatio) – jeden ze sposobów pierwotnego nabycia własności (najstarszy w prawie rzymskim).

Nowy!!: Prawo rzymskie i Zawłaszczenie · Zobacz więcej »

Zdolność prawna

Zdolność prawna – zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków w prawie cywilnym.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Zdolność prawna · Zobacz więcej »

Zwyczaj

Zwyczaj – termin ten w mowie potocznej używany jest często zamiennie ze słowem obyczaj, jednak w niektórych naukach (np. w socjologii) terminom tym nadaje się różne znaczenie.

Nowy!!: Prawo rzymskie i Zwyczaj · Zobacz więcej »

1453

Bez opisu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i 1453 · Zobacz więcej »

1613

Bez opisu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i 1613 · Zobacz więcej »

1816

Bez opisu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i 1816 · Zobacz więcej »

287 p.n.e.

Bez opisu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i 287 p.n.e. · Zobacz więcej »

339 p.n.e.

Bez opisu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i 339 p.n.e. · Zobacz więcej »

534

Bez opisu.

Nowy!!: Prawo rzymskie i 534 · Zobacz więcej »

TowarzyskiPrzybywający
Hej! Jesteśmy na Facebooku teraz! »